terug

Comfortzone

dinsdag 23 januari 2018

Een deel van de mensen, die op deze site staat verricht nog betaald werk, anderen kunnen na een groot deel van hun leven zich in de naad gewerkt te hebben op hun lauweren rusten. Vaak maken vooral zij zich nog op enigerlei wijze nuttig in de samenleving als vrijwilliger of door iemand persoonlijk te helpen, die hun hulp hard nodig heeft.

Het spreekwoord “Na gedane arbeid is het zoet rusten” geldt volgens mij voor beide groepen, die ik hierboven beschreef. Maar ook zij, die in een gezin de ouderlijke verplichtingen als taak hebben zijn als de kinderen naar bed zijn vaak hard toe aan een moment voor zich zelf, een paar uur om bij te komen van alle inspanningen.

Je treedt dan als het ware in in je comfortzone.

Gek genoeg wordt door allerlei publicisten betoogd, dat we het moeten durven om uit onze comfortzone te komen. Volgens hen is de wereld niet alleen dat kleine stukje wat we direct mee maken. En inderdaad, als we allemaal maar zouden blijven zitten waar we zitten en ons niet verroeren, dan gebeurt er weinig in de maatschappij. Toch geloof ik, dat ieder mens naast de dagelijkse beslommeringen “Quality-time” nodig heeft. Hoe je die tijd invult ligt geheel aan jezelf. Een goed boek lezen, naar de sauna, een lekkere boswandeling, een film kijken op je dvd-speler. Er is veel om te relaxen.

Er is een evenredigheid tussen de mate, waarin je bezig bent met wat moet gebeuren en je behoefte aan “leuke dingen”. Dat betekent niet automatisch, dat je werk en je gezin niet leuk zijn! Toch heeft de een meer tijd nodig om op te laden dan de ander.

Een goed idee is om, zodra je van je comfortzone gebruik wilt gaan maken alles, wat dat kan verhinderen buiten te sluiten. Vergelijk het met een batterij van je fototoestel, die je aan het opladen bent. Je gaat tijdens het opladen toch geen foto’s bekijken of nieuwe foto’s maken, of het geheugenkaartje bijwerken? Nee, je wacht netjes die paar uur, die nodig zijn voordat de batterij weer gevuld is. Dit geldt ook voor mensen.

Hoe reageer je, als je na een dag hard werken verdiept zit in een boek opgebeld wordt door een collega, die beweert je hulp nodig te hebben. De stekker wordt dan als het ware uit je stopcontact getrokken. Tip: uit die telefoon…

Zo kreeg ik zelf na een intensieve (wel leuke) dag een telefoontje van een collega vrijwilliger, hij kon het clubgebouw niet in, zijn sleutel weigerde. Of ik maar wilde komen. Met veel gemopper fietste ik er naar toe, door regen en wind. Wat bleek? Hij probeerde de sleutel van de ene deur voor de andere en omgekeerd. Ik was dus ook nog nodeloos uit mijn comfortzone weggerukt. Okay, het is geen ramp, geen man overboord, maar toch.

Aan de bijna heilige bereikbaarheid in onze samenleving mogen best grenzen worden gesteld. Verder moet mijns inziens gestimuleerd worden, dat iedereen eerst zelf zijn of haar problemen oplost voordat iemand anders de kolen uit het vuur moet halen.

Ook in relaties komt dit natuurlijk voor. Ik denk dat het dan nog lastiger is om een keer “nee” te zeggen,,, Tussen boos worden en assertief zijn ligt een wereld van verschil…

In wezen treden we allemaal, als we positief reageren op een uitnodiging voor een date uit onze comfortzone. We geven dan iets van onze privacy op voor… ja, waarvoor? Omdat we hopen op iemand, die werkelijk iets in ons raakt, iets wakker maakt. Let op, dat weten we nooit vooraf. Gelukkig maar, het is plezierig om je af en toe te laten verrassen!

geplaatst door Aktivo1 - 6776 keer gelezen