Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 5 oktober 2019

Verdriet met een gouden randje

Verdriet met een gouden randje

Gisteren keek ik in het spierwitte gezicht van een goede vriend toen ik hem binnen liet.
Ik gaf hem een welkomstkus, liet hem zijn jas uitdoen en zei: “ Vandaag mag jij bij mij komen zitten en ga ik er voor jou zijn “
Een kop koffie, een bank en een open aanwezige houding was alles wat hij nu nodig had
om te mogen stromen...zijn verdriet er mogen laten zijn in alle volheid.

Verdriet...Er zijn zoveel vormen van verdriet en in onze leeftijdsfase schat ik in dat velen onder ons zijn deel hiervan al heeft gehad/heeft. Verdriet loopt als je schaduw met je mee, terwijl je hand in hand door de wereld huppelt...
Verdriet kan zó intens mooi, hart en ziel verwarmend zijn...ondanks (of dankzij?) het verdrietige deel ervan.

Ik kijk in een zeer verdrietig gezicht tegenover mij. Hij weet het niet zo goed meer.
De treurnis druipt van zijn hele wezen af en ik moet me beheersen om hem niet in mijn
armen te nemen om hem zo te willen troosten. Zo zijn verdriet van hem weg te willen nemen.
Mijn hart bloedt voor hem en tegelijkertijd laaf ik mij aan het gevoel dat hij me geeft door zijn intense verdriet.
“ Ik snap het niet. Hoe kan ze nu zó verdrietig zijn? Je bent toch blij als je naar je huis gaat?”
En hij verhaalt over het verdriet van zijn vriendin, die na een super fijn weekend naar haar huis is gegaan. Super verdrietig, omdat ze bij hem had willen blijven. Hij snapt er niets van en ik probeer hem uit te leggen waarom zijn vriendin haar thuis bij hem ervaart.
Ik moet snel schakelen. Ik kijk naar hem en voel een diepe vertedering bij wat ik aanschouw. Ik kan niet zomaar tegen hem zeggen, dat ik hem zó mooi vind in zijn verdriet. Dat gaat hij niet kunnen vatten. Dat is inherent aan zijn beperkt vermogen, maar aan zijn gevoel
mankeert niets.
Zijn gevoel/emotie is universeel: er moet iets verwerkt worden en hij vraagt daarbij steun. Aan mij, bij mij… maarrr... hij zelf gaat er deep, down doorheen. Prachtig!

Zomaar 2 verdrietige momenten, die ik heb mogen ervaren van 2 lieve mensen de afgelopen dagen.
Persoonlijk word ik ten diepste geraakt door het feit, dat iemand zijn verdriet wil/durft te laten zien en ervaren.
Hier op de site lees ik vaak dat het verdriet bij verlies e.d. verwerkt is en ook soms met hoofdletters/uitroeptekens aangegeven.
In het laatste geval denk ik dan: wat vertel jij me nu echt?

Verdriet wordt vaak als negatieve emotie gelabeld.
Jammer! Verdriet voelen heeft nl een doel.
Het vraagt van ons om even te gaan vertragen en te kijken wat er speelt.
Verdriet móet eruit, wil gevoeld en doorleefd worden wil je weer ruimte kunnen krijgen
om verder te gaan...

Laat mij

Laat mij maar wezen, zoals het nu voelt.
Geen arm om me heen, hoe goed ook bedoeld.

Laat mijn hart maar bloeden, ik voel toch geen snars.
Het scheurt diep van binnen, het scheurt dat het barst.

Laat mijn ogen wenen, mijn ziel uit mijn lijf.
Net zolang blijven stromen, dat er niets overblijft.

Laat mij maar brullen, totdat het verstomt
en vanuit de diepte geen woord meer vrijkomt.

Laat mij...blijf nabij, maar Laat mij even...
©

 


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door Felice19 - 424 keer gelezen

beoordeeld 1.33/5 (6 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl