terug

Over humor gesproken

zondag 18 augustus 2019

In de merkfietsenwinkel lag een gratis mee te nemen lifestyle magazine. Daarin stond een groot interview van drie pagina's met de cabaretier Youp van 't Hek. Ik haal daar twee vragen uit. Wat is humor? Wordt je als komiek geboren of valt het ook te leren?

Het antwoord op vraag een is eenvoudig : voor Youp is humor, wat hijzelf grappig vindt. De mensen die in zijn zaal zitten vinden dat meestal ook grappig. Anderen vinden hem helemaal niet leuk, hebben zelfs een hekel aan hem en dat vindt Youp dan weer grappig. Het antwoord op vraag twee : nee, je wordt niet als komiek geboren, dat ontwikkel je in de loop der tijd. Youp was altijd wel de gangmaker op school, later ook op feestjes. Hij wist al heel jong, als je alles een klein beetje belachelijk maakt, dat het relativerend werkt. Je hebt wel een beetje een slachtoffer nodig, maar hij kiest altijd iemand uit die in de actualiteit staat. Een politicus die absurd veel reiskosten heeft geclaimd, een ambtenaar die geld uit de kas heeft gestolen of de manager van een groot bedrijf die op een andere manier de boel heeft geflest. Je kan humor niet uit boekjes leren, zegt hij, je moet wel een beetje de lach aan je kont hebben hangen, een man zoals Andre van Duin, bijvoorbeeld.

Youp hoopt, door steeds grapjes over hoogwaardigheidsbekleders te maken, dat die mensen die grapjes zelf ook lezen en zichzelf en hun werk een beetje gaan relativeren. Dat hun grote bek wat minder wordt en dat ze hun bezittingen gaan relativeren. Hij gelooft zelf meer in het kleine, de mens, het gezin, zijn familie. Humor is iets persoonlijks, elke cabaretier heeft zijn eigen humor en het publiek kiest daaruit wie hij/zij het leukst vindt. Daarom is zelfspot ook zo belangrijk. Humor is spelen met jezelf, je ijdelheid, je hooghartigheid, je kleinburgerlijkheid. Een gouden regel voor hem is wel : nooit grapjes maken over iemand die ernstig ziek is. Youp heeft het trouwens nergens in het interview over mensen uit zijn directe omgeving, hij valt ook zijn eigen collega's niet af.

Mijn ogen gingen open. Je mag dus nooit iemand uit je eigen kring belachelijk maken, dat wordt al snel leedvermaak. Of erger, het mondt uit in sarcasme of cynisme. Iemand van je werk kleineren, de sportvereniging of het vrijwilligerswerk, die iedereen toch al een loser vond, even aanpakken, niet doen. Een beetje plagen mag, je moet ergens tegen kunnen, daar wordt je sterk van. Als het daarbij blijft, het geen ruzie of meningsverschil wordt, is er niks aan de hand. Wel kan je een koekje van eigen deeg terugverwachten, dat hoort er dan ook wel weer bij ...

geplaatst door sixty - 4703 keer gelezen