terug

Het kruisverhoor

zondag 29 juli 2018

Het is verbazingwekkend hoe eenvoudig het is geworden om op de kat te passen nu hij dertien minuten lopen verderop woont. En even verbazingwekkend logisch blijkt het om tradities rondom het oppassen te behouden - ook al zijn die tradities gebaseerd op het gegeven dat het vaste personeel van de kat in Leiden woont en ik, de oppas, ver weg in Friesland. Zo komt hij altijd even langsfietsen, m´n dierbare oude vriend, m´n sparringpartner in liefdesaangelegenheden. Losjes lig ik met mijn hoofd op zijn schoot, op het harde vlak gevormd door zijn sterke hardlopers-bovenbenen. Licht bestraffend kijkt hij naar mijn al te lang niet gekuste mond en onderwerpt me aan een kruisverhoor.

Deze middag is hij mijn gids geweest in het wulpse Leiden van zijn studententijd: Achter dat bovenraam wijdbeens op een stoel, in dat huis op een afgeragde bank en achter die monumentale deur in de stille duisternis van een museumzaal. Slechts een briljante geest kan zich zoveel vrijerijen veroorloven. Ik hou van briljante geesten maar gek genoeg niet van deze; het raadsel van de aantrekkingskracht heb ik nog steeds niet opgelost.
¨Ben je nog wel aan het daten?¨ vraagt hij. Hij ziet mij nu eenmaal graag onsterfelijk gelukkig zijn. ¨Ik sta ingeschreven op twee datingsites en ik schrijf blogs¨, is mijn enigszins ontwijkende antwoord. ¨Laat je me je blogs lezen, straks?¨ ¨Natuurlijk.¨ ¨Heb je al nieuwe dates gehad?¨ ¨Ja, twee.¨ ¨Heb je die mannen daarna weer ontmoet?¨ ¨Niet en jawel, drie keer.¨ ¨Heb je lekker met hen gevreeën?¨ ¨Dat is een vraag te ver.¨ ¨Heb je met hen gevreeën?¨ ¨Natuurlijk niet en jazeker.¨ ¨Was het lekker?¨ ¨Ja.¨ ¨Waarom heb je het afgekapt?¨ ¨Weer een vraag te ver. Ook al heb je gelijk.¨ ¨Natuurlijk heb ik gelijk. Vooruit, wie heeft het afgekapt?¨ ¨Ik.¨ ¨Waarom?¨ ¨Ik kreeg het spaans benauwd bij hem.¨ ¨Stel je geen veel te hoge eisen?¨ ¨Hij was oké, ik stel vooral hoge eisen aan mijn eigen gevoelens. En hé, die andere man wilde zelf alleen maar een vervolg in woorden, geen daadwerkelijk vervolg. Woordseks is wat hij wil.¨ ¨Natuurlijk wil hij dat. Je kunt verrekte uitdagend schrijven.¨ ¨En ik dan?¨ ¨Hou je van me?¨ ¨Verkeerde vraag.¨ Hij lacht. Houden van hoeft niet, sympathie en af en toe per ongeluk een tikkeltje verliefderig zijn is genoeg om deze vriendschap gaande te houden.

De volgende dag leg ik een handdoek op de natte plek voordat ik in ‘Op reis met een zalm’ van Umberto Eco begin te lezen. De kat kijkt broeierig toe. Hij heeft op de bank gepiest, vannacht.

geplaatst door RodeJas - 7181 keer gelezen