terug

Onze wegwerpmaatschappij

zaterdag 6 oktober 2018

De welvaart, waarover ik in mijn vorige blog schreef, heeft allerlei gevolgen. We gaan minder zorgvuldig om met voedsel en gebruiksartikelen. Er wordt nog steeds veel weggegooid, het is vaak goedkoper om iets nieuw te kopen dan om iets wat defect is te laten repareren.
De afweging om een kapot stuk elektronisch vernuft te vervangen in plaats van het aan te bieden bij een repairshop wordt al heel snel gemaakt. Behalve de kosten speelt (misschien nog vaker) snelheid en gemak een rol: Je moet een tijd wachten op iets wat hersteld moet worden, voordat je het weer kunt gebruiken, alle rompslomp als je bijvoorbeeld een kapotte stofzuiger aanbiedt bij je leverancier schrikt je af, dan maar dumpen bij grofvuil en een nieuwe kopen. Kijk maar naar televisieprogramma’s als Radar, met hoeveel narigheid worden mensen geconfronteerd als ze een beroep doen op de garantie!
Ik zou graag deze verandering van onze waarden willen doortrekken naar de manier, waarop we omgaan met relaties.
Aan de ene kant zetten we snel een punt achter een soms jarenlange relatie, wanneer we tenminste de beëindiging door overlijden buiten beschouwing laten. Ook beginnen we heel gemakkelijk aan een nieuw contact. Als dat nieuwe contact om welke reden dan ook ons niet (meer) bevalt schuiven we dat ook vaak probleemloos opzij. Misschien onder het motto: Nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Gaan we dan met relaties om net als met voorwerpen, die lastig re repareren zijn; het zou dus eenvoudiger zijn een nieuwe relatie aan te gaan dan het bestaande contact tijd geven en er energie in te steken?
Het besluit om over te gaan tot beëindiging van een vaak jarenlange relatie komt veelal van één kant. In sommige situaties wordt er geprobeerd nader tot elkaar te komen. Maar dan is er al veel kapot. Dan wordt soms een bemiddelaar, een mediator ingeschakeld. Of er dan iets bereikt wordt is de vraag. Er was tientallen jaren gelden in de Oudejaarsconference van Wim Kan een mooi liedje, wat tot een staande uitdrukking is geworden: Lijmen Jan, Lijmen Jan, Lijmen met z’n allen. Zo’n mediator kun je zien als een levende lijmpot met een kwast er in gestoken. Een poging om te bemiddelen bij een gebroken relatie lukt alleen, als beide partners dat willen en als de mediator zich niet opstelt als een rechter, die een oordeel velt over één van beide betrokkenen. Dit laatste heb ik helaas aan den lijve ondervonden…
Wanneer je al dan niet na bemiddeling definitief uit elkaar gaat is het van belang hoe dart gebeurt. Of je elkaar naderhand nog recht in de ogen kunt kijken.
Bij beginnende contacten, zoals een afspraak die je hebt via een datingsite ben je nog wat sneller geneigd om er een punt achter te zetten. Je wordt vaak af geserveerd, soms nog voordat er sprake is van een visueel contact. En ook tijdens een eerste gesprek kan er nog van alles en nog wat verkeerd gaan. Ga zelf maar na hoe vaak het bij één ontmoeting blijft.
Waar zou dat aan liggen? Ik denk dat we enerzijds de profielen niet goed lezen of niet goed interpreteren of dat essentiële zaken juist niet beschreven zijn.
Moet je daarom nog terughoudender zijn om af te spreken? Ik denk dat eerlijkheid, openheid en wat humor (in die volgorde) helpen bij het contact. En besef wel, dat het niet iedereen gegeven is om in een gesprek de juiste toon te vinden.
We zijn twee mensen, jij en jouw gesprekspartner zijn kostelijke maar vooral kostbare wezens. Laten we met een ontmoeting omgaan, alsof we aan het schatgraven zijn. Wie weet vind je de parel waar je al zo lang naar op zoek bent!!

geplaatst door Aktivo1 - 5972 keer gelezen