terug

De vraag

zaterdag 23 september 2017

Onlangs belde hij me weer, m’n favoriete ex - en het werd een lang telefoongesprek. Nu eens niet over hoe onwijs goed we het hadden en hoe eeuwig zonde toch dat het voorbij is, maar over hoe het leven in te richten nu onomstotelijk vaststaat dat alle wegen terug leiden naar een modderige poel waarin gevoelens niet kunnen stromen. Kortom, hij is ook aan het daten. En hij stelde een vraag waarop ik direct het antwoord wist en die me desondanks aan het denken heeft gezet. Want klopt dat antwoord wel? Hij vroeg: “Waar let jij op bij een date?” - en mijn antwoord was: “Nergens op. Ik laat het gewoon gebeuren.” Wat hij geweldig vond. Hij heeft namelijk een lijst.

Ik heb nog nooit een date gehad met een man met een lijst, althans niet met een openlijke lijst. Wel met een van zijn gezicht af te lezen mentale lijst: Hij stelde me vragen die hij af vinkte in zijn hoofd. Het was een stroef verlopende date. Hoe dan ook, met of zonder lijst: tijdens een date nemen we een beslissing over de ander. Vanaf die cruciale eerste seconden tot het al dan niet ongemakkelijke afscheid beoordelen we elkaar. Idealiter is het een grotendeels onbewust proces, zodat we tijdens het beoordelen genoeglijk kunnen keuvelen en misschien al wat voorzichtig aftastend zoenen. Let ik echt nergens op? Niet op zijn gebaren, niet op de stand van zijn oren, niet op stembuigingen die mogelijk een slecht karakter verraden, niet op de lengte en de opbouw van zijn zinnen, niet of hij wel klopt met zijn profieltekst en -foto’s, niet of zijn nagels schoon zijn? Nee, echt niet. Ik ervaar of hij me raakt, ontroert, of hij me nieuwsgierig maakt. Ik ervaar of hij handen heeft die me mogen aanraken, een mond met wie ik zou willen zoenen. Het hele dating-proces is nu eenmaal een inefficiënte sollicitatieprocedure met geheimhoudingsplicht over het werkelijke doel: een levensgezel vinden die seksueel aantrekkelijk is. Ik heb die geheimhoudingsplicht doorbroken, ooit, en in mijn profiel geschreven: ‘Goede seks is het mooiste dat twee geliefden elkaar kunnen geven.’ Ik heb daar veel, en mooie reacties op gekregen. Toch heb ik die zin weggehaald: één man had hem niet goed gelezen en dat was één man te veel. Hij zat tegenover mij aan een tafeltje en hij begreep niet waarom niet nu meteen en waarom niet met hem. Ik keek hem aan, zag de woede in zijn ogen en zei: “Ik stel voor het hierbij te laten.” Wat hij wel begreep. Soms is seks als woord alleen al gevaarlijk.

Tja, en dan loop ik een uurtje mee in het leven van een mogelijk toekomstige geliefde - en hij in het mijne. Zijn gestalte is aangenaam, zijn ogen zijn vriendelijk en er straalt een weldadige intelligentie uit. Z’n handen zijn sterk, z’n kleren schoon en met zorg gekozen, zijn stem is prettig om te horen en ons spreken en luisteren is in balans. Hij is beslist een aardige man. Maar ik hoef niet te weten hoe hij smaakt, hoe het voelt om hem aan te raken, welke chocolade hij het lekkerst vindt, of hij ook zo van de zee houdt, welke droedels hij tekent tijdens een saai telefoongesprek, hoe zijn ogen veranderen als we elkaar lang aankijken, hoe het zal zijn die eerste keer, of ik naar hem mag kijken terwijl hij zich scheert.
Mijn antwoord klopt: Ik let nergens op tijdens een date. Ik laat het gewoon gebeuren. En ik kijk uit naar die ene ontmoeting met die ene man die me de razende nieuwsgierigheid laat voelen die nodig is om de menselijke soort in stand te houden.

geplaatst door RodeJas - 8830 keer gelezen