Mensen, zoals mensen zijn...
zondag 15 maart 2020
Er is een ongewone periode voor ons allen aangebroken. Ik kan mij van de vorige epidemieën niet deze rigoureuze maatregelen herinneren. Scholen sluiten, horecagelegenheden dicht. Het heeft een grote impact op ondernemers en bedrijven. Maar wat mij het meest bevreemdt, is de reactie van zoveel mensen, die menen de winkels zo snel mogelijk van hun producten af te helpen, grote hoeveelheden in slaan, buiten proportie veel, zonder te denken aan anderen die gewoon hun boodschappen willen doen. En dan, waar al veel grappen over zijn gemaakt; de ladingen toiletpapier…wie bedenkt zo iets, we apen anderen na. Ik vraag mij af, dringt er wel tot ons door wat er door de deskundigen geadviseerd wordt? Horen we wel wat er gezegd wordt. Wordt er nog wel nagedacht? Het beangstigd mij meer de reactie van mensen om zo massaal te gaan hamsteren, dan dat ik angst heb voor het virus.
Al zal het daten nu op een laag pitje staan, of helemaal een aantal weken niet plaatsvinden, dat is van al de maatregelen het minst erge. Het belangrijkste is, dat we ons aan de richtlijnen houden die zijn geadviseerd. Ik wens iedereen toe, dat we allen vrijblijven van deze nieuwe griep variant.
Mensen zijn mensen,
zoals ik denk dat mensen zijn,
verwacht zoals mensen zijn,
ervaar zoals mensen zijn.
Saamhorigheid in het menszijn,
met zijn allen sterk zijn
in moeilijke situaties er voor elkaar zijn,
dat is wat ik denk, zoals mensen zijn.
Nadenkend, zoals mensen zijn,
wil ik niet bang voor mensen zijn,
ze vertrouwen in het mens zijn,
ook al handelen ze niet altijd naar hun menszijn.
Het is meer de angst voor de mensheid die mij beklemd
niet het virus, dat wereldwijd in lichamen rondzwemt,
zijn gang gaat, nog steeds ongetemd.
Nee, het is de massahysterie, die de intelligentie remt.
Het is niet het einde der tijden,
na het einde, is er weer een nieuw begin.
Door mijn gevoel laat ik mij leiden,
omdat ik denk en hoop dat mensen zijn, zoals mensen zijn,
en menselijk blijven,
dat geeft het menszijn zin.
Enkele uitspraken over de mens:
“Omstandigheden maken de mens niet, ze onthullen hem”.
“Mensen zouden veel langzamer moeten luisteren”.
“Je kunt een mens niet veranderen, je kunt hem slechts de weg wijzen”. (Galileo)
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 4028 keer gelezen
Vorige berichten
Onopgeloste vragen van het hart
Soms zit ik alleen in de kamer zonder dat er een radio of tv aanstaat. Ook mijn smartphone ligt dicht op tafel. Ik denk dan aan iets wat er gebeurd
Ouder
Ik kreeg net drie mailtjes.
Niet van hier helaas. Het was maar van mijn verzekeraar. Een herinnering.
Ik heb blijkbaar een eerder belangrijk
Het hemd van je lijf vragen ook bij een date
Elke woensdagochtend drink ik koffie in een zaaltje naast een kerk, daar zie ik eigenlijk allemaal mensen die ik al jaren ken. Afgelopen week kwam