Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
vrijdag 6 december 2019

On body and soul

 

Een film van Ildiko Enyedi

 

Soms blijft een film je bij vanwege het bijzondere karakter en dat geldt voor deze film zeker. Toevallig was het ook de eerste film die ik samen met V, heb gezien in een klein filmhuis hier in de omgeving. Inmiddels is dat ook al weer meer dan een jaar geleden. De Hongaarse film had destijds al een Gouden Beer gewonnen op het filmfestival van Berlijn met lovende kritieken maar dat zegt ook niet altijd alles. Toch werden we beide geraakt door deze film en misschien elk om andere redenen, we zijn er nooit dieper op ingegaan omdat het niet nodig was.

Liefde in het slachthuis

Het verhaal begint zoals je vaak ziet bij een film die de grote bioscopen nooit zal halen, een beetje hopeloos. Endre is financieel directeur van een slachthuis op het platteland van Hongarije. Hoewel het communisme is verdwenen is er zo te zien in het slachthuis weinig veranderd en proef je de triestheid van het dagelijks bestaan. In het begin van de film komt er een nieuwe vleescontroleur uit de grote stad: Maria. Tijdens de eerste ontmoeting die ze hebben in de kantine voel je als toeschouwer meteen dat er iets tussen hen zal gaan spelen. Dat het niet van een leien dakje zal gaan is ook duidelijk. Endre is een vijftiger die door een ziekte in zijn jeugd een verlamde arm heeft. Maria is een mooie twintiger maar heeft duidelijk autistische trekjes. Dat wordt al pijnlijk duidelijk als ze Endre aanspreekt op zijn verlamde arm op een wijze die niemand anders in het slachthuis zou durven. Endre trekt zich meteen terug en ook bij Maria is duidelijk dat zij op geen enkele manier aansluiting zal vinden bij de andere medewerkers.
En net als je denkt dat dit een film is als vele andere, gebeurt er iets waarvan je mond openvalt en je op het puntje van je stoel blijft zitten tot de film is afgelopen.

‘Deze film is alleen benaderbaar met een genereus hart’

De uitspraak hierboven is van de filmmaker zelf. De jury van het filmfestival van Berlijn roemde de film omdat deze de kijker aan iets herinnert dat we in ons dagelijks leven nog wel eens vergeten: compassie. De film laat op soms wrede wijze zien dat ieder mens kwetsbare kanten heeft die we het liefst maar verstoppen. Het verhaal toont ook het verlangen naar liefde dat we allen in ons hebben al lijkt die soms volstrekt onhaalbaar. Die laatste gedachte is iets dat iedereen op een datingsite ook regelmatig zal voelen.
De film heeft humor, veel gevoel maar toont ook beelden uit het slachthuis, zij het niet extreem rauw. Als je met een date deze film zou bezoeken, is het wellicht een goede keuze voor een vervolgafspraak en niet de eerste.


Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.nl

geplaatst door Realist - 665 keer gelezen

beoordeeld 3.31/5 (16 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel  Keurmerk Veilig Daten  Fair Climate Fund

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.nl