Wanneer en tot hoe ver met de billen bloot??
donderdag 4 juli 2019
Daten is weten, misschien een uitspraak die wat kort door de bocht is. Toch, als je elkaar ontmoet kom je meer te weten van de ander dan door het lezen van een profiel.
Een veelgehoorde klacht is dat sommige profielen heel summier ingevuld zijn. Dames klagen vaak dat mannen niet de moeite nemen om een goede beschrijving te maken. Als het dan toch tot een date komt, omdat een vrouw heel nieuwsgierig geworden is komt het voor dat de man dan honderd uit gaat praten over zichzelf, en de vrouw de kans niet krijgt om haar verhaal aan bod te laten komen. Toch zijn er ook veel dames die een heel mager profiel hebben opgesteld. En echt, die geringe omvang van het profiel heeft niets met hun postuur van doen.
De site heeft op het aanmaken van een niet volledig ingevuld profiel ingespeeld door één van de standaard af-berichtjes. Je kunt iemand bedanken voor de interesse met de reden, dat het profiel te summier is. Mijn profiel is volgens mij best uitgebreid ingevuld. Toch kreeg ik een paar keer zo’n standaard berichtje op een persoonlijk bericht.. Is het mogelijk, dat de betekenis van het woord summier niet iedereen duidelijk is?
Welke zaken zet je in een profiel en wat bewaar je voor de ontmoeting? Ik denk, dat er iets te raden over moet blijven. Een profiel moet prikkelen tot het uitnodigen voor een ontmoeting, dat sowieso. Het hoeft mijns inziens geen biografie te zijn, te beginnen bij je geboorte tot en met de levensfase, waar je nu in verkeert.
Ook bij een date vind ik, dat je niet de eerste keer alles hoeft te vertellen. Er zijn ook zaken, die gevoelig zijn, die je ook moeilijk kwijt wilt en kunt aan iemand, die je voor de eerste keer ziet.
Een van de moeilijkste dingen om over te spreken is de reden, waarom een vorige relatie afgebroken is. Het is een vraag die bij veel daters op de lippen ligt, terwijl ze het antwoord liever schuldig blijven. Jij en / of degene met wie je aan het daten bent willen dat weten, omdat ze niet in die situatie willen komen als in het verleden. Het is mogelijk, dat je dit niet wil vertellen omdat je bang bent, dat de ander dan het prille contact verbreekt. Iemand, die weduwnaar of weduwe is geworden zal van zijn hart geen moordkuil maken, iemand die zijn partner door overlijden verloor kan daar meestal goed over praten. Soms zelfs zoveel, dat de ander het onplezierig begint te vinden. Ik probeer altijd mij in te leven in wat een ander meegemaakt heeft. Maar moet ik meteen weten, hoe vaak iemand het graf van zijn overleden partner jaarlijks bezoekt en waar dat ligt?
Bij wie gescheiden is ligt dat toch weer eventjes anders. Als je eerlijk wilt zijn en je weet, dat de oorzaak van de scheiding aan jou lag is het best lastig te antwoorden op de vraag, waarom je gescheiden bent. Dan kan het gebeuren, dat de ander daarop afknapt. Moet je in zo’n geval het achterste van je tong laten zien? Leidt het niet noemen van dingen uit je verleden of duidelijk ontwijken van een vraag tot wantrouwen bij je gesprekspartner?
Belangrijk is mijns inziens, of je nog contact hebt met je ex-partner, en hoe dat is met jouw kinderen. Ik vind dat je het verleden moet laten rusten.
Er zijn nog andere zaken die in een goed eerste gesprek zonder dat je het weet ook aan bod komen. Een heel heikel punt: Financiën. Hoe ver ga je daar in?
Je woonsituatie is daarentegen iets wat wel goed bespreekbaar is. Daar kun je weer veel uit afleiden. In een profiel staat doorgaans de provincie en vaak de woonplaats vermeld. Hoe iemand woont, en of je echt aan je woonplek bent vastgebakken, dat is essentieel voor de toekomst.
Er zullen denk ik altijd dingen in een eerste date taboe zijn. Mijn conclusie nu: Dat is maar goed ook.. Of denken jullie daar anders over??
geplaatst door Aktivo1 - 4710 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.