terug

In voor een feestje?

vrijdag 28 februari 2020

Dat is iedereen natuurlijk! Het begint al als kind, een kleuter snapt al, dat er één speciale dag in het jaar is, waarop hij of zij door ouders, grootouders en wellicht broers en zusjes onder cadeaus bedolven wordt. Toen ik verblijd werd door de komst van kleinkinderen heb ik dat op een bijzondere manier meegemaakt. Ik moest leren dat als één kindje jarig is, ook de anderen een presentje verwachten. Als ik op een verjaardag van een kleinkind aanbel stormen de niet-jarigen naar de deur en roepen: Cadeautjes, cadeautjes! En dan gaat het dus niet om de geschenken voor de jarige job…

Uiteraard ben ik voorbereid om deze stormachtige ontvangst. En ik denk maar dat het leeftijdsgebonden is, over een paar jaar hebben ze allemaal door, dat alleen diegene, die echt jarig heeft een presentje krijgt.
Wat vieren we zoal het jaar door behalve de verjaardagen? Sinterklaas, hoewel dat feest zo zoetjes aan verdrongen wordt door het kerstfeest. Santa Claus, de kerstman lijkt op Sinterklaas, als je naar de naam kijkt. Zou dan een lange Nederlandse traditie verloren gaan?

Jehova’s getuigen vieren geen kerstfeest, geen paasfeest en geen verjaardagen. Mijn zus is jaren geleden ook Jehova’s getuige geworden, door haar tweede huwelijk met een van deze gelovigen. Hoewel ik absoluut niet achter haar keuze stond ben ik hierover nooit met haar in discussie gegaan. Enerzijds, omdat zo’n gesprek altijd vruchteloos is, ik ben genoeg met teksten om de oren geslagen uit hun vertaling van de Bijbel. Aan de andere kant wilde ik ons contact, dat al jaren onder druk stond, niet nog problematischer maken. Haar tweede huwelijk was een paar jaar geleden ook gestrand, alleen zijn geloof had ze niet verlaten.
Totdat ik een kerstkaart en een verjaardagskaart van haar retour afzender kreeg. Dit deed me pijn. Na wat googelen kwam ik achter de oorzaak van haar actie. Moet ik haar nu bellen? Op de kaart schreef ze: “” Je weet wel, waarom ik dit niet wil?”

Veel singles die nu aan het daten zijn hebben in het verleden een jarenlange relatie beleefd. Er waren ups en downs, sommige relaties zijn geëindigd door het overlijden, andere door een scheiding. Een scheiding wordt door iedereen verschillend ervaren. Onlangs sprak ik een man, die vierde, dat hij tien jaar geleden gescheiden was. Hij zag dus iets negatiefs als iets positiefs! Misschien was hij destijds juist opgelucht, toen de scheiding er door was.

Hoe vier ik iets nu ik single ben? Ik ken ook alleenstaanden, die aan hun verjaardag, aan kerst, sinterklaas of oud- en nieuw “niets doen”. Het hangt veel af van familiebanden, vriendschappen die er al dan niet zijn. Ik denk, dat daarnaast je gewoontes meespelen; was je vroeger gewend de feestdagen te vieren?

Ik heb er een dubbel gevoel bij. Mijn verjaardag vier ik altijd, mijn zoon, schoondochter en hun kinderen zijn hartelijk welkom. Maar ook mijn vrienden. Ik ben jarige en tegelijkertijd gastheer. Kerst vier ik liever elders, de afgelopen jaren boekte ik een reisje. Met oud- en nieuw ben ik graag thuis. Mijzelf uitnodigen bij mijn familie vind ik ongepast, ik maak zelfs geen toespeling. Het zijn (ook) hun feestdagen!
Ik probeer mijn leven voortaan als een feest te beleven. Dat valt niet altijd mee. Maar ik houd van feestjes, ik althans ben daar altijd voor in…

geplaatst door Aktivo1 - 3058 keer gelezen