terug

Valentijnsreis cadeau

woensdag 13 februari 2019

In Amsterdam op het NS-centraal station heb ik vaak de TGV, de hogesnelheidstrein naar Parijs, zien staan. Ik wilde dolgraag een keer met die mooie, snelle trein reizen en mijn lief gaf mij enkele jaren geleden voor Valentijn een verzorgd weekend Brussel kado. En we gingen erheen met de Thalys, joepie!

We hadden gereserveerde plaatsen en zouden al om 10.30 uur op de Grote Markt van Brussel staan. Mijn vriend beheerde de treinkaartjes en vertelde mij dat ons hotel op loopafstand van het Centraal station van Brussel lag. In de doorloophal in de trein stond de hele route digitaal te lezen. Er werd vermeld Rotterdam, Brussel Sud, een knipperlichtje, vervolgens Brussel Midi en ten slotte Gare du Nord in Parijs, eindstation. Op onze kaartjes stond Brussel Sud, maar ik, eigenwijs, wilde doorreizen naar Brussel Midi, zodat we dicht bij het hotel zouden uitstappen. Konden we meteen onze bagage droppen daar en de hele middag de stad in. Er ging bijna niemand in Brussel Sud de trein uit, er kwamen juist veel nieuwe passagiers bij, met grote koffers, wat geruime tijd duurde.

Het bord Brussel Sud stond vlak onder ons raam. Toen we wegreden zag ik 2 sporen verderop opeens een bord Brussel Midi staan en er bekroop me een onaangenaam gevoel. Zou dat knipperlichtje betekend hebben dat het een en hetzelfde station was ? Ja hoor, er werd nu in 4 talen omgeroepen, volgende station, tevens eindstation, is Paris-Nord. Tot overmaat van ramp moesten we van onze plaatsen af, daar kwamen nu andere mensen op zitten. De hele trein was tjokvol en we konden nergens anders meer zitten dan in de doorloophal. Ik zag 2 conducteurs al kaartjes knippend naderen en kreeg pijn in mijn buik van de zenuwen. Straks moeten we enorm veel bijbetalen en krijgen we ook nog een boete, zei ik. Ik moest gelijk hoognodig naar de WC. Nou, dan betalen we gewoon bij, zei mijn ex-vriend rustig. Nee, het is mijn schuld, dus ik loop naar ze toe en ga proberen iets te regelen, zei ik.

Ik klampte de Turkse conducteur aan en vertelde met een gespannen blik in mijn ogen van de vergissing. We hebben het hotel ook al betaald, wat nu ? zei ik paniekerig. En in doe het zowat in mijn broek, ik moet hoognodig plassen, jammerde ik. De 2e conducteur was er intussen bijgekomen en ze barstten beiden in lachen uit. Mevrouw, gaat U maar naar het toilet, zei de aardige Turkse conducteur. Ik bied jullie een gratis retourtje Brussel-Parijs-Brussel aan en zal even bellen met collega Albert in Parijs. Die neemt U dan met de trein van 12.25 uur weer terug naar Brussel, ik schrijf wel even iets op jullie treinbiljet. Ik gaf de conducteur een zoen op beide wangen en vloog naar de toilet. Mijn vriend genoot van het traject Brussel/Parijs, want toen ging de tein eindelijk op volle snelheid rijden, ruim 300 km p.uur! In de stationshal van Parijs maakten we gauw een foto van de prachtige hal bij die grote klok en werden vevolgens door de conducteur netjes naar collega Albert gebracht. Die bood ons spontaan 2 plaatsen 1e klas aan voor de terugreis naar Brussel om van de schrik te bekomen. Geweldig, wat een service ! riep ik uit. Ach ja, zoiets kan een keer gebeuren, zei Albert. Veel Valentijnsplezier samen in Brussel...

geplaatst door sixty - 5081 keer gelezen