terug

Sweet Seventeen (bij de Buren) (een impressie)

zaterdag 7 september 2019

Ik laat me graag verrassen als ik een dagje uit ben. Dat lukt niet altijd of soms maar deels. Als ik me aanmeld voor een activiteit, doe ik dat, omdat ik dat leuk vind. Als er meer mensen aan meedoen en ik hoef het niet zelf te organiseren, dan moet ik alleen zorgen op tijd op de afgesproken plek te zijn.

Elk jaar organiseert RosaRita, een van de leden van deze site een leuke meeting in haar omgeving. Zo ook nu op 7 september. Voor de tweede keer besloot ik aan te schuiven bij haar gezelschap. Voordat ik bij haar deur aanbelde had ik mede dankzij een ander lid van deze site de kans om twee vliegen in één klap te slaan: goed vervoer naar Rosa en een bezoek aan het alleraardigste stadje Buren. Twee jaar geleden had ik er spijt van dat het toen niet gelukt was Buren zelf te verkennen; nu hebben mijn lieve chauffeuse en ik die mogelijkheid wel benut, en tot grote tevredenheid! Na het opstekertje wandelden we over de wal door de straatjes; we bezochten twee ateliers waar de kunstenaars ons uitleg over hun werken gaven. Het broodje, dat door een flinke bui dreigde in het water te vallen hebben we in een leuke ambiance van restaurant de Baron van Buren verorberd. Een kort bezoek aan het Oranjemuseum – ook de moeite waard – en toen was het tijd af te reizen naar onze gastvrouw.

Ik was al bekend met de hartelijke ontvangst die ons daar ten deel zou vallen. Anders dan een vorige keer had de regen roet in het eten gegooid, het oorspronkelijk als tuinfeest bedoelde evenement moest binnen gehouden worden. Maar dat mocht de pret beslist niet drukken!

Uiteindelijk waren we met zeventien leden van 50Plusmatch bij Rosa onder de pannen.
Zeventien is niet zo’n populair getal, hoewel? Abba heeft het verwerkt in een van hun liedjes: ”Dancing Queen, young and sweet, only seventeen - Dancing Queen, hear the beat of the tambourin, oh yeah”. Nu waren we allemaal die leeftijd dik gepasseerd, onze kinderen ook, toch is het leuk je weer even aan je eigen jeugd te herinneren.
We zijn allemaal heel verschillend, dat maakt het juist leuk elkaar eens te zien, misschien waren we met zeventien zo als het ware op burenvisite…

De contacten - want daar ging het ook om deze dag! – verliepen heel spontaan, er waren enerzijds mensen die elkaar al langer kenden maar toch ook enkelen, die elkaar nog nooit in real life gezien hadden. Leuk dat we nu ook kennis maakten met Joepie, de hond van één van de aanwezigen. Joepie heeft zich de hele middag rustig gehouden, pas ’s avonds in het restaurant liet hij even van zich horen, toen hij met een soortgenoot contact zocht..
We werden goed voorzien van het bekende spraakwater en smakelijke hapjes, het had even wat weg van een soort high tea… De sfeer zat er goed in, toen we na een paar uur opstapten en naar ons eetadres tuften, hét pannenkoekenrestaurant van Buren ging dat dus niet met een lege maag… Veel dank Rosa voor de gastvrijheid in jouw woning. En ook dank voor jouw reservering van het restaurant!

Evenals bij Rosa thuis moesten we ook hier uitwijken naar binnen, buiten was het nog te nat. Opnieuw kwamen de tongen los bij het eten en drinken. We hadden ruime keuze, de kaart was niet beperkt tot pannenkoeken met of zonder stroop.. Vanzelfsprekend is er deze dag het een en ander gepraat over daten en contacten, toch bleken er andere aspecten ook goed te vallen. Denksport (bridge en schaken), kinderen, beroepen, en ervaringen op de site met bloggen, zie hier een paar gespreksonderwerpen.

Voldaan keerden we een ieder, sommigen met gedeeld vervoer, huiswaarts. Wat goed dat dit zo’n ongedwongen dag was, plezierig met elkaar verkeren. Ik hoop dat deze ontmoetingen nog vaker zullen plaatsvinden!

geplaatst door Aktivo1 - 4254 keer gelezen