Respect wordt beloond: sinaasappels en mandarijnen, en koffie met melk.
donderdag 12 december 2019
Evenals vorig jaar heb ik twee weken in Miramar in de Spaanse zon verkeerd. Toch wel lekker, twee weken geheel offline, tijd om wat te mediteren, maar ook zeker in de eerste tien dagen om te genieten van het zonnetje, van Valencia, van een prachtig natuurgebied (voor liefhebbers: Parque Natural del Marjal de Pego-Oliva) en natuurlijk van het bijna dagelijkse potje Jeu de Boules op de camping. Leuk waren de contacten met de andere campinggasten, een paar kende ik er al van vorig jaar.
De echte Valenciaanse paella werd mij helaas onthouden. In de prachtige stad, die Valencia is kun je alleen paella voor minimaal twee personen bestellen. Ik heb respect voor de geweldige manier, waarop de koks dit gerecht weten klaar te maken. Het restaurant op de camping had gelukkig wel een keer paella op het menu, maar ja, die Valenciaanse paella…Het is voor de echte restaurants te lastig om dit voor één gast klaar te maken. Discriminatie van singles? Nee, zover wil ik niet gaan…
De streek rond mijn camping, die zo’n 100 km. ten zuiden van Valencia ligt staat bekend om de zuidvruchten. Door de wind en af en toe harde regen valt er veel fruit van de bomen. In principe mag je dat oprapen en meenemen, de eigenaren van de boomgaarden laten ze liggen, want dit fruit rot anders toch weg. Zonde dat ze die vruchten laten liggen, zou ik zeggen. Maar als er een beurse plek op een sinaasappel komt is het spreekwoord van toepassing: Een rotte appel in de mand, maakt het ganse fruit tot schand,. Je laat zien, dat je respect hebt voor de eigenaren van de boomgaarden door niet te plukken maar alleen het valfruit op te rapen.
Als natuurliefhebber heb ik respect voor alles wat leeft en groeit en ons telkens weer boeit. Ik probeer altijd op de aangegeven paden te blijven. Soms word ik verrast, of mag ik zeggen beloond. In Spanje fietste ik naar Font Salada, een soort bron met een meertje; er stroomde water in met een constante temperatuur van 24,5 graad. Daar werd door velen in gezwommen, ook al omdat het zwavelhoudende water geneeskracht zou hebben. Na een drankje op het terras van Font Salada volgde een wandeling in het hierboven genoemde natuurgebied.
Op een andere dag wandelde ik aan de rand van een woonwijk, waar ik een koereiger spotte en een paar dagen later een hop op het zelfde trottoir. Gewoon dan stil blijven staan en kijken naar waar je in Nederland alleen maar van kan dromen als vogelaar.. Bijna werd ik lyrisch toen ik dit zag! Trots pronkte de hop met zijn befaamde kuif. Laat ook deze dieren lekker met rust, dan geniet je er des te meer van. Mijn kijkgenot werd kort daarna verstoord door een dame, die haar hondje uitliet. Tja, daar moet ik natuurlijk ook weer begrip voor hebben.
In het plaatsje Miramar ging ik in een echt Spaans cafeetje een kopje koffie (café con leche) drinken. Ik betaalde, en buiten gekomen viel mijn oog op een bord:
Prijslijst:
Café con leche: € 2,-. Por favor un café con leche: € 1,50. (Mag ik a.u.b. een kopje koffie?) en Buenas dias! Por favor un café con leche: € 1,-.(Goedendag! Mag ik a.u.b. een kopje koffie?) Ik had de indruk, dat deze caféhouder dit zo had vermeld omdat niet elke klant hem of zijn personeel met respect bejegende. Of was het gewoon humor? Met mijn basiskennis van de Spaanse taal durfde ik het niet aan, opnieuw naar binnen te stappen en het aan hem te vragen. P.S. Ik betaalde € 1,50….
Toch zette mij dit bord aan het denken. Hoe benader ik zelf mensen die ik al dan niet ken?
Soms ontmoet ik mensen die in iets heel kleins laten zien hoe zij op een positieve manier echt menselijk kunnen zijn. Die man naast mij in het vliegtuig bijvoorbeeld. Voor het eerst mocht ik mijn consumptie niet cash betalen,(nieuwe richtlijn van de luchtvaartmaatschappij) hij bood aan te pinnen en ik gaf hem mijn muntjes. Wat aardig.
Natuurlijk kom ik respect betonen ook tegen bij daten. En zeker als ik merk, dat een date het niet gaat worden. Draait in het leven niet heel veel om respect? Opnieuw een open einde…
geplaatst door Aktivo1 - 3076 keer gelezen
Vorige berichten
Zijn specifieke kenmerken van een dier of vrouw zichtbaar?
Soms wel. Runderen, schapen en geiten dragen allemaal oormerken, als registratie van wie deze dieren zijn. De herkenning van een afzonderlijke koe gaat via een transponderband. Dat zorgt ervoor dat de boer de koe herkent bij de melkrobot. Katten en honden worden gechipt. Dat zie je niet aan de buitenkant, omdat de chip onder de huid wordt ingebracht. Behalve chippen kan (moet) de eigenaar het dier ook inschrijven bij een databank. Dat scheelt veel zoekgeraakte katten, die anders in een asiel terecht komen. Dat gebeurt vooral in de zomer wanneer katten ontsnappen doordat een buitendeur of raam openstaat om het huis te luchten.
Bij kleine kinderen op een druk strand heb ik weleens een polsbandje gezien bij een kind met hun voornaam en het telefoonnummer van de ouders erop vermeld. Dat is bedoeld voor als het kindje in een onbewaakt ogenblik zoek raakt. Bij volwassen vrouwen in India zijn er uiterlijke kenmerken die iets vertellen over haarzelf. Veel vrouwen hebben een stip op hun voorhoofd net boven de ogen. Het is een 3e oog, ter bescherming. Het geeft de mannen aan dat de dame getrouwd is
In het verleden droegen sommige vrouwen in Nederland zwarte kleding als teken van rouw wanneer hun man overleden was. Dat kon 3 tot 6 maanden zijn, maar ook 1 jaar. Mijn oma heeft na de dood van mijn opa haar hele leven in zwarte kleding gelopen, zij wilde geen andere man meer. Dit gebruik is verdwenen toen veel mensen zwarte kleding als modekleur gingen dragen. Ook bij Gothic jongeren raakte zwart erg in, maar behalve zwarte kleding, maken ze ook hun ogen en lippen zwart met uitbundige make-up. Hun haren worden ook in een diep zwarte kleur geverfd.
Traditionele Afro-Surinaamse vrouwen dragen een kunstig gevouwen hoofddoek, in combinatie met een koto, een traditioneel kledingstuk van Creoolse vrouwen. De hoofddoek heet Angisa,(soms Anisa). De vouwwijze van de hoofddoek drukt een boodschap uit. Het kan hun stemming aangeven, maar kan ook een sociale boodschap aan mannen geven dat ze single zijn. De koto is een lange wijde jurk tot aan de voeten, vaak gerimpeld door elastiek onder de borsten, ter hoogte van de taille. Er bestaan koto's voor verschillende gelegenheden : werkkoto, rouwkoto en trouwkoto. Maar er zijn ook uitbundige, kleurige koto's voor feestelijke gelegenheden.
Wij wisselen heden ten dage via een datingsite digitaal informatie uit. In het bovenste gedeelte van het profiel schrijven we : vrijgezel, gescheiden of weduwe(naar). Ook vermelden we of onze kinderen in- of uitwonend zijn. In de verdere beschrijving kunnen ook de kleinkinderen ter sprake komen, maar lang niet altijd, komt vaak later wel. Ook vertellen we iets over onszelf, want alleen foto's schiet niet zoveel op. Een telefoongesprek helpt je nog een stuk verder. Maar je mist toch de uitstraling van iemand die je persoonlijk ontmoet. De kunst daarbij is vooraf goed te selecteren wie je wilt ontmoeten. Bij teveel dates kan je date-moe worden en dat is jammer. Dan mis je misschien "net" die ene man of vrouw die echt bij je past...
Huisdieren (niet) gewenst
Redactie: dit keer heb ik wel tot 3 geteld
Lezers: de vorige blog over eenzaamheid werd in een opwelling geschreven en wellicht onnadenkend geplaatst. Het was niet de bedoeling om iemand te herinneren aan een gemis of verdriet te doen. Het me als dat zo werd gevoeld.
Bij het invullen van mijn profiel werd ik enigszins verrast door de vraag over huisdieren. Zouden kattenliefhebbers liever daten met gelijkgestemden dan met iemand met een of meerdere honden. Het leek niet eens onlogisch maar aan de andere kant ook wel iets dat erg detaillistisch overkomt. Zo zou ik nog wel meer dingen kunnen verzinnen. Inmiddels heb ik begrepen dat de vraag is opgevoerd (overigens niet verplicht in hoeft te worden gevuld) op verzoek van leden die iets minder hebben met huisdieren waardoor ze dat als extra selectiecriterium kunnen gebruiken als een profiel verder wel aanstaat. Volkomen legitiem natuurlijk, net zoals sommige vrouwen mannen met baarden of kale hoofden bij voorbaat afwijzen. Mannen willen bijvoorbeeld soms weer alleen een vrouw die blond is (geweest).
Wat kan je nu verwachten als je de woning zou binnenkomen die ik met Roos deel? Veel interesse in ieder geval, vooral de eerste keer.
