terug

Vergeten – het seniorenbrein.

donderdag 12 maart 2020

Mijn levensstijl bepaalt mede of mijn brein snel veroudert of niet. Uit onderzoek blijkt dat er steeds grotere onderlinge verschillen te zien zijn in de kwaliteit van het brein, naar mate mensen ouder worden. Ouderdom komt met gebreken, maar sommige gebreken kan men voor een groot deel omzeilen.

Onlangs was ik aanwezig bij een interactieve lezing over het seniorenbrein. Jan van der Zwan, een psycholoog vertelde op een heel ontspannen manier wat er gebeurt met de menselijke hersenen als men ouder wordt. Vragen die dan opduiken zijn: Wanneer begint de achteruitgang eigenlijk, wat zijn de oorzaken van de veroudering van het brein , waar ligt de grens tussen vergeetachtig zijn of dement worden. Positief: Heeft een ouder brein ook voordelen en wat kan ik doen om mijn hersenen scherp en gezond te houden?

De top-5 van dingen, die worden vergeten bij het ouder worden zijn namen (hoe heet-ie ook al weer?) en woorden, plaatsen waar iets ligt (weet jij nog waar mijn bril lag?), niet meer goed gesprekken die gevoerd zijn kunnen weergeven en afspraken of voornemens vergeten (het sorry-verhaal).
Jan van der Zwan reikte enkele handvaten aan om succesvol ouder te worden:
Afwezigheid van chronische ziektes (maar dat heeft men niet in de hand..)
Op een goed niveau mentaal en fysiek functioneren
Training van de hersenen door bijvoorbeeld puzzelen
Sociale verbondenheid door familie- en vriendschapsbanden.

Met de laatste twee aanbevelingen ben ik het volledig eens.
Ons geheugen lijkt wel een beetje op een auto: Als die langere tijd stil staat is dat niet goed voor de motor. Er is dus niets mis met het trainen van het brein.
Dat sociale verbondenheid één van de “medicijnen” is om succesvol ouder te worden weet ik uit onderzoeken naar de levensverwachting; mensen die in een relatie samen ouder worden leven gemiddeld langer dan alleenstaanden.
Ook als ik geen relatie heb is het dus belangrijk de banden met familie en vrienden niet te veronachtzamen. Of een ziekte als dementie daarmee daadwerkelijk wordt bestreden vertelt het verhaal niet.

Bij het daten speelt het geheugen een belangrijke rol. Niet voor niks lezen velen kort voordat ze voor het eerst iemand ontmoeten het profiel van hun date door. Het staat raar, als ik bij een date essentiële zaken uit het profiel opnieuw zou gaan vragen…

Wie single is en in een eerdere relatie zijn of haar partner heeft verloren door dementie hoopt natuurlijk, als er een nieuw contact ontstaat, dat hij of zij niet nogmaals dezelfde narigheid hoeft mee te maken. Maar kan men die ontwikkeling op voorhand uitsluiten?
Ik vind het heel moeilijk om bij het daten al rekening te moeten houden met de kans, dat mijn mogelijke partner later in de lappenmand beland. Een ziekte als Alzheimer / dementie heeft gevolgen voor de fysieke situatie van mijn geliefde, maar nog meer voor het geestelijk contact.

Daarnaast ben ik mij er goed van bewust, dat het voor diegene, die alleen is en tegelijkertijd fysiek en / of psychisch niet gezond is moeilijk is om (opnieuw) iemand te ontmoeten, waarmee hij /zij een relatie kan aangaan. Als de beoogde partner zelf nauwelijks gezondheidsklachten heeft zal die niet zo snel zo’n relatie willen beginnen. Eerlijkheid van beide kanten over wat men wil is mijns inziens een eerste vereiste. Concreet: Wat zet je hierover in een profiel? Ik vind dat heel lastig…
Ik heb bewondering voor diegenen, die ondanks hun handicap toch besluiten te gaan daten. Toch gaat het in die gevallen meestal om een fysieke kwaal. Daten als iemand “gestraft” is door dementie? Ik weet niet of dat voorkomt…. Er was ooit een programma van Veronica over Undateables, mensen die het niet zo goed afging bij het daten, die als het ware moeilijk bemiddelbaar zijn. Dat werd dan wel in het belachelijke getrokken, maar toch.

geplaatst door Aktivo1 - 2963 keer gelezen