Geen woorden maar daden
donderdag 16 april 2020
Nooit gedacht dat ik als Ajaxfan, deze woorden nog eens zou uitspreken "geen woorden maar daden". Nee, niet ivm het voetbal, maar voor mijn eigen daden in deze crisistijd. Dat betekent dat ik mezelf zoveel mogelijk probeer te houden aan de richtlijnen van het RIVM, graag wil klaarstaan voor mijn hoog bejaarde buren om een boodschap of klusje voor ze te doen. Een oude tante een keer opbellen om te vragen of alles nog goed met haar gaat staat ook op mijn lijstje. Regelmatig appen met mijn kinderen en vrienden doe ik al weken, om hun wel en wee voldoende bij te houden.
Er bestaat ook nog zoiets als achterstallige klussen. Ik wil deze zomer eindelijk de schutting in mijn achtertuin weer gaan beitsen. Had eigenlijk vorig jaar al gemoeten. Ik zie daar erg tegenop en ben daar moed voor bij elkaar aan het schrapen. De planten zijn namelijk hoog tegen de schutting opgegroeid en in de hoeken van de schuttingdelen zit vuil en spinnenwebben. Het (handmatig) schuren is een rotklus en het moet ook langere tijd warm en droog weer zijn.
Nog gezonder proberen te eten dan voor de Corona-uitbraak zie ik als een opdracht en dat doe ik voornamelijk om mijn eigen weerstand te verhogen. Iedere ochtend op mijn nuchtere maag eet ik een grote handsinaasappel. Goed voor de vitamine C en er schijnt ook vitamine B12 in sinaasappels te zitten. Ik ben inmiddels aan mijn 4e net bezig. Ik haal nog vaker verse groenten in huis en probeer blikgroenten te vermijden.
Genoeg bewegen is ook nodig. Nu mijn wekelijkse sportuurtjes afgelast zijn, ga ik elke dag minstens 1 uur fietsen of wandelen waar het rustig is, liefst zelfs 2 uur. Ik ben met pensioen, heb daar de gelegenheid en dus voldoende tijd voor. Meer lezen lukt nog niet zo erg. Tijdschriften en dunne boekjes gaat wel, maar voor dikke pillen heb ik het geduld nog niet kunnen opbrengen. Puzzelen? Ik heb voor het eerst van mijn leven een legpuzzel van 1500 stukjes gekocht, maar die ligt veilig opgeborgen in de kast. Bewaar ik liever voor de herfst, als het buiten koud en guur wordt, of regenachtig weer is.
Het daten ga ik weer oppakken als ik met hem ergens in een restaurant of terras weer gezellig kan opsteken. Om een date-gesprek op een houten bankje buiten met allebei een flesje water mee te gaan doen, vind ik niet leuk. Het is bovendien erg weersafhankelijk en behoorlijk onvrij. Op zich is die anderhalve meter afstand geen punt, maar je moet toch harder met elkaar praten. Voorbijgangers of bankzitters in de buurt kunnen het gesrek dan te makkelijk opvangen...
geplaatst door sixty - 2888 keer gelezen
Vorige berichten
Deel 2. Hoe maken we daten leuk(er)?
Na mijn eerste blog zijn de mannen aan de beurt. Wat vinden mannen nu echt van het daten met vrouwen? Waar lijkt het mis te gaan, wat ga
Daten met beperkingen
Wie een tijdje als single door het leven ging heeft vaak behoefte aan een nieuwe start in een vriendschap, die waar mogelijk uitloopt op een relati
Is het sociale verkeer thuis voor de buis?
Het is algemeen bekend dat je op straat geen risico's moet nemen, niet inhalen als je niet zeker weet of het kan. Dat geldt voor alle voertuigen wa