Woorden... ik sluit ze in mijn hart
vrijdag 31 juli 2020
Hoe langer men leeft hoe meer herinneringen men heeft en het lijkt wel, nu ik zelf ook tot de oudere categorie ga behoren, hoe meer herinneringen, niet alleen door mij, maar ook in mijn omgeving, worden opgehaald. Soms heb je vriendschappen waarbij afspraken zijn gemaakt om bij het uiteen gaan bij bijvoorbeeld verhuizingen, ontslag, emigratie om met elkaar contact te houden. Nu hoeft afstand geen belemmering te vormen om genegenheid, herinneringen, maar ook nieuwe ervaringen te blijven delen. Maar veelal verwaterd dat in de loop der tijd. Ik veronderstel dat het ontbreken van een speciale band daaraan ten grondslag ligt. Bij naaste familieleden is er de bloedband waarbij na lange tijd afwezigheid van contact, het net is, of de draad vanzelf weer wordt opgepakt. Gevoelens blijven en zijn onveranderd. Herinneringen worden met gemak weer opgepakt. Vroeger schreven wij brieven. Al jaren onderhoud ik een briefwisseling, op papier, per post met een vriend die in onze jonge jaren geëmigreerd is. Over een periode van veertig jaar houden we elkaar op de hoogte van alle wetenswaardigheden. Niet per mail, wij houden de traditie van handgeschreven brieven in ere. Een brief in de brievenbus ontvangen is toch anders, dan digitale post op de laptop te bekijken. Het geeft een persoonlijke uitstraling, het persoonlijke handschrift, je hebt iets in de hand wat tastbaar is.
Woorden… ik sluit ze in mijn hart
Woorden overbruggen afstanden,
reizen door de ruimte waarin de ruimte ons is gegund,
waarna ze in een enveloppe op mijn deurmat belanden.
Woorden, enkel tussen jou en mij
verhalen over en weer,
op dunne velletjes beschreven, boordevol aan elke zij.
Emotionele woorden die mijn hart doen overstromen,
kleurrijke uitdrukkingen mijn gedachten betoveren,
de werkelijkheid beleven tijdens mijn dromen.
Woorden, ingesloten in een verhaal
soms vergezeld van verlangende akkoorden.
Ik pluk ze eruit en verzamel ze allemaal.
Ik bewaar ze op een plekje apart
tot het eind van mijn leven
en ik al oud en gerimpeld zal zijn.
Jouw woorden… Ik sluit ze in mijn hart.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 3193 keer gelezen
Vorige berichten
Het leven van een single
Heb ik het dan eindelijk geaccepteerd? Omarm ik mijn leven als alleenstaande? Die tweede vraag is wel een brug te ver… Alhoewel er beslist v
Met een beetje hulp van vrienden kom je een eind
Iedereen heeft wel iets waar hij of zij handig in is of waar hij of zij geen kaas gegeten heeft. Ouderen hebben vaak de extra handicap, dat zij bep
Een handreiking... Is leeftijd een getal?
Een handreiking
Is leeftijd alleen maar een getal?
Een oudere mevrouw stapte uit de trein. Voor haar stapte de jongeman uit waarmee ze in de