Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
maandag 30 september 2019

besef van eindigheid...zegen of vloek ?

Na mijn laatste blog "opbouw en verval" past dit er wel achteraan. 

Voor zover wij weten hebben dieren geen besef van sterfelijkheid , daar kan ik soms jaloers op worden.

Hond of kat, egel , zelfs een vis, dat snuffelt, scharrelt en zwemt maar wat...

Ik denk dat besef van eindigheid misschien een "vloek" ( beetje zwaar woord ) kan zijn als je nog heel veel plannen hebt, alles meezit en je je , over het algemeen, gelukkig voelt. Een zegen misschien als je ongeneeslijk ziek bent met veel pijn, of steeds terugkerende zware depressies hebt , waardoor het leven een kwelling is.

Los hiervan zie ik het tóch ook als een zegen, sowieso, het weten van je tijdelijkheid op deze aardkloot. Het maakt wellicht dat je meer van het leven kunt genieten? Want moet je anders het leven als zinloos zien, omdat het met de dood hier afgelopen is?

Het einde bepaalt de weg niet, maar wat je onderweg "opraapt"... denk ik dan. Voor mij zijn dat de onzichtbare dingen, niet geld , een groot huis , een dure auto of een goedbetaalde baan. Voor mij is dat bv luisteren naar en het maken van muziek, alsook genieten van mensen die ons dierbaar zijn en de natuur om ons heen. Het "oprapen" heeft voor mij ook te maken met onze medemensen, in hoeverre wij er voor elkaar een betekenis aan kunnen geven, aan dat leven.  

Het ( natuurlijk kan en doe ik dat niet  voor iedereen)  bijdragen aan o.a. het geluk van anderen maakt mijn leven zinvol en maakt mij met een omweg óók gelukkig. Ik denk aan mijn kinderen en anderen om wie ik geef en voor wie ik moeite wil doen. Ik las lang geleden een verhaal dat ik nooit ben vergeten en in mijn eigen woorden zal vertellen.

Een man ging naar een wijze en vroeg :"Kunt U mij het verschil uitleggen tussen hemel en hel ?" De wijze nam hem mee naar een eetzaal waar aan een lange tafel, met daarop het heerlijkste eten dat je je maar voor kunt stellen, mensen zaten. Allemaal met hun armen in kartonnen kokers, waardoor ze geen bestek naar hun mond konden brengen, ze zaten elkaar aan te staren... "DIt is de hel..."zei de wijze.

Toen nam hij de man mee naar een volgend vertrek, waar, net als in de vorige eetzaal, alle mensen kartonnen kokers om hun armen hadden , tegenover elkaar zaten en ook niet konden eten. "Dit is de hemel..."zei de wijze. De man zei er niets van te snappen, want dit was toch precies dezelfde situatie ?... waarop de wijze zei : "Kijk eens goed !". Toen zag de man dat iedereen de mens tegenover hem te eten gaf, want dat lukte wél . 

Als relativerende afsluiting over onze eindigheid...

 

alles was er 

voor ik was

zee, bomen

bloemen, gras

 

alles zal zijn

als ik niet zijn zal

zee, bomen

bloemen, gras

 


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door loerbol - 442 keer gelezen

beoordeeld 2.64/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl