Op de eerste plaats geen kritiek
vrijdag 8 februari 2019
Het datingwereldje laat zich vaak vergelijken met andere situaties in het openbare leven. Al heel vaak is de term etalage gevallen, Je plaatst jezelf in de etalage en tegelijkertijd stroop je de winkels af om net dat ene te vinden, waar je al zo lang naar op zoek bent. Vrouwen hebben de naam dat zij vaker en met meer plezier winkelen. Als je iets vaak doet en er ook nog lol in hebt krijg je er ook ervaring in. Dat zou betekenen dat vrouwen meer vaardigheid hebben in het winkelen, maar hoe is dat bij het daten? Volgens mij ligt het vaardigheidsgehalte bij daten fifty – fifty.
Als je gaat winkelen heb je een paar dingen nodig. Een welgevulde beurs of een pinpas met een rekening, die niet rood staat, maar ook een behoefte, je hebt iets nodig in je huis of voor je lijf. Daar ontdek ik weer wel een essentieel verschil tussen mannen en vrouwen. Mannen gaan doorgaans gericht winkelen, vrouwen zien het winkelen vaker als iets gezelligs. In het achterhoofd hebben ze wel een wens om iets aan te schaffen, maar zij vinden het niet erg om iets geheel anders aan te schaffen of onverrichterzake huiswaarts te keren. Anderzijds kunnen vrouwen en mannen elkaar soms een goed advies geven bij het winkelen.
Misschien is het voor mannen en vrouwen daarom niet zo plezierig om op zaterdag – de standaard dag voor shoppen - samen de stad in te gaan. Gelukkig snappen veel stellen dat, manlief wordt soms met kinders ergens gedropt – kinderen een frisdrankje of een patatje, de man een pilsje – en na enkele uren wordt het gezinnetje verenigd. De man mag dan wel de soms goedgevulde tassen sjouwen, in het ergste geval heeft hij een appje gehad of hij haar en het resultaat van het shoppen met de auto wil ophalen…
Ook voor daten via de site moet je over het een en ander beschikken, en nog wat meer dan bij een koopjesjacht. De wens om serieus een partner te gaan ontmoeten staat voorop, dan een goed werkende computer, laptop of wat dies meer zij, een redelijke taalvaardigheid, en toch ook een portemonnee met daarin meer dan een paar armzalige euromuntjes of een pinpas, die achter een bankrekening in de min staat. Natuurlijk ga je jouw profiel op een rustig moment samenstellen. Als je gaat zoeken naar een partner, doe je dat toch niet tijdens het werk of op een andere plaats, waar iedereen kan zien waar je mee bezig bent?
Die wens om serieus iemand te willen ontmoeten moet mijns inziens op de eerste plaats staan. Helaas zijn daar weer voorwaarden aan verbonden. Je moet genoeg ruimte hebben, tijd en bezigheden mogen de vervulling van je wens niet in de weg staan. Een goed advies van een derde is net als bij het winkelen niet verkeerd!
Het is goed om open te staan voor de ander, je in te leven en begrip te hebben. Het is moeilijk om te beoordelen waarop iemand op afknapt, dat is voor iedereen verschillend!
In een blog van Sixty las ik over kritiek. Je hoeft en kunt het niet altijd eens zijn met andermans levensstijl, kleding, hobby’s. Ik ga in zo’n geval eerst na, in hoeverre die aspecten echt een hinderpaal zouden zijn, als ik echt een duurzaam contact met de lady zou hebben.
In een winkel mag je sowieso ook kritiek hebben, maar die mag niet vooringenomen zijn. Ooit moest ik samen met een vrouwelijke kennis plaatsen reserveren voor een etentje met twintig personen. In het eerste restaurant dat we bezochten vond zij het nodig gewag te maken tegenover de gerant over de slechte ervaringen van anderen juist met dat etablissement. Ik kon wel door de grond zinken Dat doe je toch niet? Zo is het ook als je iemand voor het eerst bij je thuis uitnodigt incorrect, als jouw gast kritiek spuit over je inrichting…
Jij en de ander moeten als persoon op de eerste plaats komen. Wie en hoe die persoon is? Dat is een lange zoektocht…
geplaatst door Aktivo1 - 4979 keer gelezen
Vorige berichten
Tegenpolen
Tegenpolen trekken elkaar aan wordt alom beweerd. Maar is dat wel altijd zo ? Het kan heel fijn zijn als je daar echt naar zoekt . Voorbeeld : als jij van nature onzeker bent en daar soms zenuwachtig en druk van wordt, kan een rustige partner die niet gauw in de stress schiet een rots in de branding zijn. Maar hoe zit het met dingen die heel erg belangrijk voor je zijn?
Ik kan me goed voorstellen dat een man of vrouw die helemaal opgaat in de verzorging en liefde van de eigen huisdieren, het liefst een partner vindt die daar ook affiniteit mee heeft. Hetzelfde geldt voor normen en waarden, hoe je omgaat met het milieu kan veel invloed hebben op een relatie. Maar ook binnenshuis is de manier van omgaan met elkaar belangrijk Zeker als je van liefdevolle seks,houdt, met veel intimiteit, zal je toch een monogame partner zoeken. Zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.
Maar om even terug te komen op die tegenpolen. Wat je eerst zo aantrekkelijk vond, kan op de lange duur ook tegen gaan staan. Als die rustige partner later zo introvert blijkt te zijn dat je het gevoel krijgt dat hij of zij in een eigen wereld leeft en jou daar eigenlijk niet zo bij nodig heeft, kan dat de relatie bergafwaarts doen gaan. Omgekeerd : de spontaniteit en gevoeligheid die je partner bij jou zo leuk vond in het begin, kan ook gaan irriteren, als de rust in huis daar teveel door verstoord wordt. Dat zijn toch dingen waar je vaak veel later pas achter komt.
Daarom vind ik het belangrijk dat je elkaar goed aanvult. Als hij handig is en graag klust, laat hem lekker zijn gang gaan. Als jij graag leest, of je favoriete serie op tv wilt zien, so be it ! Maar alles valt of staat door dingen niet te overdrijven. Het bekende gezegde ; hier vindt je wat en daar laat je wat, is volgens mij nog steeds van toepassing. Een goede communicatie is daarbij onontbeerlijk. We zijn nu eenmaal niet hetzelfde en de gulden middenweg werkt meestal toch het beste...
Een toekomst zonder zorgen
De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan deze site zal 70 jaar zijn, schat ik. Vanaf de kleuterschool kan ik me dingen nog goed herinneren. Daarvoor zijn het nog vage momentopnames die af en toe door mijn hoofd flitsen, maar zo’n 65 jaar aan concrete herinneringen is er wel verzameld.Herinneringen aan vreugde en verdriet, ontmoeting en afscheid, succes en falen, gezondheid en ziekte, trots en schaamte, hulp en bedrog, geluk en pech. Ieder van ons heeft hetzelfde in meer of mindere mate meegemaakt.
Soms is het bitterzoet. Wat waren er veel fijne dingen en wat is het jammer dat ze nooit meer terugkomen! Toch prijs ik me gelukkig dat het per saldo een enorme rijkdom in mijn hoofd heeft opgeleverd. Rijkdom, die niemand me meer kan afpakken.
Ik vraag me ook niet meer af of ik het beter of anders had kunnen doen. Ongetwijfeld, maar zou mijn leven dan wel zonder vallen en opstaan zijn verlopen? Natuurlijk niet. Terugkijken doe je op onze leeftijd waarschijnlijk vaker, dan een half leven geleden. Ik zelf -en dat gun ik iedereen- kan zo’n moment van bezinning steeds afsluiten met een gevoel van tevredenheid en dankbaarheid.
Maar meer nog dan dat: het geeft ook vertrouwen in de toekomst. Het leven is nog niet voorbij en waarom zou er niet nog een mooie reis in het verschiet liggen? Ongetwijfeld met hier en daar een spannende hobbel, maar veel minder dan tot nu toe. Met minder bewijsdrang, minder lawaai en minder strijd en daarentegen meer tevredenheid, rust en vrede wordt de weg een stuk eenvoudiger en vriendelijker.
Het is nog niet voorbij, in tegendeel.
Machiel van der Schoot
Buitenland
Mijn leraar Frans, lang geleden op de middelbare school, vertelde eens een verhaaltje over een gebeurtenis ergens in Frankrijk. Hij was bij een viskraam gekomen en had wel trek in een rolmops. Dat is een zure haring om een augurkje heen gerold, met een paar cocktailprikkers erdoorheen. Maar hij wist niet hoe je dat noemde in het Frans, dus hij begon het te omschrijven: hareng, rouler, cornichon, bâtonnet… De visboer begreep het : Ah! Un rollmops! Dat vond ik erg grappig. Daarbij kwam ook het ontzag van dorpsjongens voor iemand die over Frankrijk kon vertellen. Onze wereld was klein, zelf was ik toen nog nooit in het buitenland geweest. Afgezien dan van het schoolreisje naar Trier, dat zo rond die tijd moet hebben plaatsgevonden – nadat de traditionele Rome-reis ons, wegens de economische malaise van die jaren, door de neus was geboord.
Buitenlandse reizen waren in onze familie meestal beperkt tot de bedevaartsreis naar Lourdes. Wie zich die pelgimage kon permitteren kon rekenen op een verhoogde status, want blijkbaar werd er goed geboerd. Vol trots kwamen ze dan ook terug met flesjes gewijd Lourdeswater voor iedereen. Een eeuwenoude lokroep waar buitenland synoniem was van bedevaart. Iets anders had je er niet te zoeken. En die traditie is nog steeds levend, er is een neef die tot op de dag van vandaag Lourdes-reizen organiseert.
Mijn ouders hoorden niet bij de uitverkorenen, zij zagen Lourdes alleen op de stereofoto’s uit de souvenirshop. Maar gelukkig hadden wij in Roermond, de stad die tegenwoordig vooral bekend is van de Designer Outlet, onze eigen Maria-bedevaart. Dat is de Kapel-in-’t-Zand, ook met een legende en bijpassend mirakel, iets met een beeldje in een put. Water uit die put is dus ook gewijd en werkzaam tegen kwalen en ongelukkige toestanden. Minder heilig natuurlijk dan het water uit Lourdes, dus we hoefden er niet mee aan te komen bij familie. Maar als die familie bij ons op visite kwam, dan namen ze vaak toch wel een flesje mee… voor de zekerheid.
De Kapel-in-’t-Zand (de naam is bedrieglijk, het is een forse neogotische kerk van de 19e eeuw) heeft ook, net als Lourdes en andere bedevaartsoorden, wanden vol devotietegeltjes. Daarop uiten mensen hun dankbaarheid jegens Maria, wegens verleende gunsten, of ze vragen Maria om voor hen te bidden in moeilijke tijden, of om genezing van een ziekte. Om een link te leggen, bidden om een lieve man/vrouw te vinden, of dankbaarheid voor een geslaagde verbintenis hoort ook tot de mogelijkheden.
Daarvoor is het nu dan wel te laat, dacht ik, want elke centimeter is bedekt. Maar op de site (laatst bijgewerkt 2024) lees ik tot mijn verbazing, dat er ruimte voor nieuwe tegeltjes is gecreëerd. Tegen een bijdrage van honderd euro per tegel kunnen we voor iedere wens de hulp van Maria inroepen. Overigens mag bidden natuurlijk altijd, dus mocht de de lezer(es) na een bezoek aan de Designer Outlet nog een paar uurtjes te besteden hebben, dan is een bezoekje aan de Kapel in ‘t Zand zeker aan te bevelen. Het is een wonderlijke plek, echt.
Wat Lourdes betreft, ik ben daar vele jaren later nog wel eens langs gekomen, meermaals zelfs, op de route naar de Pyreneeën. Ik kan persoonlijk geen deel uitmaken van die wereld en ik werp een cynische blik werp op de bedevaartsindustrie met gewijd water plastic jerrycans als dieptepunt. Maar tegelijk heeft het ook iets ontzagwekkends, die mensenmassa die daar uit de hele wereld samenkomt, verenigd in een gezamenlijk verhaal. Dat is wonderbaarlijk.