Een aai over je bol, dat doet de mens goed...
dinsdag 23 oktober 2018
Onlangs stond ik lang voor een verkeerslicht voor fietsers te wachten. Nog voor mij stonden een man en een vrouw (ook) te wachten totdat rood groen zou worden. Opeens legde de man heel liefdevol zijn hand op haar hoofd en haalde die door haar krullen, waarna zij haar arm op zijn schouder legde en hem met een glimlach aankeek. Ik vond dit heel vertederend.
De maatschappij lijkt de laatste decennia helaas niet alleen te verloederen maar ook te verharden. Waar gaat het nu om? Liefde, intimiteit en seks worden over één kam geschoren. Het zijn enkel woorden, begrippen. Over het in de praktijk brengen van tederheid lees je weinig, te weinig naar mijn smaak.
Hoe komt dit? Zijn we door de Me too discussie bang geworden om positieve gevoelens naar een ander toe te uiten? In 2006 gebruikte Tarana Burke uit New York het begrip Me too voor het eerst op de website My Space. Ik vind, dat er veel verschil is tussen aanranding of erger en een welgemeende aanraking, omdat je iemand aardig vindt, of om iemand even uit het slop te halen. Uiteraard moet je ook in die situatie er van verzekerd zijn, dat de ander zich door jouw actie niet beklemd voelt; je intentie moet zuiver zijn. De ander mag niet het gevoel hebben, dat je uit bent op iets anders.
Het is nu herfst, traditioneel een jaargetijde waarin velen met meer psychisch leed kampen dan in andere jaargetijden. Fijn is het om in het najaar met je partner of vriend(-in) hand in hand door een bos te lopen, waarin de bomen in de prachtige herfstkleuren getooid zijn. Soms kijk je elkaar even aan, je wisselt een blik van verstandhouding. Dat is genieten van de omgeving, de tijd én van elkaar! Zo’n uur, waarin je de bladeren onder je schoenen hoort knisperen, waarin je vogeltjes met hun geluidjes in de bomen hoort, is dat niet heerlijk?
Wandelend door een drukke winkelstraat is het verbazingwekkend te zien, hoe weinig mensen er gelukkig uitzien. Het lijkt wel overal kommer en kwel. Een paar jaar hebben op verschillende plaatsen in de wereld jongeren geprobeerd hier wat aan te doen door zich met een bord in zo’n straat te posteren; op dit bord staat dan “Free Hugs” (Gratis knuffel).
In een relatie is het heel belangrijk als je realiseert, hoe waardevol zo’n knuffel is. Je vernieuwt daardoor wat je in het verleden opgebouwd hebt. Zie het als de restauratie van een schilderij, waarvan het vernis is gaan afbrokkelen. De verflagen worden aangetast, er moet nodig aan gewerkt worden om het schilderij te behouden.
Er zijn mensen, die er moeite mee hebben om hun gevoelens te uiten. Daar kunnen allerlei dingen oorzaak van zijn. Zij kunnen beschadigd zijn geraakt door een partner of andere mensen uit hun omgeving. Dan kun je niet gemakkelijk tederheid accepteren. Wel kan je aangeven, waarom je dat niet kunt. Ook dat laatste, goed verwoorden hoe je daar in zit, valt niet mee. Gelukkig zijn de meesten van ons niet zo, dat ze bang zijn voor een lieve aai.
Veel liefde allemaal, veel liefdevolle aandacht!
geplaatst door Aktivo1 - 4712 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.