terug

Pluk me, pluk me of pluk me niet?

maandag 8 juni 2020

Twee jaar geleden hebben bloemisten een actie gevoerd tegen de verhoging van de BTW op planten en bloemen van 6 naar 9 %. Op een ludieke manier hebben zij hun bezwaren tegen dit plan onder de ogen gebracht van de regering. Ze werden door deze verhoging geplukt waar ze altijd bloemen plukken..

Ik lees als ik in een natuurgebied wil wandelen vaak bij de ingang op een bord, dat het verboden is de natuur te verontrusten, planten uit te graven of bloemen te plukken. De verleiding is groot om als je iets bijzonders in het gras ziet dat mee te nemen, maar oh wee, als je door een boswachter gesnapt wordt.. In de Bollenstreek, vlak bij Bennebroek is er een landje, waar je juist wél mag plukken, een pluktuin. Tenminste, als je voor wat je meeneemt betaalt aan de eigenaar van het land.. Eigenlijk is dit een slimme formule, hij hoeft zelf niet te plukken, spaart arbeidskosten, en er hoeven geen bloemen omdat ze verlept zijn weggegooid te worden!

Ooit zat ik op een protestantse middelbare school met zowel jongens als meisjes in elke klas. Op een steenworp afstand was een katholieke MAVO voor enkel meisjes. Er werd ons in de wandelgangen duidelijk gemaakt, dat we tijdens onze pauzewandeling ons niet bij de andere school moesten laten zien. Deze MAVO had grote ramen, reden waarom we die school het aquarium doopten (afblijven met je handjes)… Het was moeilijk de verleiding te weerstaan en er toch omheen te wandelen..

Op een datingsite kom ik als ik goed lees er snel achter hoe graag iemand een contact wil. Soms lijkt het, alsof iemand vanaf haar of zijn profiel de lezer smeekt: Pluk me, pluk me! Zo gemakkelijk als het plukken van een boeketje in een pluktuin gaat dat evenwel niet. Je moet beschikken over goed gereedschap, een snoeischaar dus. Er zijn ook bloemen, die helemaal niet geplukt willen worden, ze vinden het heerlijk in hun bloembedje, waarom zou je je leven slijten in een vaas – en dan duurt dat leven fiks korter!

Precies dezelfde twee verschillende uitgangspunten kom ik tegen bij het daten. Het is een illusie dat allen, die hier ingeschreven staan wanhopig verlegen zijn om een maatje. Maar een enkele keer lees ik over iemand, die het alleen-zijn zat is. Dat is een negatieve benadering. Typisch iemand, die als hij / zij een bloem was in een veld de voorbijgangers smekend aankijkt en stamelt: Pluk me, pluk me. Met zo’n houding bied je je als het ware op een presenteerblaadje aan. Wat voor gevolgen heeft zo’n insteek?

De maatregel in “Coronatijd” die het meeste invloed heeft op het daten is social distancing, op anderhalve meter blijven. Een oud liedje komt nu weer bovendrijven: “Je mag er alleen maar naar kijken, maar aankomen niet”. Tenzij je zeker zou weten dat je allebei niet besmet bent. Dat zou je pas weten als je het er voor over hebt om òf te wachten tot er een vaccin is tegen corona òf als je als daters bereid bent voor een date twee weken in quarantaine te gaan. Ook diegenen die pluk me hoog in hun vaandel hebben staan kunnen spontaan daten wel vergeten.

Het kan ook nog op twee manieren, passief en actief. Waar iemand het initiatief neemt, gebeurt het af en toe dat je een berichtje krijgt van iemand, waarvan je op je klompen aanvoelt dat die echt wanhopig verlegen is om een relatie. Mannen willen dan vaak gewoon onder de pannen zijn, vrouwen zoeken meestal niet iemand voor hun natje en droogje en een leuk verblijf.. Maar wel een invulling van een gemis. Soms komt die aanpak omdat iemand bang is, dat hij / zij niet zo goed “in de markt ligt”. …

Passief blijkt meer uit de ruimte, die iemand in een profiel biedt. Bij een heel ruime leeftijdsmarge, geen beperkingen in andere opzichten krijg ik de indruk, dat diegene er weinig aan gelegen is, hoe die ander is, als er maar een ander is.. Zou een ontmoeting op die basis op den duur echt slagen?

geplaatst door Aktivo1 - 3394 keer gelezen