terug

Ikke ikke, ikke, en de rest kan stikken.

maandag 18 mei 2020

Vrijwel bij alles wat ik doe of waar ik aan denk ben ik zelf het vertrekpunt. Ik zou, hiervan uitgaande, altijd bij mijzelf beginnen, als ik maar alles op orde heb, dan gaat al het andere vanzelf. Dat heet egocentrisch denken. Mijzelf in het middelpunt neerzetten. Dat doen veel mensen, zo niet de meerderheid; en heel vaak gaat dat ongemerkt. Probleem is dat dit al snel overgaat in egoïsme. Ik vind het moeilijk om mijzelf in een bepaalde situatie weg te cijferen.

Ik kan alleen voor anderen iets betekenen, als ikzelf als vertrekpunt oké ben.
Als ik deze stelling ook op anderen betrek, komt het er op neer dat alleen fysiek en psychisch gezonde mensen zich kunnen inzetten voor anderen. Maar is dat waar?
Het boek Eindelijk Thuis van Henri Nouwen laat zien dat het ook anders kan. Henri wordt gefascineerd door het verhaal van de verloren zoon, die na een leven in overdaad en wellust besluit om terug te keren naar zijn vader. Het verhaal wordt aanschouwelijk gemaakt door het bekende schilderij van Rembrandt; het schilderij hangt in de Hermitage in Leningrad, Henri heeft destijds uren achtereen voor het schilderij gezeten en zo inspiratie voor zijn boek opgedaan.

Later besloot Henri het roer om te gooien, van een wetenschapper, gewaardeerd docent aan enkele Amerikaanse universiteiten werd hij hulpverlener in een gemeenschap van zwaar gehandicapte mensen. Met een van hen, Adam, bouwde hij een bijzondere relatie op. Het werd een zoektocht naar wat wezenlijk belangrijk is in het bestaan. Van iemand die zoals de meeste mensen gericht was op zichzelf zette hij zich in voor één ander mens, met veronachtzaming van zichzelf. Henri leerde hoe hij maar ook ik het ikke, ikke, ikke kan veranderen in die ander…

In het gevecht om het bestaan loop ik tegen een aantal basisbehoeften aan: Eten, drinken, huisvesting, geen armoede, gezondheid; maar ook goede relaties. Geestelijke en lichamelijke intimiteit wordt, als ik de datingsite er op naloop, vaak opgewaardeerd tot een basisbehoefte, die vaak even hoog wordt gewaardeerd dan een goede gezondheid. Ik probeer met dat in mijn achterhoofd toch dat hele datinggebeuren een beetje te relativeren. De reclame en veel televisieprogramma’s proberen mij weliswaar anders te laten denken; denk maar aan First Date en Boer zoekt Vrouw; toch probeer ik waar mogelijk terug te gaan naar wat ik basics noem.

Bij het maken van mijn profiel en als ik een afspraakje heb ben ik zelf ook het vertrekpunt. In een eerdere blog heb ik wel eens de suggestie gedaan om na een blik op wie of wat de ander is en doet vooral te kijken naar wat de ander zoekt. Dat komt er op neer, dat ik me probeer te verplaatsen in de ander. Maar dat is best moeilijk. In deze coronatijd kieszen zovelen voor hun eigen belangen..

Iemand wees mij er ooit op bij het lezen van mijn blogs dat ik de persoonlijke voornaamwoorden je, wij en het onzijdige men niet moet gebruiken, maar mijn blogs in de ik-vorm moet schrijven. Ik zal dat wel doen, maar het gevoel bekruipt me, dat het dan helemaal ikke, ikke, ikke wordt. Teveel ik is mijns inziens ook niet juist…

geplaatst door Aktivo1 - 3348 keer gelezen