terug

De kunst van het flirten

zaterdag 13 januari 2018

‘The ideal flirtation is a small work of social art co-created by two people….It knows that avoiding sex is usually very wise, but is intelligently invested in sharing some of the benefits of sex without the act of sex itself.’ * Prachtige woorden vind ik dit, woorden die geschreven moeten zijn met het beeld voor ogen van een tuinfeest op een heldere zomeravond. Vrouwen gekleed in lange, losvallende jurken en mannen in lichte jeans en gestreken overhemden. Ach, laat me daar zijn met zo’n jurk aan, daar staan met een glas fonkelende wijn in mijn handen… Helaas, mijn naakte werkelijkheid bestaat uit een keukentafel met de half gelezen weekendkrant, een vergeten beker koffie en wat klungelige appjes. Flirten? Ik kan er niks van. Terwijl het zo eenvoudig lijkt.

‘Good flirting is in essence an attempt, driven by kindness an imaginative excitement, to inspire another person to believe more firmly in their own likability, psychological as much as physical. It is a gift offered not in order to manipulate, but out of a pleasure at perceiving what is most attractive in another. Along the way, the good flirt must carefully convince us of three apparently contradictory things: that they would love to sleep with us; that they won’t sleep with us; and that the reason why has nothing to do with any deficiency on our part.’ *
Verleiden, het prettig gevaarlijke zusje van flirten, gaat me juist makkelijk af - maar wees gerust, het is een zusje dat ik selectief inzet: Slechts mijn geliefde zal verlangend opstaan wanneer ik hem aankijk en mijn kin hef. Maar flirten. Alleen maar speels flirten via appjes, zelfs als, tegen de regelen der kunst in, seks wel het gewenste resultaat is? Nu het erop aankomt, blijft het stil aan de andere kant. Terwijl het contact zijn initiatief was en ik wat hem betreft alleen maar ‘ja’ had hoeven tikken. Maar ik schreef: ‘Wij hebben niet meer het soort relatie waarin onverwacht even langskomen gegarandeerd tot seks leidt.’ Misschien was ik veel te voorzichtig. Zag ik de situatie te letterlijk voor me: Twee vrouwen aan de keukentafel, een verdrietige vriendin en ik. Een gesprek over de liefde en over de consequenties van trouw en ontrouw, verlicht met gemberthee en sinaasappel-chocolade. En dan komt Hij de keuken binnen stampen met de begeerte uit z’n poriën spattend. Het zal beslist een lezenswaardig blog opleveren, maar ik wil het liever niet meemaken. Hoewel. Hij zou ook zomaar een appje kunnen sturen met de vraag of hij welkom is; voorspelbaarheid is nooit zijn credo geweest. Hm, bij nader inzien gaat dit misschien meer over goede manieren dan over flirten. Misschien gaat het nog meer over mijn gevoel van eigenwaarde. ‘Ik heb geen vaststaand doel behalve elkaar weer te zien. Als dat tot seks leidt, hebben we geluk.’ Dit schreef ik hem ook - en ja hoor, dit is eerder een truttig antwoord dan een flirterig. Ik kan beter overweg met hartstocht. Hartstocht gaat over hem én mij, geilheid gaat alleen maar over hem. Hij zoekt het maar uit met zijn driften, hij verleidt me maar. Of hij geeft de inspirerende aanzet tot een goede flirt.

*Fragmenten uit: ‘Why flirting matters’, The Book of Life.

geplaatst door RodeJas - 7615 keer gelezen