Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
dinsdag 8 mei 2018

Frankrijk

Op reis 2
Wat bijzonder om na een afwezigheid van twee jaren weer terug te zijn op de plek waar we jarenlang gewoond hebben. Om bij aankomst voor het afdalen naar het dorp nog even uit te stappen boven op de Col om van het uitzicht te genieten en even te kijken of nu echt alle sneeuw van de Mont Ventoux is verdwenen, is niets van terechtgekomen. De col was afgesloten i.v.m. autoraces. Er zat niets anders op dan te keren en om de berg heen te rijden. Dat kan allemaal maar zo in Frankrijk. Niets van tevoren aangekondigd. Ze zetten boven, zowel als beneden gewoon een paar dranghekken neer, zodat de gehele dag de berg is afgesloten. Zelfs de eigenaren van de gite waren niet op de hoogte. Na informatie bleek dat de weg pas om 19.00 uur vrij zou worden gegeven en het was pas 16.00 uur. Mijn stek lag net een paar honderd meter na de wegafsluiting, maar het was onmogelijk om mijn doel te bereiken. Bovendien was het hard gaan regenen, dus ik kon mijn lol wel op. Niks geen mooi weer en een zonnetje om me te verwelkomen. Maar ondertussen vanachter de ruit van mijn auto wel hele aparte creaties van auto’s gezien. Twee maal per jaar worden op deze berg autoraces gehouden. Eén daarvan is officieel en staat ook op de jaarlijkse agenda en één wordt gehouden, wanneer het uitkomt en de auto’s klaar zijn. Want het bijzondere is dat creatievelingen, helemaal idolaat van auto’s, hun drang naar het creëren van het exclusiefste model, zich helemaal kunnen uitleven. En dan moeten ze er nog mee kunnen racen ook. En…natuurlijk die begeerde prijs winnen van de exclusiefste creatie, snelheid en het hebben van de onmiskenbare bravoure.
Maar het wachten beu, heb ik mijn vrienden gebeld. Een warm welkom! Iets eerder dan gepland, maar dat maakte het naar mijn gevoel juist intenser. Heerlijk zittend onder de veranda, waar op het dak ondertussen de regen vrolijk kletterde, wisselden we al onze nieuwtjes uit. Genietend van een heerlijk glas wijn, maakte het plaatje van terug zijn, helemaal compleet. We zien elkaar morgen weer om samen in een restaurant te gaan eten. Hopelijk is het niet te koud om nog even op het terras ons aperitief te kunnen drinken.
Eénmaal in mijn gite, inmiddels donker en de regen verdwenen, kon ik op mijn terras uitzien op het dal, de lichtjes in het dorp en de contouren van de omringende bergen. Luisterend naar het gezang van de nachtegaal. Eén top werd omkranst door de maan en langzamerhand kwam hij in zijn volle ornaat vanachter de berg tevoorschijn. Zijn zachte, maar ook romantische licht, vergezeld van vooral de stilte rondom me heen, maken me een beetje weemoedig. Herinneringen aan diverse soortgelijke momenten van toen……wij samen…..komen boven. Verdrietig, maar tegelijkertijd voel ik me ook gelukkig om deze momenten hier weer te kunnen koesteren. Liggend op mijn stoel kijk ik naar de vele sterren, net zoals eens……wij dat samen deden. Elkaar vragen stellend over welke sterren we zien. Een satelliet volgen. Zelfs de Melkweg kunnen zien. Door de bijzondere omstandigheden waarin we verkeerden, samen met pensioen, samen iets ondernemen, samen langdurig in een andere omgeving, maken bij elkaar mijn herinneringen hier zo waardevol.
Mijn vorige buurvrouw komt lunchen. Ze is, net als ik, op dezelfde dag hier weer gearriveerd, maar dan wel in haar huis. Ze is kunstenares, schildert hier graag in de Provence vanwege het bijzondere licht. Ze houdt hier ook her en der exposities. Ze brengt een heerlijk fles Rosé mee, volgens haar bekroond met……weet het niet meer. Inderdaad het is een heerlijke wijn, wat mijn zelfgemaakte lunch goed vergezeld. Zittend onder de parasol, genietend van de heerlijke temperatuur en het mooie uitzicht kletsen we er wat af. Zijn blij elkaar weer te zien. Het geeft er toch een bijzonder tintje aan door elkaar hier in Frankrijk te treffen, anders dan wanneer we elkaar spreken via de telefoon. We komen o.a. te spreken over mannen, hoe kan het ook anders zou ik haast zeggen, twee vrouwen die allebei alleen zijn. We hebben het over datingsites en ze vertelt over haar ervaringen in het verleden. Ik vul het aan met mijn huidige belevenissen. Grotendeels komen we wel overeen en zijn het er over eens, dat een man proberen te vinden via een datingsite niet altijd rozengeur en maneschijn is. De kans om een geschikte partner te ontmoeten is kleiner dan een prijs winnen in een loterij, zo menen wij. Maar bovenal verbazen we ons op de reacties van (enkele) mannen, wil hier vooral niet generaliseren, welke na een afwijzing in antwoord op een berichtje hun boosheid uiten in een niet leuk en kwaadaardig antwoord, misschien ook wel gevoed door teleurstelling, Ook bij een afwijzing op het seksuele vlak kunnen mannen soms nare opmerkingen maken. Zou men denken dat we daarom op een datingsite zitten? Zo filosoferen we verder. Nee toch, we willen iemand ontmoeten om daar een relatie mee te kunnen gaan opbouwen. De tijd nemen om elkaar te leren kennen en wat is er dan fijner om elkaar lief te hebben en te beminnen. Niet al bij een eerste ontmoeting direct tussen de lakens terecht komen. Zo zijn we eendrachtig van mening.
We maken een wandeling en brengen tevens een bezoek aan het kerkhof. Met een vriend hier uit het dorp heb ik samen het e.e.a. weer in orde gemaakt en dat gaan we nu bekijken. We lopen terug beneden langs de rivier en spreken af over enkele dagen. Daarna zoetjesaan weer terug naar huis………….

 


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door monique3 - 3246 keer gelezen

beoordeeld 2.67/5 (3 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl