De tekencheck
zondag 3 maart 2019
‘Dit is een datingsite: Een soort club voor mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen.´ Dit is de derde keer dat ik een blog begin met deze regels - waaruit blijkt dat ik zeven en vijftig blogs heb geschreven met andere beginregels. Dit is een datingsite. En net als in het daadwerkelijke leven tieren hier de misverstanden tussen en binnen de seksen het weligst zodra het over seks gaat - of het in dichterlijke bewoordingen over seks lijkt te gaan.
Zo ben ik hier de afgelopen week voor de tweede keer naar het café verwezen voor seks. Nu is een café voor mij de plek waar je veilig kunt plassen tijdens een lange wandeling. Dat doe ik dus niet in het duingras achter een boom, of in het struikgewas - want wie doet de tekencheck vanavond thuis? Wie speurt schaamstreek en bilnaad af op ongedierte? De kaartlezer van de laatste wandeling wilde dat wel doen. Zei hij. Maar hij had toch liever dat de vrouwen met plassen wachtten tot in het café. Aangenaam charismatisch was hij, deze kaartlezer. Ik was nieuw hier en ik had een rokje aan, wat de pikorde binnen de groep danig verstoorde: ik dreigde te hoog binnen te komen. Pas toen ik het uitlegde van dat rokje, van de klont pijn die mijn linker heup 's nachts is door de druk van zo'n wandelbroek, keerde de rust terug.
Ik morste cola op m’n shirtje - waarop hij (de kaartlezer) vriendelijk vroeg of ik opgewonden was. Ik stelde voor, 'opgewonden' te vervangen door een neutraal woord - en we we werden het helemaal eens over 'opgetogen'. Licht erotisch gekibbel. Het werkt alleen met een op alle fronten aantrekkelijke man bij wie ik me volkomen veilig voel.
Al met al heb ik mooi weer in mijn eentje de hoes om m'n dekbed geschud. Twee bij twee meter dubbelgestikte katoenen lappen rond zachte wol van Texelse schapen . Ik stel nogal hoge eisen, weet je. Niet aan de man naast me; ik hoop het waarnemen zonder duiden of oordelen inmiddels onder de knie te hebben. Nee, ik stel hoge eisen aan mijn gevoelens voor die man, met als argument toekomstig geluk:
Laten we elkaar gedichten voorlezen, na de tekencheck, warm onder het schapenwollen dekbed met de schone hoes. Kies jij ´Onder de appelboom´ van Rutger Kopland? Dan mag je met omfloerste stem ´...het was een uur of acht en zeldzaam zacht voor de tijd van het jaar...´ zeggen, en ´...toen werd het langzaam weer te mooi om waar te zijn, de dingen van de dag verdwenen voor de geur van hooi...´ Dan kies ik iets uit de testosteron-poëzie van Ilja Leonard Pfeijffer: ´...want ik had zo veel te zeggen al wist ik niet wat en toen brak ik en dat ging als volgt
zal als een tuin zijn
van warm statig koren
de laatste geliefde
zo zal ik er horen…..
zal als een nacht zijn
van ademend staren
de laatste der vrouwen
zo zal ik bedaren´
Zo werken we eerst aan onze emotionele verbinding - en pas daarna hebben we relatiegerelateerde seks, zodat niemand hier op deze datingsite overstuur hoeft te raken.
geplaatst door RodeJas - 6483 keer gelezen
Vorige berichten
Een memorabele middag
In september heb ik op tv de documentaire over het leven van de Japanse kunstenares Yayoi Kusama gezien. Ze was kort daarvoor op hoge leeftijd over
Er ging iets mis met het vorige blog...
Belofte maakt schuld en daarom nu verder waar het vorige blog ophield.
De vraag was: “kan een nieuwe liefde daar nog aan tippen, als je al
Als vliegen om de strooppot, winkeldochters en winkelzonen
Velen van ons zijn in hun jongelingsjaren op dansles geweest. Pakweg 50, 60 jaar geleden was dit iets, dat bij je opvoeding hoorde. De eerste keer