terug

Verwondering

donderdag 27 juni 2019

Ieder mens heeft meerdere kanten in zijn karakter. Het hangt helemaal van de situatie af welke kant we te voorschijn toveren naar anderen toe.

Als ik iemand heel lief vind, beantwoord ik dat met hartelijkheid, een leuk cadeautje of met een dikke knuffel, dat is niet zo moeilijk, gaat bijna vanzelf. Maar als iemand je even hardhandig terug op je plaats zet, wordt het een stuk moeilijker. De 1e impulsieve reactie, weerwoord, ligt op het puntje van mijn tong, Maar is dat altijd verstandig? Soms is het beter om even een stapje terug te doen en te kijken of de kritiek (sneer) terecht was of niet. Als het niet terecht is, kan ik altijd nog reageren, maar dan is de eerste scherpte er vanaf. Een nobel streven, maar als je diep gekwetst wordt, heel moeilijk, blijft toch een valkuil.

Ook merk ik dat mensen zichzelf soms heel zachtaardig voordoen, maar als je ze beter leert kennen dat niet altijd blijken te zijn. Dr Jekyll & Mr. Hyde zou DD zeggen en daar zit zeker een grond van waarheid in. Ik heb ooit een gedicht gefotografeerd (met toestemming van de maakster) wat hierover ging.

Verwondering

Ik droomde dat ik me kon verbazen,

over het beest dat in ons schuilt en veelal strijd wint

van de engel met wie het onze ziel deelt

Over oorlogsindustrie in eigen land, over armoede en ziekte,

over gekte binnen ziekenhuizen en daarbuiten.

Mensen dood en dakloos, mensen in de goot en onderweg.

Ik droomde... dat ik mij nog kon verbazen... (bron: Mieke Rollich)

geplaatst door sixty - 5069 keer gelezen