Dat houdt in dat je behoorlijk wordt besnuffeld en het zelfs niet onmogelijk is dat ze je hand of arm even likt. Dat is geen pretje want het voelt alsof ze schuurpapier gebruikt van de meer ruwe soort. Er wordt gezegd dat katten extra aandacht geven aan mensen die bang voor ze zijn. Geen enkele date heeft onze woning nog betreden maar ik heb wel enkele kennissen en vrienden moeten redden, die benauwd keken als er ineens een zwarte kat op schoot sprong. Kortom het is nogal wat als je een kat thuis hebt.
Daar staat tegenover dat een kat beter alleen kan zijn dan een hond. Een dagje buiten de deur is dus geen probleem, maar gaat het langer duren dat moet er iets geregeld worden. Ook een kat is een handenbindertje. Dan zijn er nog zaken als haren die overal terechtkomen en andere kleine ergernissen voor een bezoeker.
Wat betekent dat nu in concreto voor mijn profiel en voor degenen
die daarin zijn geïnteresseerd? In de eerste plaats ben ik met name geïnteresseerd in vriendschap en heel misschien wat meer op lange termijn al kan ik me daarbij op dit moment weinig voorstellen. Samenwonen zit er derhalve niet echt in, waardoor het mogelijk probleem met een kat slechts theoretisch is. Mocht er toch iets ontstaan en de potentiële partner is allergisch voor katten dan zal ik voor Roos een thuis zoeken waar ze het zeker goed zal hebben. Mensen gaan voor (huis)dieren. Een huisdier nemen betekent ook verantwoordelijkheid nemen voor een dier en als het aan mij ligt zal Roos nooit meer in een asiel terechtkomen. Mocht iemand gewoon een hekel hebben aan huisdieren of vrezen dat deze te veel aandacht of zelfs liefde krijgen ten koste van de mogelijke partner, dan bestaat er van mijn kant eerlijk gezegd geen verdere interesse. Een huisdier is geen speelgoed of luxe artikel dat je terzijde kan leggen.
Misschien is de vermelding op het profiel toch wel een goede keuze geweest.
Het is ook nooit goed – de letters K
Iedereen probeert in zijn of haar leven er het beste van te maken. Dat kost tijd, energie, aandacht en nog veel meer. Of het vooropgestelde doel wordt bereikt is de vraag. Er gebeuren tijdens het in de praktijk brengen van goede plannen, die niet voorzien waren. Invloeden van buiten, voortschrijdend inzicht, waardoor ik andere zaken voor laat gaan op mijn oorspronkelijke plan.
Ik houd niet van de letter K. Van klagen, kritiek, kortzichtigheid, kontaktarm, kan niet. Nederlanders klagen veel over hun eigen situatie hoewel die best meevalt in vergelijking met de leefomstandigheden in andere landen. Tegelijk hebben mijn landgenoten veel kritiek op omliggende landen. Komt dit omdat we altijd beter willen en nooit tevreden zijn?
Het lukt nooit iedereen 100 procent tevreden te stellen. Dat komt omdat ik wanneer ik voor een persoon kies er meteen anderen opstaan, die het niet eens zijn met die keuze.
Kiezen doe ik vaak. Soms zijn het keuzen die weinig consequenties hebben, maar er zijn ook keuzes die een groot deel van mijn leven bepaalden. Bijvoorbeeld de keuze voor een baan, een partner, een woning. Soma heb ik achteraf spijt van een eenmaal gemaakte keuze.
Ik mag niet klagen over een keuze, die ik zelf gemaakt heb. Dat was mijn eigen verantwoordelijkheid. Natuurlijk heb ik mij laten leiden door mensen uit mijn omgeving, maar het blijft iets van mijzelf.
Vriendschappen die ik aan ging zijn ook een keuze geweest. Van veel vriendschappen heb ik weinig spijt, sterker nog, ik koester (eindelijk een positief k- woord) ze. Ook al zijn het mensen die ik door de fysieke afstand niet dagelijks in mijn armen kan sluiten.
Laat ik niet blijven kniezen en geen knieval maken voor kleine problemen. Kom op, er is zoveel leuks; om met een oud liedje samen te vatten: ’t zijn de kleine dingen die het doen, die ’t hem doen. Om die te ontdekken moet ik wel overal goed koekeloeren. Maar dan krijg ik soms een leuke verrassing, waar ik anders zomaar aan voorbij zou zijn gegaan.
Soms kan ik meer voor elkaar krijgen dan waar ik vroeger niet eens over kon dromen. En ook krijg ik af en toe wat kado.
Alleen als het gaat om relaties kan dat niet. Dan moet ik alle kennis, alle vaardigheid die ik heb in het omgaan met anderen in de ring gooien om een nieuw kontakt te bewerkstelligen.
Kan ik dat? Jazeker, maar er bestaat ook nog zoiets als de wil. Om de bekende quote aan te halen: Kan niet is dood, maar wil niet die leeft nog.
Ik kijk om me heen, wellicht is er een kans, dat die ene waarop ik hoop opduikt.
Kortom: Daten kost wat kracht, wat inspanning. Ik krijg genoeg kansen, laat ik die benutten. Maar als uitsmijter: Ik kom er wel!