terug

Kleren maken de man maar zeker de vrouw?

donderdag 6 februari 2020

Mijn moeder maakte vroeger veel van haar kleren (en soms ook van onze ) zelf. Moeder had een abonnement op patronen van kleding, die ze moest overzetten op lappen stof.
Om die patronen te vertalen in de sneden in de stof gebruikte ze een pantograaf, een ingenieus apparaat van kunststof, waarmee ze krijtstreepjes aanbracht volgens het patroon van de papieren patronen. Het vereiste wel enige behendigheid en ervaring. Daarnaast breide ze voor mij truien, die door de grove wol, die ze gebruikte soms flink kriebelden als ik ze droeg.

Mijn ouders hadden het niet breed, maar ze deden er alles aan om mij en mijn zusje een fijne jeugd te bezorgen. In wezen kwamen mijn zus en ik niets tekort. Zij en ik gingen wel vrij casual gekleed, er waren altijd andere kinderen, waarvan ik kon zien dat hun ouders meer geld te besteden hadden. Voor mijn gevoel deden mijn ouders toch wonderen met het salaris van mijn vader. Met Sinterklaas en met verjaardagen waren er altijd leuke cadeautjes, terwijl ze zichzelf niet zo ruim bedeelden!

Ik heb de indruk, dat tegenwoordig veel minder mensen zelf hun kleding maken.
Als je de advertenties leest, komt alles uit de geijkte kledingzaken (C&A e,a,), dan wel uit de zaken die ik vind in de PC Hooftstraat. Verder bestellen velen hun kleding via een site op internet, anderen halen het bij een kringloopwinkel of er wordt gekocht bij de stalletjes op de markt. Daar heb ik ervaring mee… Jarenlang heb ik op de Albert Cuyp en de Westerstraat in Amsterdam geholpen bij de verkoop van bloesjes, leggings, jurkjes en shawls.

Ik vind het zo bijzonder, dat vrouwen, als ik hier de profielen goed lees, meer belang hechten aan kleding van een man dan mannen aan kleding van een vrouw. Hoe zou dit komen? Het spreekwoord luidt toch: Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding,
Nu is die uitspraak uiteraard weer gechargeerd, niemand oogt leuk in een jute zak of een overall. Toch heeft zeker een dame in werkkleding iets bijzonders.

Ooit las ik dat sommige vrouwen vielen op mannen in uniform. Die straalden iets uit: zelf verzekerd zijn, misschien betrouwbaarheid. Het is natuurlijk zo, dat er op hun beurt mannen zijn, die een dame in een mantelpak aantrekkelijker vinden dan vrouwen in een rok of jurk.
Verder staat niet elke soort kleding iedereen. Lengte en postuur spreken een woordje mee..
Iemand die wat stevig is doet er niet verstandig aan om een trui met breedte-strepen aan te trekken. Een dame die al van nature lang is kiest meestal niet voor hoge hakken..
Raar, dat mannen zich veel minder gelegen laten in hun kledingkeuze. Terwijl de dames hier wel degelijk op letten..

Is het te kort door de bocht om te stellen, dat het in wezen gaat om de inhoud en niet om de verpakking? Voor kleding is het een eerste vereiste, dat de drager zich er prettig in moet voelen. Het moet natuurlijk passen, en daarbij moet het gevoel er zijn, dat de drager er mee voor de dag kan komen. Maar nu: De reacties van de omgeving! Er zijn voorbeelden te over van kinderen die op de basisschool gepest zijn door wat zij dragen. En kinderen worden vaak meer gerespecteerd als ze merkkleding dragen. Is die kleding dan kwalitatief echt beter dan een broek of jurk uit een winkel als C&A (hoewel daar ook duurdere kleren verkocht worden)? Nee, het heeft mijns inziens meer te maken met de status van hun ouders, en daardoor ook de status van de kinderen, die van die kleding afstraalt.

Hoe ieder hier zichzelf presenteert is zijn of haar eigen keuze en verantwoordelijkheid. Gelukkig heeft de site wel enkele richtlijnen aangegeven. Het is in ons eigen belang daar rekening mee te houden. Of ben ik dan te bekrompen? Wat kan wel en wat niet? Ik ga daar nu lekker niets meer over zeggen… Lees mijn blog over bloot er nog maar eens op na.

geplaatst door Aktivo1 - 3439 keer gelezen