terug

Een kaartje zegt veel !!!

vrijdag 7 december 2018

Nu Sinterklaas het land heeft verlaten zitten we als het ware in het interbellum. Dat interbellum was in het verleden de periode tussen twee oorlogen. Jazeker, er wordt zowel voor en tijdens het feest van de Goedheiligman en het kerstfeest veel strijd geleverd.
Zozeer, dat er zeker voor de kersttijd een woord aan onze woordenschat is toegevoegd: Kerststress. Sintstress is er nog niet; niettemin is de periode vóór 5 december voor velen een crime. De cadeautjes moeten bedacht en gekocht worden, je moet er een leuke surprise met een passend rijm bij maken en Sint met knechten moet je bestellen om alles in goede orde af te leveren. Dan dit jaar die heisa over de kleur van Pieterbaas.
Ik heb zelf voor het Sintfeest van mijn club ruim 20 gedichten gemaakt zodat ieder op zijn of haar pakje persoonlijk aangesproken kon worden. Ook da dat is weer een race tegen de klok, als er last minute weer een feestvierder bij komt. Eerlijk gezegd, het geeft me een kick.
En dan de kerstdagen. Dit jaar vertoef ik vijf dagen bij onze oosterburen, even weg. Ik weet dat velen hier weken van te voren druk zijn met het versieren van hun huis, met het bedenken van het kerstmenu. “Vorig jaar hadden we kalkoen, nu maar weer eens fazant. Reerug? He nee, dat vindt Jantje zo zielig”… “Maar wel die ijstaart waar oma vorig jaar zo heerlijk van zat te smullen”. En wie nodig je uit voor het feest? Kerst heeft iets gezelligs, we zingen vaak liederen met elkaar. Wie nog een band heeft met de kerk zal daar ook invulling aan geven. Tenslotte was de geboorte van het Kind toch dat, waardoor Kerst geworden is wat het nu is. Los van de Midwinterfeesten, waarmee het kerkelijke feest als het ware gemixt is.
Een heel ander aspect van deze tijd is de aandacht, die je geeft aan de familie, vrienden en bekenden. Traditioneel verzenden we kerstkaarten. In 2016 waren dat er in Nederland nog 100 miljoen, vorig jaar “maar” 85 miljoen. Per huishouden zijn dat er toch nog aardig wat.
Ik zend er, en dat beken ik maar eerlijk, relatief veel. Zoveel, dat ik weken van te voren begin met het schrijven van de adressen op de enveloppen en het beschrijven van de kaarten, een aantal met een persoonlijk verhaaltje. Voor zover mogelijk bezorg ik ze zelf, omdat je dan zeker weet dat ze goed aankomen.
Wat is het effect van zo’n groet aan iemand, als je hem of haar bijna niet ziet? Ik denk dat velen, die in hun uppie zijn het heel prettig vinden, als ze toch één keer per jaar andere post krijgen dan de bekende blauwe envelop, de tarieven van hun energieleverancier of de brief van de zorgverzekering. Als je een kerstkaart van iemand krijgt, is het een mooie aanleiding om weer even te bellen. Het contact, dat op een laag pitje stond, wordt weer hernieuwd.
Mooi is het dus als je kaarten krijgt met een boodschap of misschien zelfs een uitnodiging om eens langs te gaan.
Met wie en waar we de kerstdagen vieren is voor iedereen verschillend. Dat deze dagen een kans bieden, niet alleen voor gezelligheid maar ook voor echte ontmoeting staat mijns inziens buiten kijf. Gaan we met zijn allen fijne dagen tegemoet? Ja toch!

geplaatst door Aktivo1 - 4722 keer gelezen