Een week fietsvakantie
maandag 26 augustus 2019
Gisteren teruggekomen van een week fietsvakantie in eigen land, in het mooie Limburg geweest. Vaste uitgaansbasis een hotel in Sittard en van daaruit de omgeving verkend. Je kan daar heerlijk fietsen langs de Maas, hoog op de dijk, langs groene uiterwaarden. Er zijn prachtige kastelen, uitgestrekte bossen, grote heidevelden en op veel straathoeken een cafe met terras. Nou was het de hele week prachtig weer en omdat wij nog ouderwets op beenkracht fietsen en met warm weer ook heuvelachtig terrrein moesten bedwingen, hebben we regelmatig op zo'n terras gepauzeerd. De museumjaarkaart niet gebruikt, te warm om binnen rond te lopen en ook geen zin om daar nu tijd aan te besteden, er was immers genoeg buiten te zien. Een stadswandeling gemaakt over de oude stadswal in Sittard met o.a. uitzicht op een kloostercomplex. Toon Hermans is in Sittard geboren en we hebben het huis van de buitenkant gezien waar hij heeft gewoond en natuurlijk waren er ook mooie bronzen standbeelden van hem. Vanuit SIttard kan je ook aan de overkant van de Maas in Belgie fietsen en Duitsland was ook makkelijk per fiets te bereiken, dus genoeg doelen om heen te gaan.
Wat ook leuk is : mensen bekijken in de eetzaal tijdens het ontbijt. Zo zag ik een vers ouderpaar met een jonge baby. Ze hadden de reiswieg tussen zich ingezet en om beurten lieten ze de baby kraaien van plezier. Het geluk straalden ze aan alle kanten uit. Even verderop had een echtpaar van 60plus plaatsgenomen. Hij was ontzettend dik, met een gruizige baard en had ook nog eens geen galante kleding aan en zij slank en wel goed gekleed. Hij nam met een half glas water een pil in en stortte zich daarna vol overgave op zijn bord met spek en worst, die hij uit de warme schalen had opgeschept. Zij kon er niet naar kijken en ik eigenlijk ook niet. Haar ogen (die van mij ook) dwaalden af naar een ander ouder echtpaar dat binnenkwam, precies het tegenovergestelde van hun. Zij was kogelrond en had een soort tentjurk aan, terwijl ze een dik hondje aan de lijn hield. Hij daarentegen was een prachtige verschijning, een goed geklede, rijzige man, met nog een dikke bos wit/grijs haar.
Het volgende paar dat binnenkwam mocht er ook wezen. Hij leek wel een voetballer : armen en onderbenen vol tatoeages, zichtbaar door het mouwloze hemd dat hij aanhad en zijn korte broek. Zijn hoofdhaar tot ver boven zijn oren kortgeschoren en daarboven dik zwart haar, nauwkeurig gekamd. Achter hem een opvallend mooie vrouw, kortgerokt, zonder tatoeages, maar met prachtige bruine benen en de voeten gestoken in schoenen met stiletto-hakken. Schoenen die ook nog eens met edelstenen versierd waren. Ik dacht dat hij zich wel door haar zou laten bedienen, want het ontbijt was een buffet, maar niks was minder waar. Hij ging koffie en ontbijt voor haar halen en zij zat mooi te wezen met de smartphone in haar sierlijke hand, met keurig gelakte nagels. Prima voor mijn denkvermogen om voorstellingen van stellen te maken, die soms dus totaal niet kloppen. Daar leer ik vervolgens dan weer van, om veel meer te relativeren ...
geplaatst door sixty - 4811 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz