Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zondag 7 juli 2019

Sletvrees

Onderweg waarschuwde Ervin me voor een oneffenheid in het trottoir. Hij negeerde het rode voetgangerslicht bij de zebra, eenmaal aan de overkant stopte hij bruusk.
  ‘Wat ben ik aan het doen?’ vroeg hij zich hardop af. ‘In mijn ene hand heb ik een portemonnee en in de andere…’ Hij pauzeerde.
  Ik keek naar zijn handen. Ze waren niet veel groter dan de mijne.
  Ervin draaide de vingertoppen van zijn vuist naar boven en liet me zien wat hij vasthield.
  ‘Een Albert Heijn-munt van de winkelkar,’ klonk die warme Limburg-stem.
  We lachten de onzekerheid bij ons vandaan. Is het desastreus als je een potentiële levensgezel vooral aandoenlijk vindt in plaats van mannelijk en stoer? In het verderlopen, was het even zoeken naar het juiste ritme voor onze passen. Ervins hand pakken voor een betere cadans leek me te vrijpostig.
  Hij was besluiteloos in de keuze van het restaurant, of was het ridderlijk perfectionisme? Elke tl-bakkentent met deze man leek mij een paradijs. Heel Utrecht leek die avond uit eten te willen, maar Ervin scoorde een vrij tafeltje in een gelegenheid die hem aanstond. Hij gunde mij het zicht op de bar.
  ‘Ik neem er wel genoegen mee om naar de muur te kijken,’ zei hij terwijl hij me uit de jas hielp. ‘En naar jou.’

 

Ik keek weinig naar de bar. Ervins kledingstukken hadden vast een eigen wil, ik stelde me voor hoe zijn hand langs de kleerhangers ging en dat ze ‘Kies mij, kies mij!’ naar hem riepen. De items die het hardst om aandacht vroegen, mochten zijn lichaam verfraaien. Dat leverde gewaagde combinaties op, die avond een geruite broek, cowboylaarzen en een overhemd met krokodillenmotiefjes. Ik houd van mannen met meer dan gemiddelde belangstelling voor hun kleding. Van mannen met een duidelijke eigen stijl. Het snotjoch had gelijk, dikke kans dat ik voorlopig álles aan Ervin welgevallig vond. Dit moest een Hals Over Kopje zijn, een HOK-je, het enige hokje waarin ik pas.
  ‘Is het lekker, mag ik van jouw eten proeven?’ vroeg Ervin.
  Zorgvuldig stapelde ik een handzaam hapje op de vork, lepelde er wat van de saus over en bracht mijn hoofdgerecht naar zijn mond. Ik lachte op mijn liefst, trok de vork plagend terug toen Ervin de hap naar binnen wilde zuigen.
  Hij kreunde en sloot zijn ogen. Die lippen, ik wilde ze zoenen, eindeloos zoenen.
  Toen ik na het toetje − Ervin kletste zoveel dat zijn ijs als gesmolten drab met de afruimer meeging − van het toilet terugkwam, was het restaurant bezig te veranderen in een danstent. Draaiende discoballen baadden Ervin in glittervlekken. Nonchalant gaf ik een aai door zijn haren.
  ‘Ergens anders wat drinken?’
  We vluchtten naar een kleine kroeg. Naast elkaar zittend, dronken we wijn en lachten we om elkaars verhalen. Nu en dan raakten onze benen elkaar. Tegen sluitingstijd liepen we gearmd naar mijn huis. Ik vond het bejaard en wilde liever omarmd of hand in hand, maar durfde niet het voortouw te nemen.

 

De bank in de woonkamer boven was nog steeds bezet door Juul en haar vriendje, ik verschanste me met Ervin in de keuken beneden.
  Bij gemis aan de bank rolde ik twee van de comfortabele, leren stoelen met armleuningen naast elkaar. Ervin stelde belang in mijn rijtje ouderwetse mayonaisemakers, hij wist ook dat het mayonaisemakers waren en geen slagroomkloppers, zoals de meeste mensen ze noemen. Hij prees hoe ik nostalgie combineer met roestvrijstalen apparatuur. We hingen elk in onze eigen zetel, dronken meer wijn en kletsten de nacht richting dag, maar we bleven volstrekt van elkaar af.
  Juul kwam naar beneden en verkondigde dat haar vriendje bleef slapen. Ervin vond mij een vooruitstrevende moeder, ik vond mijzelf een bleue dater met sletvrees. We dronken de fles wijn leeg.

 

Toen Ervin zei dat hij naar huis ging, hield ik hem niet tegen. Hij had geschreven dat we de digikussen gingen omzetten in kleffe speekselzoenen en ik had in het restaurant mijn hand door zijn haren laten gaan, maar al wat we uitwisselden waren drie laffe afscheidszoenen op de wang.
  Was ik niet aantrekkelijk genoeg? Sinds de scheiding was Ervin de eerste man met wie ik wilde vrijen, ik had vanavond tweezaam in de bedstede willen liggen.

 

Als een puber stoeide ik tijdens het weekend wat woorden een gedicht in. Mijn beeldarchief leverde me een bijpassende foto, een paar maanden eerder struikelde mijn oog over een blauwig touwtje. In de vorm van een hartje lag het op de stoep van een zijstraat. De liefde lag achteloos vlak bij mij en ik deed mijn stinkende best om er iets moois van te maken.

 

 

(wordt vervolgd)

 

 


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door TOS - 1166 keer gelezen

beoordeeld 2.4/5 (15 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl