terug

Koken, bakken en opdienen, door vrouwen én mannen.

maandag 13 juli 2020

Ik vind het leuk om in de keuken te staan en daar wat te bereiden. Hoewel ik absoluut niet beweer, dat ik een top-kok ben smaakt dat, wat er uit de pannetjes komt die op mijn vierpitter staan en uiteindelijk op mijn bord belandt, mij prima.

Ook moet ik eerlijk bekennen, dat ik er voor mijzelf niet altijd veel werk van maak, en dat mijn magnetron niet lang werkeloos is… Als ik vrienden op bezoek krijg is het andere koek. Dan maak ik daags tevoren een plan, soms loop ik door mijn database met recepten of struin ik het internet af naar ideeën voor niet alleen een eenvoudige, doch voedzame maaltijd (citaat Ollie B. Bommel) maar vooral naar net dat beetje extra, waar je als hobby-kok eer mee inlegt. Ondanks mijn grote hoeveelheid kookboeken ga ik nu meer voor digitaal zoeken…

Die bijzondere relatie, die ik met pannen heb is al heel oud. Toen ik getrouwd was kwam er bijna als vanzelf een moment, waarop er een andere rolverdeling in huis ontstond. Na mijn dagtaak spoedde ik me van kantoor naar de supermarkt, en met de boodschappen arriveerde ik thuis. Daarna was de keuken mijn domein. Op een dag in de week maakte ik er iets bijzonders van, dan kwam altijd mijn schoonzusje bij ons eten.
Bij mijn scheiding kwam de ontboezeming van mijn ex: “Ik zal je lekkere eten wel missen..” De liefde gaat dus kennelijk niet alleen bij de man door de maag…

Wie van jullie kijkt ook naar televisieprogramma’s over koken? Een heel populair programma is Heel Holland bakt. Ik vind deze programma’s niet alleen informatief, maar ook gewoon leuk. Achttien jaar geleden woonde ik in een paviljoen van de Floriade tentoonstelling een live kookshow bij. Daar heb ik zeker van genoten! Sindsdien zie je veel meer kookprogramma’s, hele zenders hebben zich dit eigen gemaakt.

Ooit heb ik een korte kookcursus bijgewoond die een instellingskok wekelijks gaf aan een klein groepje in onze sociëteit. Hij leerde ons snijtechnieken, en bijvoorbeeld hoe je verschillende roux moest maken. Het werken met basis-ingrediënten is mij nog steeds lief..

Hoewel ik in het spraakgebruik vaker het woord kok dan kokkin lees, klopt het misschien wel, dat er beroepsmatig meer mannelijke koks zijn, maar in de huishoudens gebaseerd op het traditionele gezin zwaait moeders de vrouw nog steeds vaak de scepter in de keuken. Doordat er meer tweeverdieners zijn gekomen en door de emancipatie gaan gelukkig ook meer mannen in de keuken overstag en ook zij vinden hun plaatsje bij oven en fornuis.

Ik denk, dat het heel belangrijk in een relatie is om met bepaalde taken van tijd tot tijd te wisselen. Enerzijds om de werkzaamheden eerlijk te verdelen, maar ook om voorbereid te zijn op de toekomst. Aan elke relatie kan een eind komen, door overlijden van een van de partners maar ook doordat men uit elkaar gaat. Dan is het goed als beiden ervaring hebben in de basistaken van de huishouding. Anders valt op een kwaad moment een van beiden in een gat van onwetendheid of onkunde.

Is een relatie op de keper beschouwd te vergelijken met een maaltijd? Er zijn onderdelen die zich hiervoor lenen. Ik dacht achteraf wel eens, wat heb ik ooit van mijn relatie gebakken? Het begin van een relatie is doorgaans heel leuk, je hebt verwachtingen over wat er gaat komen. Evenzeer als wanneer je samen boodschappen doet, je bepaalt met elkaar wat je gaat eten. Ook dan kan het al behoorlijk “stormen”, hoe vaak hoor je stellen niet kibbelen in de supermarkt. Plusje van de coronatijd: Er wordt gevraagd alleen boodschappen te doen.
En dan thuis, nadat je hebt afgerekend (vergelijk dat bijvoorbeeld met de bruiloft). Je rijdt samen naar huis (vergelijk: De huwelijksreis) en je brengt de boodschappen binnen (begin van het samenwonen). Dan pas begint het echt! Je gaat samen koken? Leuk, maar gaat dat lukken?? In de keuken valt er menig overtogen woord. En dan het opdienen. Een bron van irritaties, als het niet in de smaak valt… Rest de afwas… Wie ruimt ook figuurlijk de rotzooi in een relatie op?

geplaatst door Aktivo1 - 3179 keer gelezen