terug

De speld in de hooiberg

zaterdag 4 augustus 2018

Lees Verder

De speld in de hooiberg

Het is eenvoudiger iets kwijt te raken dan het weer te vinden, tenzij je heel systematisch te werk gaat. Als je zelf iets verloren bent weet je soms nog waar je met het voorwerp geweest bent, als je dat niet weet wordt het lastig. Ik was vroeger archivaris, een van mijn taken was die documenten op te zoeken, die anderen niet meer of niet snel genoeg konden traceren. Je snap het wel, privé voel ik me uiterst onprettig, als ik iets kwijt ben. Gelukkig komt dat niet vaak voor. Regelmatig maakte ik het daarentegen mee, dat ik met iemand op stap was, die de fietssleutels niet terug kon vinden, een hele tas moest worden omgekeerd voordat het gewraakte stukje metaal tevoorschijn kwam…

In een relatie zijn we snel geneigd de partner er bij te betrekken. Vriendelijk: Weet jij waar xxx ligt? Assertief: Waar heb je xxx gelegd? Wat indringender: Ik zoek xxx, heb je dat nu weer niet op de juiste plaats terug gelegd? Het is erg kort door de bocht om een ander de schuld te geven van onze eigen onachtzaamheid.

Soms klagen mensen over het gemis van iets, dat ze niet zijn kwijtgeraakt maar van iets, dat ze graag zouden willen hebben; het is evenwel onbereikbaar. De voorbeelden zijn bekend: Een mooi huis, gezondheid, een aardig banksaldo, en last but not least een lieve partner.
Wat heb ik vaak op Things2share of elders op de site klaagzangen gelezen van leden, die het maar niet lukt iemand te ontmoeten. Okay, zelf sta ik al heel wat jaren op deze site, met een langere ( ruim 3 jaar) en twee kortere relaties als resultaat. Ook ik heb teleurstellingen moeten incasseren, maar de Klaagliederen zijn wat mij betreft een hoofdstuk uit Oude Testament en inhoudelijk niet een hoofdstuk voor ons forum Things2share.

Zoek en gij zult vinden is in relatieland ook een dooddoener. Alle handvaten ten spijt, die ons worden aangereikt moeten we het bij een date, al bij het uitnodigen van iemand, toch zelf doen. Als je kijkt hoeveel mensen single zijn, zou je denken, dat er ergens iemand is, met wie jij het kunt vinden. In een alleraardigst boekje “Lekker single” las ik enkele hoofdstukken (De partnerjacht en Internetliefde) die dit illustreren, ook letterlijk door de tekeningen van Gummbau. Ik vind het niet verkeerd om over de ervaringen van anderen met daten te lezen. Gelukkig is er tegenwoordig veel over geschreven (even googelen, beste mensen!).

Hoe kritisch mag / moet je zijn bij je partnerkeuze? Steven je inderdaad af op die ene speld in de hooiberg of neem je gaandeweg de zoektocht met minder genoegen? Een tip: Als je langer dan een jaar op de site staat ingeschreven, pas dan wel je zoekleeftijd aan!
Ik gooi even een Latijnse spreuk in dit hoenderhok: Nihil desperandum. Vertaald: Je moet nooit wanhopen! Of je je criteria gaandeweg bijstelt is JOUW keuze!
Ik wens iedereen veel succes!

geplaatst door Aktivo1 - 6241 keer gelezen