terug

Een karretje dat nu een niet op de zandweg reed

dinsdag 14 augustus 2018

Lees verderIn het bekende kinderliedje komen twee karretjes aan bod. Een van de twee komt met de voerman thuis, ondanks dat hij onderweg in slaap viel. Het andere karretje verliest de voerman.
Er rijden heel wat karretjes! Sommige van die voertuigen zijn zwaar beladen, andere vervoeren maar weinig spullen. Sommigen hebben een voerman die zijn groot rijbewijs voor goederenvervoer al geruime tijd in zijn broekzak heeft, andere karretjes moeten het doen met een voerman, die net geslaagd is.
De rijstijl van de voermannen is ook nog eens divers. De ene voerman vuurt zijn paard aan om snel te rijden, hij neemt bewust risico’s en tja, soms gaat het mis.
Een andere voerman doet alles kalmpjes aan. Komen we er vandaag niet, dan maar morgen.
Zonder paard redt hij het in beide gevallen niet. Of hij zou zelf zijn karretje moeten trekken!
De voerman wordt geacht te bepalen, waarheen de rit gaat en wat er nodig is om de missie te volbrengen. Maar is dat altijd zo?
Wij mensen lijken in onze relatie soms op dat paard, dan weer op de voerman en helaas ook vaak op het karretje. De rollen worden als het goed gaat regelmatig gewisseld. Het is niet fijn om in je relatie altijd maar het karretje te moeten trekken of de voerman uit te moeten hangen.
Velen ontwikkelen, zodra ze vast met iemand verbonden zijn, weinig initiatieven. Dan is er maar eentje die speelt voor voerman (voervrouw!) of voor hengst dan wel merrie.
Er zijn situaties denkbaar, waarin het niet anders kan dat één van beiden de leiding krijgt. Denk hierbij aan twee mensen, die elkaar al jarenlang kennen, waarvan één van de twee ongeneeslijk ziek wordt. Dan krijgt de andere partner doorgaans heel wat taken toebedeeld, waarvan hij of zij nooit had kunnen dromen, dat het zo zou lopen. Toch kan de hulpbehoevende partner ook dan – hoe gering ook – iets aan de relatie bijdragen.
Het komt evenwel ook voor, dat van twee mensen vrij kort nadat ze elkaar hebben ontmoet een er in slaagt zijn / haar benen onder de tafel van de ander te schuiven. (en niet alleen onder de tafel..)
Die ander moet tegelijkertijd met voorstellen komen voor dingen, die ze samen ondernemen.
Die de rol van het karretje inneemt pakt bij thuiskomst als eerste de krant, kijkt in de koelkast waar het pilsje staat en weet, dat het eten kort daarna wordt opgediend. Hij lijkt wel op een hotelgast…
Er van uitgaande dat het karretje doordeweeks nog betaald werk doet, moet de ander ook voor een sprankelend idee voor het weekend zorgen. Onder dit motto: “Zoek jij dat maar uit, jij weet altijd wel wat leuks te verzinnen.
Veel stellen hebben niet echt moeite met deze rolverdeling. Eentje is meestal zowel voerman/vrouw als paard, en de ander is het karretje, met als lading een maandelijkse storting op de gezamenlijke rekening, op Valentijnsdag en op de verjaardag van de ander een cadeautje.
De andere verjaardagen worden uiteraard door de voerman/voervrouw annex paard bijgehouden. Die regelt ook de vakanties (karretje: “Wel graag hetzelfde als altijd, want op die camping zitten Klaas en Miep ook”).
Een statement: Iedereen mag in een relatie zelf weten wat hij doet, en ook wie wat doet.
Niettemin weet ik, dat initiatief altijd gewaardeerd wordt. Wat is het allerbelangrijkste? Communicatie, communicatie. Niet wegduiken achter een krant, een tablet of de kijkkast.
Praten met en niet alleen tegen elkaar.
Ik wens jullie allemaal een contactvolle relatie!

geplaatst door Aktivo1 - 5602 keer gelezen