Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zondag 8 januari 2017

We hebben een date - vervolg

We hadden een heerlijke date wat mij betreft. Op een zonnige winterdag ging ik met de trein naar hem toe, ergens in het land. Een stad waar ik niet zo vaak kom, ook dat maakte het al aantrekkelijk.
Onze oorspronkelijke date was nog een keer verschoven. Die agenda’s ook en dat moet er ook niemand ziek worden wat wel gebeurde. “Derde kerstdag” en zo zou het gebeuren. In de tussentijd appten we en belden we. Zo ook op eerste kerstdag. Ik had een redelijk druk programma met kerst. Eigenlijk te druk met gezellige dingen. Zo wil ik ook nog weleens opladen in mijn uppie of met mijn kinderen. Ik appte op eerste kerstdag dat ik mijn bus gemist had vanuit Friesland naar Rotterdam en daarmee ook mijn aansluiting op de trein. Hij appte terug dat er werkzaamheden waren bij Zwolle, dus dat kon nog weleens lastig worden. Mijn OV app werkte niet dus hij zocht voor mij de volgende aansluiting uit. Hij belde me ook nog even.
En zo appte hij…. Als het echt allemaal niet lukt dan kom ik je halen. En ik viel stil. Ik raakte ontroerd…. de man waar ik nog niet eens mee had gedate is bereid om mij ergens in het land op te pikken met de auto. Ik vond dat zo attent. Ik denk dat ik op dat moment hem al in mijn hart had gesloten. Het is niet nodig geweest en ik kon blijven zitten tot Rotterdam, verder gaan met mijn auto en verder ‘en route´ nog even langs mijn kinderen die bij hun vader waren en daarna door naar het kerstdiner bij vrienden. Ondertussen ook nog even de ijstaart die ik gemaakt had opgehaald en uit de vriezer gehaald. Om half zeven kan ik meteen aanschuiven. Ik krijg nog een appje van hem of het allemaal is gelukt. En ik zeg tegen mijn vrienden, ik app even terug naar de man waar ik overmorgen een date mee heb en die met me ‘meegereisd’ is. En, bereid was me op te halen als ik echt niet verder had gekund met OV.
Tweede kerstdag elkaar fijne dag gewenst. En ja, dan is het zover. “Derde kerstdag” We hadden om drie uur afgesproken. Ik ben ruim op tijd om 14.55. Meestal ben ik te laat omdat er toch iets mis gaat. Deze keer ging het goed, ik kreeg een appje dat hij er was, maar nog een parkeerplek moest zoeken, dat dat lastiger was als gedacht.
En dan de ontmoeting…we bellen met elkaar en ik zeg volgens mij zie ik je staan. En we zwaaien naar elkaar. En dan de eerste blik… zie ik iets van teleurstelling? Ben me bewust van zo’n eerste blik…anderzijds pikken we het gesprek op. En we beginnen met koffie in een leuk tentje….Ik weet niet eens waar het precies over gehad hebben. Gespreksstof genoeg. Ook overeenkomsten. Heerlijk gegeten, franse keuken in een heel sfeervol restaurantje waar hij ook niet eerder was geweest.
Het gaat over werk, over dingen die we belangrijk vinden in het leven. Dat we beide relatief gezien nog jonge kinderen hebben, dat we geen partner willen die niet meer werkt. Dat het fijner is dat je allebei een beetje in dezelfde situatie zit. Geen toetje, wel koffie nog een keer. En de rekening. Ik vraag nog of ik hem wat verschuldigd ben. Daar wil hij niets van weten. Ook dat vind ik heel attent. Samen een date, samen betalen…..anno 2017….en toch vind ik het heel charmant als een man daar niet van wil weten. Het zegt wat over de persoon. En dan… lijkt de avond ten einde te lopen en het is goed zo.
Tot mijn verrassing brengt hij me helemaal naar het perron. Ik voel geen vonk en hij geloof ik ook niet. Wat er wel is kan ik niet duiden. Anderzijds wil ik nog niets uitsluiten. Een man die zo zorgzaam is... zo attent. En hij appt… Ben je al thuis... – op dat moment nog lang niet-. Ook dat verrast. Toch die belangstelling voor elkaar. Vriendschappelijk of toch?
Het blijft stil… een beetje. Daarna…. Ik app mijn nieuwe stoelen, een fotootje. Het gaat nergens over eigenlijk, blijft wat aan de oppervlakte. Er komt geen uitnodiging, geen teken niets. Alleen dat we het allebei gezellig hebben gehad. Oud en nieuw. ik stuur een appje… krijg een berichtje terug. En natuurlijk moet ik het dan al weten. Maar had hij ook niet gezegd dat hij niet te hard van stapel wilde lopen. Had hij zijn beslissing al genomen …al voor onze ontmoeting? Ik raakte een beetje vertwijfeld en dan besluit ik hem uit te nodigen. En daarmee ook te polsen. Dat hij welkom is in Rotterdam en daar wil hij over nadenken. Ik flap eruit dat het dan wel duidelijk is..toch….of niet?
En we raken weer al append in gesprek. Ik vertel hem dat ik wel een blog ga schrijven. En dat ik die eerst aan hem laat lezen. Hij “jij kan schrijven hoe jij het hebt ervaren”. En ik “ en jij hoe heb jij het ervaren, dat kom ik op deze manier niet te weten” en hij “haha” en ik app…..” Ik moet bij jou vissen in eerste instantie en eigenlijk geef ik me alleen bloot... bij wijze van spreken dan”... en dan NIETS… geen reactie…
Het stomme is dat het me meer doet dan ik had verwacht. Ergens schuurt er iets en ik weet niet waarom. Ik ga altijd met zo min mogelijk verwachtingen naar een date… en ja een beetje verdrietig ben ik wel. Ik dacht dat we echt vrienden konden zijn. En nu weet ik niets meer en voel me nog steeds een beetje verward en eerlijk gezegd ook een beetje leeg en teleurgesteld.

 


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door Caro54 - 428 keer gelezen

beoordeeld 3.86/5 (7 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
Twitter FacebookGoogle+
© 50plusmatch.nl