Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
maandag 11 november 2019

verhuizen...

Druk doende ben ik met het "uitmesten"van mijn huis. Waarmee kan ik anderen een plezier doen en wat kan gewoon weg? Ik woon al bijna 40 jaar in het dorp, waar ik ben opgegroeid en waarin ik was teruggekeerd na mijn studietijd , doordat we hier een praktijk kregen. Intussen woon ik al 20 jaar , na mijn zelfgekozen scheiding, in deze stille straat.

Ik heb het gevoel langzaam weg te kwijnen, want er is niet veel te beleven hier, cursussen zijn allemaal door bezuiniging verdwenen bv. Als er een winkelpand vrijkomt, zit er even later weer de zoveelste "klere" (kleding) winkel  , de zesde opticien of de zoveelste supermarkt.

Dus ga ik verhuizen;  ik sta al vijf jaar ingeschreven - wat nu al acht jaar duurt voor ik een kans maak -  in de buurt van Utrecht ( drie kinderen daar in de buurt)  maar kwam bij toeval erachter dat ik in een andere stad al twintig ( ! ) jaar sta ingeschreven. Ooit gedaan vanwege een toenmalige vriend en vergeten uit te schrijven - was kosteloze inschrijving - dus als ik nu reageer op een huis heb ik dat , volgens de baliemedewerkler, eigenlijk direct. Dat komt dus heel mooi uit, want eigenlijk had ik al veel eerder moeten verkassen. Mijn kinderen zeggen alle vier: "Mam , je bent een stadsmens,". Ik denk dat zelf ook, want mijn studietijd in Utrecht, dat was een mooie tijd en ik voel me levendiger als ik daar rondloop dan hier in het dorp.

Hoe verschillend zijn de reacties !! Het gaat van: "Goh, dapper hoor, dat je nog gaat verhuizen" en ik hoor dan het niet uitgesproken "op jouw leeftijd nog", als nagalm, als een soort "remweg", tot: "Zou je dat  wel doen ?" Ook dan hoor ik opnieuw erachteraan "op jouw leeftijd nog". Nou ja zeg, ik ben nog heel vitaal, heb geen gewrichtsproblemen of andere  bewegingsstoornis , trek nog een spurt als ik de bus dreig te missen en ren de trap nog op...

Wat denken ze wel, dat ik al met één been in het graf sta..??!!  Ik zie als een berg tegen de verhuizing op maar dat weerhoudt me niet om het te doen. Tanden op elkaar en doorzetten is beter dan pakweg nog 20 jaar verder wegkwijnen...Natuurlijk laat ik hier herinneringen achter. Mooie en verdrietige. Mijn moeder hielp me in 2000 de slaapkamer behangen en ik denk daar nog vaak aan, omdat ze er inmiddels al 15 jaar niet meer is. Hoe ze me wees op een foutje met behangen ( zachtgeel behang met bijna onzichtbaar streepje ) waardoor het streepje niet zou "doorlopen". Misschien klinkt het raar, maar met het verlaten van dit huis laat ik ook een beetje mijn moeder achter... en ook de herinneringen aan mijn kinderen voordat ze uitvlogen. 

Die kinderen, daarvan zitten er straks drie van de vier dichterbij als ik naar het zuiden afzak. Dat is een mooi vooruitzicht, ik richt mijn oog op de toekomst, ook al zal ik weemoedig hier over ongeveer een klein half jaar de deur voorgoed achter me sluiten...

 

dag huis

 

je ommuurde

mijn vreugde en verdriet

mijn lachen en huilen

je omarmde

mijn liefde en levenslust

mijn wanhoop en twijfel

je gaf

warmte bij kou

koelte bij hitte

je was 

een schuilplaats

bij zorgen en ziekte

je bood

mijn kinderen

een veilige haven

dag lief huis


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door loerbol - 514 keer gelezen

beoordeeld 1.83/5 (6 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl