terug

We leven in ons eigen wereldje – we live in a world of our own.

vrijdag 15 maart 2019

Eigenlijk moeten we blij zijn over de tijd waarin we leven. Er is – tenminste in ons land- vrede, we hoeven niet bang te zijn dat ons door oorlogsgeweld iets overkomt. We mogen binnen de grenzen van wat betamelijk is ons publiekelijk uiten, er is vrijheid van meningsvorming. Toch hebben die verworvenheden een keerzijde. We hebben ieder om ons heen een wereldje gecreëerd, ons eigen wereldje. Maar dat is echt niet iets van de laatste jaren. In 1964 zong de Australische popgroep The Seekers het al: We live in a world of our own.
In een eerdere blog heb ik even aangestipt, hoe belangrijk communicatie is. Misschien moet ik die uitspraak een beetje nuanceren. Wie om zich heen kijkt, ziet dat we hierin soms wat te ver zijn gegaan. Tegenwoordig lijkt het erop, of we zonder communicatie niet gelukkig kunnen zijn. In de meeste blokken STER (etherreclame) of reclameblokken op de commerciële zenders worden we bepaald bij de geweldige voordelen van een nieuwe mobiel, I-phone of tablet. Zoveel meer Gigabytes of zelfs Terabytes dan de vorige versie, allerlei bijzondere technische snufjes, er wordt ons stevig ingeprent dat dit apparaat ons helemaal blij maakt. Maar is dat wel zo? Wie wordt er werkelijk blij? De producent van de nieuwe tablet of gsm, want als u zijn product koopt draagt u bij aan zijn vette bankrekening!
Met communicatie, het met elkaar in verbinding zijn is op zich niets mis. Ik vraag me in alle oprechtheid af of we 24 uur per dag met elkaar in contact moeten kunnen komen. Als je er van uit gaat, dat je een derde van een etmaal slaapt, per dag een paar uur bezig bent met eten en je met een vervoermiddel of de benenwagen verplaatsen, dat velen ook nog werken of met iets bezig zijn, waar ze hun hoofd goed bij moeten houden, dan is het de vraag, of je wel zoveel uren continu bereikbaar moet zijn. Rust schijnt een vies woord te zijn in onze hedendaagse vocabulaire.. Ik vind het heel positief, dat NS in haar treinen stiltecoupés heeft ingevoerd. Helaas word je ook daar regelmatig opgeschrikt door een ringtoon van een mobiel van een medereiziger. Het geeft me een fijn gevoel, als ik om mij heen in de trein ook wanneer ik niet in een stiltecoupé zit minstens één persoon ontwaar met een boek of een tijdschrift in de handen, naast al die anderen die ijverig zitten te tikken op of luisteren en praten tegen hun apparatuur.
Communicatie op deze site is een ander ding.
Als we een gedachte uitdragen op wat ik de algemene chatbox noem doen we dat vanuit ons eigen hart! Het is logisch dat wat we uitdragen, zeker als er een visie in verpakt is, niet altijd of zelfs vaak anders is dan het gedachtegoed van de lezers. Verder hebben we ons profiel geschreven naar wat ons bezighoudt. We weten maar zelden welke dingen anderen op de eerste plaats in hun leven hebben staan, ook al verwoorden ze het nog zo netjes. Kwamen we allemaal maar een keer uit ons eigen wereldje..
Het lied van The Seekers heeft me echt geraakt. Het is ondanks dat het nu al 54 jaar geleden in de hitparade stond nog steeds actueel…

geplaatst door Aktivo1 - 4409 keer gelezen