Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
dinsdag 13 juni 2017

De man in de trein

Ik was ruim op tijd van huis gegaan - maar toen ik de hoge fietsbrug afliep, zag ik de bus al bij de halte stoppen en zat er niets anders op dan met mijn rugtas en mijn rolkoffer via het gras het talud af te stormen, recht op de bus af. Zwaai zwaai met met mijn rode jas boven mijn hoofd; chauffeur merk me op neem me mee! Het werkte. “Mijn excuses. Ben ik te laat of bent u te vroeg?” Hij was te laat. Ik had de vorige bus gehaald. De trein was ook te laat en reed haast uitdagend richting Wolvega terwijl de bus leeg stroomde. Ik was op weg naar de volgende trein, de doorgaande trein naar Den Haag, maar een Rotterdammer met een petje op niet. Hij stapte op mij af en sprak: “Mevrouw, als u niet was ingestapt, had ik nu mijn trein gehaald.” “Dat spijt me voor u, maar als dit is wat u mij te zeggen heeft, ga ik liever koffie halen.” “Ik hoef geen koffie, straks mis ik de trein weer.”

Op het immer winderige perron sprak hij mij aan over de poolvos op mijn rode jas. In de letterlijke zin van het woord was dat geen compliment, maar hij liet het wel als compliment klinken en zette daarbij zijn petje af - waardoor ik het aangenaam vond dat hij weer naar me toe kwam. We gingen als vanzelfsprekend tegenover elkaar zitten in de trein en begonnen, even vanzelfsprekend, aan een geanimeerd gesprek. Over de functie van goede outdoorkleding in het dagelijkse leven, over het comfort van de juiste rugtas, over de zin van het hebben van een museumjaarkaart, over kunst in het algemeen, over de kunst van het alleen eten in het bijzonder, over de kunst al etend geen tv te kijken, over het alleen doorbrengen van avonden en over de vanzelfsprekendheid daarbij geen tv te kijken. Over zijn jeugd in Leiden en Voorschoten, over het tuincentrum waar ik aardbeienplanten kocht voor mijn dochter en waar zijn moeder vroeger planten haalde, planten uit de volle grond. Hij stapte uit op station Schiphol om over te stappen, maar kwam na een paar ogenblikken weer tegenover me zitten omdat zijn trein er niet stond. We zouden dus tegenover elkaar zitten tot aan Leiden Centraal. Ik stak mijn hand naar hem uit en noemde mijn voornaam. Hij nam mijn hand aan en noemde de zijne. Waarmee deze man zowel meer als minder van mij weet dan de gemiddelde profiel-bezoeker op deze site...maar hij en ik hadden geen date en we zijn elkaar zomaar kwijtgeraakt. Daarnaast: alleen eten betekent niet persé alleen leven, toch? En is de man niet de jager? Ja natuurlijk, maar jaagt hij niet pas als als de vrouw het sein ‘jaag maar’ heeft gegeven? Hoe dan ook, dit was geen scène uit de slangenkuil die ‘voorspel tot romantische liefde’ heet; dit was gewoon een ongeplande, buitengewoon aangename ontmoeting. Hij zei: “Misschien tot ziens in Leiden of Voorschoten.” Ja, tot ziens misschien!

Vandaag ben ik het plaatselijke museum binnen gelopen om te ervaren waarvoor de man in de trein helemaal naar hier was gereisd: ‘stilleven met bloemen in vaas en een rood paardje’, ‘kleurenschema van voortuinen’, ‘onbruikbaar wordt de mensch door datgene wat hij niet gebruikt’ - en een glas citroenthee in de stille museumtuin.


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door RodeJas - 453 keer gelezen

beoordeeld 4/5 (8 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
Twitter FacebookGoogle+
© 50plusmatch.nl