Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
dinsdag 4 juli 2017

Testament

Ik heb dit blog jaren terug al eens geplaatst op de jeugdafdeling van deze site toen ik die verliet om er na een maand weer terug te keren, ook wel bekend als het Heintje Davidseffect. Dus het sloeg toen al nergens op, maar ach we zijn hier zo gek op oude muziekmeuk, dus waarom niet?

Ik dacht ooit, toen al, aan mijn testament. Ik had het niet, vandaar. Ik heb het nog steeds niet, maar voor ik het in de gaten had, dacht ik aan Testament met een hoofdletter. En was ik deze liedtekst aan het bewerken. Gedachten gaan hun eigen gang, daar moeten we ons niet mee bemoeien. Op mijn vraag ‘Wie kent het niet?’ staken op het werk verrassend veel collegaatjes onder de 45 jaar hun vinger op.
Voor mij verrassend, omdat de zanger tot op de dag van vandaag en zelfs tot in 2018 (als Onze Lieve Heer het wil) nog actief is in het rollatorcircuit. Ook verrassend omdat ik aan dit lied, los van mijn persoonlijke smaak, een zekere generatieoverstijgende eeuwigheidswaarde had toegekend, in het Nederlandse taalgebied althans.
Testament, tekst Lennaert Nijgh, muziek Boudewijn de Groot, van het album ‘Voor de overlevenden’, 1966, Decca Records.
Ach, 1966. In het hart van het decennium van révolte. Bakermat van de protestgeneratie. Die weer wat generaties later zelf werd weggehoond als de verwende, vetgemeste babyboomers die ze waren geworden; volgens mij zijn wij dat. L’histoire se répète. Hoe dan ook, protestzangers zongen zich een weg. Waren zelf over het algemeen niet dol op dat etiket. Geen namen, daar is Wikipedia voor. Te veel en te verschillend om over één kam te scheren. Neem de vroege Bob Dylan, noem ik toch een naam. Maar ook veel van zijn land- en tijdgenoten. Vlijmscherpe, compromisloze teksten. Nee, dan wij in Nederland. Boudewijn de Groot en Armand. Vooruit, in België Ferre Grignard, de vleesgeworden Belgenmop.
Armand. Van de twee waarschijnlijk de enige die het predikaat protestzanger verdient. Wandelende karikatuur van het genre. Hooguit begrepen door hemzelf. Lees de tekst van zijn bekendste nummer, Ben ik te min (1967). Van een onbegrijpelijkheid waar Bloeuf een puntje aan kan zuigen. Boudewijn de Groot. Veel meer troubadour dan protestzanger, want te lief en te poëtisch.
Maar allebei oer-Nederlands: pardon, sorry, mogen wij even protesteren, het duurt maar heel kort, we zijn zo weer weg. Voorzichtig stoer en stout, demonstratief, maar uiteindelijk gehoorzaam, verongelijkt met veel drama. Het dik aangezette pathos dat daarbij hoort en is terug te vinden in de liedteksten, mocht in mijn bewerking niet verloren gaan. Idem voor de rijmuitgangen en sommige rijmwoorden. Voor wie tegen mijn dringende advies in wil meezingen: een paar keer oefenen met de dictie, maar het past echt.

Testament
Na voorbij gevlogen maanden stop ik even
maak ik mijn testament op vol van vreugd
Erg veel stelt het niet voor mijn liefdesleven
maar mislukken is toch ook een deugd
Ik heb nog wel wat schoonheidsidealen
maar begrijp nu dat die onbereikbaar zijn
Zo’n inzicht, dat is best wel even balen
vooral oude mensen vinden dat niet fijn

Aan mijn buurman die de vrouw wil bestuderen
laat ik graag 't adres van deze dating kroeg
Waar ik dacht een vrouw te kunnen imponeren
maar toch steeds ‘t blauwtje liep waar ik om vroeg
En dan krijgt hij ook van mij mijn mail-vriendinnen
die hoogopgeleid en zeer fatsoenlijk zijn
Lange radiostiltes, weer opnieuw beginnen
soms intiem, nabij, maar ook flauwe ongein

Ach besef toch lieve (3x) mensen
het gaat hier allemaal niet zo heel diep
Wees toch zuinig met je hartewensen
vol erin is waar ik steeds stuk op liep
De mannen hier gun ik oprecht ‘t vermogen
om de meisjes te verleiden tot een lach
Hoorde verhalen die er niet om logen
maar zacht en lief zijn, heus het mag

Mijn exen, ik laat ze alle nachten
dat ik tranen om hun liefde heb gestort
Maar ik zal geduldig wachten
tot ook dat gemis door tijd genezen wordt
Op de laatste na die nooit genoeg kon krijgen
van wat ik dacht dat ik te bieden had
het enige dat hielp was haar doodzwijgen
heb ik jullie allemaal echt liefgehad

(veel violen)

Mijn ouders, ja die missen nu mijn praatjes
ze gunden mij een fijne tweede jeugd
Nu kijken we alleen nog samen plaatjes
die getuigen van reeds lang vervlogen vreugd
Ach, er zijn altijd van die droeve dingen
zo vind je het geluk, zo ben je ‘t kwijt
Want de liefde, die kun je niet afdwingen
dus daarom zeg ik voort nu met de geit

Dan heb ik ook nog een paar goede vrienden
die hadden het met mij wel flink gehad
Doof voor ‘t gezeur over ‘t loon dat ik verdiende
maar nu gaan wij weer lekker naar de stad
Probeer dit testament thuis niet hardop te zingen
tenzij je graag met kogels wordt doorzeefd
Het zijn alleen mijn datingsiteherinneringen
waar niemand verder iets aan heeft


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door Janszen - 474 keer gelezen

beoordeeld 3.83/5 (6 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
Twitter FacebookGoogle+
© 50plusmatch.nl