Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
maandag 4 maart 2019

Zwoegen

Liefde is een werkwoord, zeggen veel mensen. Het zal wel. Als we nu toch onzin aan het verkondigen zijn: weet je wat ik echt een werkwoord, zeg maar gerust een zwoegwoord vind? Samen. Vooral het meervoud vind ik lastig, de eerste persoon in het bijzonder: wij samen.
Ik ben helemaal vergeten hoe dat moet. Als je lang samen bent, is het allemaal zo vertrouwd en vanzelfsprekend dat er nauwelijks nog verschil is tussen alleen en samen. Ik laat in het midden of dat een goed of een slecht teken is. De waarheid zal voor de meesten van ons in datzelfde midden hebben gelegen. Voor mij in ieder geval wel.
Hoe dan ook, toen ik pas alleen was, wilde ik niets liever dan weer samen. Dat dacht ik althans. Na een poosje drong het besef door dat ik vooral de vorm van samen miste: de structuur, het ritme, de routine, de beschikbaarheid, het gemak van elkaar begrijpen, aan één woord genoeg hebben, elkaar van binnen en van buiten kennen en ga zo maar door.
Nog weer wat later realiseerde ik me dat het samen dat ik op deze manier miste jaren nodig had gehad om die vorm te krijgen. Dat het dus onzin was om te denken dat ik zoiets op staande voet zou kunnen hebben met een nieuwe liefde, hoe lief ook. Waarmee ik was aanbeland bij samen als zwoegwoord, want naarmate ik langer alleen was, werd alleen zijn net zo vertrouwd en vanzelfsprekend als vroeger samen was. En bijna elk samenzijn versterkte mijn verlangen om weer alleen te zijn. Dat was schrikken!
Als iets wat je dacht zo graag gewild te hebben maar niet wil lukken, doemt vroeg of laat toch de vraag op: wil ik het eigenlijk (nog) wel zo graag? Zo verging het mij in elk geval. En toen raakte ik pas echt het spoor bijster. Hoe kon ik nu tegelijkertijd vurig verlangen naar samen en een zucht van verlichting slaken als ik weer alleen was? En niet één keer, maar vrijwel zonder uitzondering. Als ik het bij één vrouw zou hebben gehad, had ik mezelf nog wijs kunnen maken dat het aan haar lag. Maar die vlieger ging helaas niet op.
Bindingsangst, luidde de strenge diagnose van mijn vrienden. Zou ik waarschijnlijk ook hebben gezegd als ik al 45 jaar was getrouwd.
Je bent gewoon de ware nog niet tegengekomen, vertrouwde een collega me in de pauze toe. Zou kunnen, maar hoe waar moet de ware zijn en hoeveel waren zijn er dan?
Je bent toch geen twintig meer, blafte mijn moeder me toe en daarmee was ik weer aanbeland bij het zwoegwoord. Als je twintig bent, gaat alles vanzelf en als je de vijftig gepasseerd bent, is de liefde een werkkamp, leek haar boodschap.
Als er één ding is waar ik niet meer voor wil werken, is het de liefde. Ik betaalde gisteren mijn boodschappen contactloos en zag ineens mogelijkheden voor een relatie: wel een relatie, maar dan contactloos. Leuk idee, maar dan mis je toch een hoop. Dat is net zoiets als tongloos zoenen. Dan toch maar zwoegen.


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door Janszen - 475 keer gelezen

beoordeeld 3.91/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl