terug

Water bij de wijn

zondag 8 oktober 2017

De herfst blaast zich op in de lucht, de herfst stort zich in het water, de herfst houdt huis in de winkelstraat, de herfst stroomt van mijn nieuwe rode jas, de herfst zingt een liedje in mijn hoofd. ‘Gekken en doden blijven eeuwig jong’* is zijn tekst maar de melodie ben ik vergeten; atonaal blijft nu eenmaal zelden hangen. Juist dit stukje tekst echter werd zo vaak gezongen dat het waar werd. Gekken en doden blijven eeuwig jong. Ondertussen loop ik langs de vaart naar huis, een kwartier recht tegen regen en wind in, een kwartier met regen en wind van opzij. Ik ben blij met mijn nieuwe jas.

Ik heb een voorstelling bijgewoond in het plaatselijke museum. Menschen-Worte; gedichten, zang en muziek op de plek waar ik ooit in een dramatische jurk de inktzwarte verzen van Bertolt Brecht heb voorgelezen: “Alles verandert. Opnieuw beginnen kun je met de laatste ademtocht, maar wat gebeurd is, is gebeurd. En het water dat je bij de wijn deed, kun je er niet meer uitgieten.” Hij zat op de trap tussen het publiek, hij die mijn alles was - en hij had mijn lippenstift eraf gezoend, kort voor de voorstelling. Later zal hij lyrisch zijn over de glanzend rood gestifte lippen van de twee zangeressen. Zúlke lippen zag hij graag. Ik had al te veel water bij de wijn gedaan om plagerig het restje lippenstift op míjn lippen aan zijn jasje te smeren... Laatst stuurde hij een appje: hij reed vlak langs m’n huis en hij had daardoor zin in seks gekregen. Het was een mededeling, geen vraag. Op een dag zal mijn reactie op zo’n mededeling domweg ‘o’ zijn. Of de prijs voor all-in escort services. Nu was mijn antwoord ook een mededeling: ‘Wij hebben niet meer het soort relatie waarin onverwacht even langskomen gegarandeerd tot seks leidt.’ Hij is gevaarlijk, het vliesje tussen lust en verliefdheid is nog te dun om op een andere basis opnieuw te beginnen. En het water dat we bij de wijn deden, is allang verdampt.

In de filosofie, de hoedster van kennis en wijsheid, zijn het niet de antwoorden die ertoe doen, maar de vragen. Verliefde mensen lijden helaas aan het soort bewustzijnsvernauwing dat hen belet om vragen te stellen. Alleen het antwoord doet er toe: ‘Ik wil jou; ik wil jou; ik wil steeds meer van jou.’ Daarna kost het jaren om erachter te komen welke vragen er wel toe doen en welke niet; wanneer een beetje water bij de wijn geen schade aanricht en wanneer wel. De meeste zoekenden op deze site hebben ervaring in de liefde; in een of meer relaties; in het al dan niet water bij de wijn doen. Ik was nieuwsgierig of ‘water bij de wijn’ daarmee, in welke bewoordingen dan ook, een item zou zijn in het hoofdstukje ‘Dit verwacht ik van een relatie.’ Vijftig profielen heb ik er op nagelezen, de eerste vijftig van mijn matches volgens 50plus. Water bij de wijn? Welnee, het gaat over leuke dingen samen doen, over eigenheid, eerlijkheid, verbinding voelen en elkaar de ruimte laten, over herkenning, intimiteit en vertrouwen, over wederzijds respect en gelijkwaardigheid. ‘Samen blijven zoeken en het ontdekken van schoonheid van het leven, ook op plekken waar je niet zou willen zijn’ gaat misschien over water bij de wijn doen. ‘Wensen te over, de praktijk is weerbarstig’, gaat er misschien over, net als ‘geven en nemen.’ Er is één man die het beeld ‘water bij de wijn doen’ letterlijk gebruikt. Volgens hem hebben twee mensen, als ze een compromis sluiten en daarbij allebei water bij de wijn doen, allebei niks.

Water bij de wijn doen. Het lijkt geen onderwerp dat speelt bij het zoeken naar een nieuwe levensgezel. Jong zijn wel; het wemelt hier van de mensen die eeuwig jong blijven. Wat schreef die dichter ook alweer?

*uit een gedicht van dadaïst Hans Arp

geplaatst door RodeJas - 6819 keer gelezen