Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 25 augustus 2018

Maakt zoeken naar geluk ons gelukkig?

Het digitale tijdperk van nu biedt ons de mogelijkheden om een partner te zoeken, maar vooral te kunnen vinden. Veelal het vinden levert niet zoveel problemen op. Een onderzoek door Leidsche Psychologen d.m.v. het invullen van een vragenlijst gaf aan dat 23% van de ondervraagden binnen 6 maanden een partner had gevonden. Al was een derde van hen die ook al weer kwijt. Volgens het CBS zijn er meer dan 2,5 miljoen alleenstaanden in ons land. Verwacht wordt dat dit aantal in 2025 zal stijgen naar 3,3 miljoen. Vrijwel iedereen daarvan is op zoek naar een partner. Het doel omdat te realiseren staat bij sommigen bovenaan het verlanglijstje. Elke leeftijdscategorie heeft andere redenen om een partner te willen hebben, bijvoorbeeld een kinderwens. Echter senioren zijn vooral weer op zoek naar dat ultieme geluk van het weer samenzijn. Het zal ons welbevinden schaden wanneer we ons streven naar het levensgeluk enkel en alleen laten afhangen in het verlangen naar een partner. Aan niets anders kunnen denken en van mening zijn, dat de wereld weer opengaat indien men een levensgezel heeft. “Ik moet en zal een partner vinden” draagt niet echt bij aan het gelukkig voelen. Men wordt ongelukkig in het zoeken naar het geluk. Vooral wanneer het maar niet lukt iemand te vinden die bij je past. Het loslaten van de volharding van het moeten vinden van die zo gewenste partner schept weer de mogelijkheid te kunnen genieten van de gewone dagelijkse dingen. Ondertussen heeft de ervaring mij geleerd, dat door mijn aanwezigheid op een datingsite, ik een mogelijke kans heb de liefde van mijn leven eens tegen te komen. Een mogelijke kans!!! Het is niet meer en niet minder dan dat.
Vroeger, héél vroeger, in elk geval voor de 60er jaren, ontmoeten we een lief in de kerk, in de kroeg, op de dansschool, of op de kermis. Dat is nu al lang verleden tijd. Ik had het geluk in die tijd, nu een halve eeuw geleden, mijn lief te ontmoeten in een besloten nachtclub “Extase”. Bands, met landelijke bekendheid, traden er op. Inventief, maar vooral idealistisch, creëerden jongeren in de 60er jaren zelf uitgaansgelegenheden, zonder sponsering, met een eigen sfeer en muziek. Er ontstonden daardoor dansgelegenheden, die later uitgroeiden tot algemeen bekende uitgaansgelegenheden. De Pop scene speelde zich in die tijd af in ongezellige grote zalen, welke versierd werden met visnetten, druipkaarsen en blauwe Tl-verlichting, om er toch wat sfeer in aan te brengen. Die zalen waren de voorgangers van de huidige disco’s. En daar gaan wij 50 plussers nu merendeels niet meer naartoe. Of het moet zo zijn, dat velen van mijn generatie het For Ever Young Festival onlangs hebben bezocht. Als grote groep ouderen, welke allemaal de jaren 60/70 hebben meegemaakt zouden we eigenlijk weer net zo inventief, ondernemend moeten worden als we in die periode waren. De handen ineen moeten slaan en op creatieve wijze muziek/dansavonden passend bij onze leeftijden moeten organiseren. Toen konden en deden wij het ook. Het lijkt wel, of we nu achterover leunen en afwachten tot het ons wordt aangeboden. Saamhorigheid lijkt steeds meer te verdwijnen, uitzonderingen, zoals o.a. acties voor ziektes, zoals kanker daargelaten. De maatschappij schiet door in ïkkigheid”. In een overwaardering van de autonomie. “Ik kan het lekker alleen”. Ik vermoed dat dit een reden kan zijn, waarom het zo moeilijk is in de huidige tijd, mensen warm te krijgen, of de noodzaak ervan te laten inzien, om gezamenlijk iets op touw te zetten. Wie het weet mag het zeggen.
Als men vroeger op een zeepkist ging staan stroomden de toehoorders toe en kreeg men aandacht. Nu vragen we aandacht door gebruikmaking van de technologie. Enigszins passief schrijven we ons in op datingsites. Zittend voor een scherm, enkel actief door het verplaatsen van de cursor voor het bezichtigen van foto’s en profielen. Het is een luiheid, waarvan we verwachten dat het ook nog iets oplevert. Ja, in enkele gevallen gewenste, maar in de meerderheid ongewenste reacties, waar dan weer aan wordt geërgerd. Het menselijk dier is vergeten hoe aaibaar het is. De kilheid van het scherm geeft ons geen enkel idee hoe de mens, die we menen in de pixels op ons scherm te zien, in werkelijkheid is. We voelen niet bij een aanraking nadat je elkaar toevallig passeert, we ruiken niet, zien niet de blik in iemands ogen. Naast het surfen op internet zullen we ook in het echte leven actie moeten ondernemen om mensen te ontmoeten. Internet daten is enkel maar een hulpmiddel.
De grote liefde in ons leven vinden we niet zomaar. We komen het misschien tegen op onverwachte momenten. We hebben geen controle over van wie we gaan houden. Wordt er bij een match aan al onze voorkeuren voldaan, toch kan dan nog die aantrekkingskracht achterwege blijven.
Liefde is onverklaarbaar.
“Te hard zoeken maakt alleen maar ongelukkig”.
Liefs Monique

 


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door monique3 - 2453 keer gelezen

beoordeeld 2.75/5 (8 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl