Geen profielfoto maar toch afgesproken !
zaterdag 24 november 2018
Ik ben van de zomer gezwicht voor een verzoek, waarin de man vroeg naar MIJN prive e-mailadres 2 of 3 foto's te mogen sturen. Waarom deze man wel en een ander niet ? Omdat hij via een keurig interesse-berichtje uitlegde door zijn werk niet publiekelijk te zien te mogen zijn, ook niet via foto op verzoek, maar wel aan degene, die hijzelf via zijn eigen e-mailadres had geselecteerd. Hij woonde slechts 6 km af van mijn woonplaats, dus kon ik hem dichtbij, halverwege, op nog geen kwartier fietsafstand, ontmoeten. Een koffie-afspraak van een uur, vroeg hij. Als het mij niet aanstond kon ik ieder moment vertrekken, dat vond hij niet erg. Mmm...mijn nieuwsgierigheid won het van mijn normale voorzichtigheid. Ik had zelf immers een extra e-mailadres aangemaakt waar mijn naam niet in voorkwam en bij de details alleen mijn voornaam, dus niks te verliezen. Ik ging akkoord.
De foto's waren mooi groot, beter dan welke je op 50plus kan bekijken en de man zag er heel goed op uit. Hij was helemaal mijn type, dus de date kwam er. Ik zocht een rustig koffietentje bij een kasteeltuin uit, waar niemand ongezien iets raars kon uithalen. Bovendien had het een zonnig terras en was de fietsenstalling in zicht. Ik zag hem van verre al aankomen, per fiets. De foto's waren recent geweest. Hij zag er perfect uit ! Bij de koffie legde hij uit dat hij bij de politie werkte, bij de recherche, en dat hij altijd rekening moest houden met wraakacties van gepakte criminelen. Het verhaal werd zelfs nog erger : de computer van het bureau was gehackt, dus kon hij geen tel.nr of adres online aan me doorgeven. Ja, hij had wel een mooi koophuis, maar hij woonde er momenteel niet en ook de woonplaats die hij op 50Plus had ingevuld, klopte niet. Hij zat tijdelijk ergens anders voor zijn eigen veiligheid, maar kon daar uiteraard niemand ontvangen. Ik voelde een lachkriebel omhoog borrelen : deze man deed zich voorkomen alsof hij Peter R. de Vries zelf was, op de vlucht voor zware criminelen. Hij vertelde het zo levendig, dat hij, zeker weten, in zijn eigen leugens was gaan geloven, maar ik geloofde hem steeds minder natuurlijk. Ik besloot het spelletje mee te spelen en vroeg hem hoe het nu verder met zijn dure koophuis moest. Dat huis gaat verkocht worden, zei hij, zodra het leeg opgeleverd kan worden. O ja, zei ik, heb je het tijdelijk verhuurd dan ? Nee, er zit nu een zieke vrouw in, die dement is en het wachten is op plaatsing in het verpleeghuis. Het was zelfs mogelijk dat ik hem met deze vrouw hier dichtbij in de supermarkt zou tegenkomen, want hij hielp haar zoveel mogelijk. In je profiel staat dat je alleenstaand bent, zei ik, of ben je nog getrouwd ? Nou ja, ik leef gescheiden van tafel en bed, gaf hij toe, eigenlijk nog getrouwd, maar in feite ben ik wel alleenstaand. Ach zo, zei ik meelevend, dat doe je goed. Maar ik heb niet eens een tel. nr van je, jij kan me thuis niet ontvangen, op je schuiladres niet : hoe dacht je dan met mij een relatie op te bouwen ? Nou, ik bericht je wel via je prive-email of ik bel jou, als je mij tenminste je tel.nr wilt geven ! Dacht van niet, zei ik, hier ga ik aboluut niet aan beginnen. Ik ga afscheid van je nemen en terug naar huis. Ik pakte mijn handtas en liep naar mijn fiets.
Thuis gekomen stormde ik gelijk naar binnen om hem te blokkeren, maar hij was me al voor geweest. Dat had hij gelijk na mijn vertrek gedaan. De site vroeg mij of ik hem OOK wilde blokkeren ? Graag, bromde ik tegen mezelf en voegde meteen de daad bij het woord. Ik kon hem niet aangeven wegens misleiding of nepprofiel, want hij was alleen via mijn prive e-mail te traceren en dat is en blijft altijd je eigen verantwoordelijkheid. Na een paar dagen was hij helemaal van de site verdwenen. Ik denk dat hij onze slimme 50 + dames schromelijk heeft onderschat en zijn geluk elders is gaan beproeven....
geplaatst door sixty - 4527 keer gelezen
Vorige berichten
Oordelen kan niet zonder elkaar eerst goed te leren kennen
Het besef dat ik de meeste mensen uit deze datingsite niet persoonlijk ken, dringt steeds vaker tot me door. Je kan iemand een interessebericht sturen, een persoonlijke boodschap mailen. Op Things 2 Share kan ieder volledig lid van deze datingsite een lijntje beginnen over iets. Maar wat zegt dat over hem of haar? Je krijgt wel een beetje een indruk, maar hoe de persoon werkelijk in elkaar zit, weet je niet.
Dat komt mede doordat we allemaal al een groot stuk van ons leven achter de rug hebben. Daarin kan veel gebeurd zijn. Het is daarom niet raar dat een ander soms niet begrijpt waarom iemand zo vol kan zijn van iets, een hobby, het vrijwilligerswerk etc.. Maar dat terzijde, hoe groot is deze datingsite nou eigenlijk? Er staat wel op de algemene pagina dat hier dagelijks "duizenden" berichten verzonden worden, maar dat zegt lang niet alles. Iemand kan wel iedere dag uitgebreid met steeds dezelfde persoon gaan zitten mailen.
Of je een relatie zoekt of alleen maar nieuwe vriendschappen, met e-mailen kom je meestal niet verder dan een oppervlakkig inkijkje in iemands leven. Begrijpelijk, want je hebt de man of vrouw nog niet persoonljk ontmoet, dan laat je ook niet meteen al je ervaringen los. Om iemand echt te leren kennen moet je kunnen peilen hoe hij of zij werkelijk is. Het is daarom moeilijk om alleen af te gaan op wat iemand over zichzelf in het profiel vermeld. Jij kan wel hele andere ervaringen over die persoon opdoen, als je iemand wat langer meemaakt.
Hoe iemand reageert op ons forum, hoe een reactie onder een blog overkomt? Dat kan best in een opwelling geschreven zijn. Misschien getriggerd door iets wat iemand ook meegemaakt heeft. Eveneens de herkenning van iets moois dat opeens weer boven komt en waar een ander zich misschien helemaal niet in herkent. Deze berichtjes zijn dus niet meer dan het vastleggen van de emotie van dat moment. Het wil absoluut niet zeggen dat je dan ook de achtergrond van die man of vrouw kent. Daarvoor moet je elkaar langere tijd en liefst persoonlijk meemaken.
Een mooie metafoor vind ik deze : als je een blikje groente in de winkel koopt, kan je niet gelijk zien wat erin zit. Het blikje kan een mooie afbeelding tonen, op het etiket aan de achterkant kan je de ingrediënten lezen. Maar hoe het smaakt en of de kwaliteit je echt bevalt? Zal je toch zelf moeten ervaren, dat kan een ander niet voor jou bepalen. Hetzelfde kan gebeuren met mensen die je pad kruisen op een datingsite. Pas als je met iemand langere tijd (mail) contact hebt, of beter nog, persoonlijk ontmoet hebt, kan je voorzichtig over iemand proberen te oordelen, Maar ook dan nog niet helemaal. Want laten we eerlijk zijn, wanneer ken je iemand nou echt goed? Dat kost tijd, veel tijd...
En dan ben je ineens alleen
In de Angelsksische wereld is die belofte om trouw te zijn tot de dood je scheidt heel standaard en iedereen kent die wel uit films of tv-series. Maar als je in de 20 bent, is de dood iets wat oude mensen overkomt en op jou en je partner niet van toepassing als je trouwt. Heb je het geluk de juiste te treffen dan gaat de tijd veel sneller dan je denkt en als je om je heen kijkt, word je zelf niet langer als jong gezien terwijl je je nog zo wel degelijk voelt. Mijn echtgenote was 54 toen ze stierf aan de ziekte met de grote K. Zomaar zonder veel waarschuwing en gelukkig met een kort ziekbed en weinig lijden. We hadden geen kinderen en uitsluitend een kat die waarschijnlijk net zoveel verdriet had als ik.
Hoe ga je dan verder als ineens niets meer belangrijk lijkt? Een tijdje was ik volledig van de kaart en werd ik gesteund door familie en kennissen, maar dat is ook maar een tijdelijke troost hoe dankbaar je ook moet zijn als je het geluk hebt dergelijke hulp te krijgen. Na enige tijd dringt het pas echt door: je bent nu alleen. Voor mij voelde dat alsof ineens weinig zin meer had.
Het bedrijf dat je grotendeels samen hebt opgebouwd is plotseling niet meer boeiend. De plannen voor de toekomst na een vroeg pensioen gaan in rook op. En ineens is dat anker weg. Tegen wie moet je nu de dingen vertellen die je overdag meemaakt. Wie is er thuis of komt binnenkort binnen als jij er bent. De kat was een troost omdat deze ook echt van mijn vrouw was geweest. Maar wie hier denkt dat een huisdier ook maar enigszins een relatie kan vervangen vergist zich deerlijk.
Toen duidelijk werd dat mijn echtgenote zou overlijden heeft ze gezegd dat ik iemand anders moest zoeken, Jij bent geen type om alleen te blijven. Maar dat zegt iedereen waarschijnlijk die van iemand houdt en weet dat het afscheid nadert. Dat heb ik beloofd, evenzeer weer zoals iedereen dat waarschijnlijk doet op zo'n moment. De eerste jaren had ik echter geen enkele interesse in een nieuwe relatie. Maar nu heb ik dan na 5 jaar die stap gezet. Inschrijven op een dating-site, Dat was niet eenvoudig, maar daar kom ik eventueel op terug in volgende blogs. Indien dat mogelijk wordt gemaakt.
Relatie stuk: repareren of berusten?
In maart 2026 heb ik een blog geschreven over niet snoepen tussen de scherven. Er gaat ongemerkt veel stuk om mij heen, en dat zullen anderen met mij kunnen beamen.
Ik had gewinkeld in de supermarkt en toen ik wilde afrekenen bleken twee van de vier gewone kassa’s defect en de ruimte met zelfscankassa’s was afgesloten wegens een verbouwing. Een paar dagen later stapte ik in de bus naar Amsterdam, van de incheckapparaten waren twee niet in werking, ik moest net als iedereen naar achteren lopen om bij de uitgang in te checken. Dit zijn natuurlijk geen wereldschokkende gebeurtenissen.
Mijn buurvrouw is een week met vakantie. De overbuurvrouw en ik letten op haar kat; toen ik het beestje naar buiten liet op onze afgesloten patio begon ze in een onbewaakt ogenblik te drinken uit een emmertje, waarin buuf een paar verfkwasten had laten weken. Uiteraard heb ik zo snel mogelijk die emmer weggehaald en met de andere buurvrouw overlegd wat te doen.
Gelukkig liep de kat na een paar dagen weer relaxt door haar huis, alsof er niets gebeurd is..
In mijn eigen woning gaat gelukkig zelden iets stuk. Maar, zeg nooit nooit. Voorkomen is beter dan genezen, een ongelukje zit in een klein hoekje.
Elke relatie eindigt ooit, hetzij door overlijden van een van beiden, of door een uit elkaar gaan op initiatief van een van beide of van beide partners. Hoe dan ook, dan gaat er ook wat stuk. Als jouw relatie eindigt anders dan door overlijden en je voelt dit al in een vroeg stadium aan, moet je dan repareren of berusten in de komende breuk?
Op aandringen van mijn partner heb ik een poging gedaan tot repareren, maar die is na enkele weken gestrand. Ik denk, dat er meer stellen niet slagen in hun reparatiepoging.
Een loodgieter, die een lek in een leiding moet repareren heeft het wat gemakkelijker.
Omdat ook nu nog veel stellen hun relatie niet officieel bezegelen met een samenlevingscontract of een huwelijk zullen er veel relatiebreuken zijn, die behalve in de kring van naaste verwanten en bekenden niet in de openbaarheid komen.
Moet je er voor schamen, dat je relatie op de klippen liep? Of moet je al bij het begin van het contact heel nuchter incalculeren, dat die kans altijd bestaat?
Iets dat in huis stuk gaat is een bron van irritatie. Een relatiebreuk ligt toch gevoeliger. Dan is het zo belangrijk om goede vrienden en fijne familieleden te hebben, die je steunen.
Ik heb er nooit aan gedacht in latere jaren de relatie met mijn ex te (laten) repareren. Misschien zijn er lezers die dit wel geprobeerd hebben. En wie weet heeft het succes gehad.
Probleem bij deze reparaties is de positie van degene, die de reparatie in gang zet. Hij of zij is dan heel afhankelijk van de reactie van zijn of haar ex. Die kan dan bijvoorbeeld voorwaarden stellen aan het opnieuw aangaan van een relatie.
Wel heb ik ooit overwogen te proberen de relatie met mijn vriendin, die na drie en een half jaar latten stopte nieuw leven in te blazen. Maar toen ik hoorde dat zij een andere vriend had gevonden heb ik die reparatie uit mijn hoofd gezet.
Het slagen van een reparatie bij een relatiebreuk hangt mijns inziens af van de wil, die beide partners hebben om de onmin bij te leggen. En van de intensiteit van de schade, die ontstaan is door de relatiebreuk.
Ik besef mij terdege, dat dit bij sommigen kil kan overkomen. Het is evenwel de realiteit!