terug

De Blind Date of gewoon koppelen.

maandag 24 augustus 2020

Als ik naar een supermarkt ga voor mijn dagelijkse boodschappen heb ik soms een lijstje mee van wat ik moet kopen, maar meestal vertrouw ik op mijn geheugen. Wat is er op, wat wil ik vandaag eten, krijg ik visite? Wat is het dan fijn als ik alles wat ik wil bijna blindelings uit het schap en in het karretje kan doen. Sommige supermarktmanagers (mooi scrabblewoord..) scheppen er soms een waar satanisch genoegen in om de indeling van hun winkel in no time te veranderen. Hun visie is, dat de klanten dan voor hun boodschappen alle gangen af moeten lopen en op andere ideeën worden gebracht en meer (duurdere) artikelen kopen. Met extra omzet, uiteraard. Een vaste, onveranderde winkelindeling is alleen in het belang van de klant en per saldo dus niet in het belang van de winkelbazen.

Ik kom er achter, dat ik veel handelingen vaak op de automatische piloot verricht. Ik vertrouw er dan op, dat alles altijd onveranderlijk is, en dat geldt dus niet alleen voor het winkelen. Is dat verkeerd? Ik ben bang van wel. Een Latijns spreekwoord zegt: "De tijden zijn veranderd en wij veranderen mee". De bereidheid om me aan te passen aan veranderde omstandigheden moet ik me wel aanpraten.

Daten is toch heel vaak een sprong in het diepe. Dat geldt vooral, als iemand geen foto’s op de site heeft geplaatst en een bijna niet ingevuld profiel heeft. Dan wordt het de surprise show. Ik heb een enkele keer toch gereageerd op zo’n profiel, als ik zag, dat de afstand en de leeftijd overeenkwamen met mijn zoekwensen. Helaas waren er dan andere aspecten, die dus niet vermeld waren maar waar ik wel degelijk belang aan hecht.

Er is evenwel nog een andere vorm van blind dates. Stel voor, je wordt uitgenodigd voor een verjaardag van een goede kennis of een familielid en bij de uitnodiging word je op het hart gedrukt vooral te komen en ook niet te laat. Want er is iemand, die ze graag aan jou willen voorstellen. De jarige weet van jou, dat je single bent en hij / zij of haar / zijn vrienden vinden, dat jij nu maar eens een keer de mr. of mrs. Right moet ontmoeten. Je krijgt tips over de dresscode, soms vertellen ze je wat over de onbekende, die je op het feest gaat zien. Kortom, men gaat je koppelen.

Jaren geleden, toen relaties nog ontstonden op een kooravond, tijdens het dansen, bij de catechisatie in de kerk, door reageren op een huwelijksadvertentie of door je in te schrijven bij een relatiebureau was koppelen ook een niet ongebruikelijke manier om aan de man of vrouw te komen. Koppelen is in zekere zin ook een blind date, Vaak weet alleen de koppelaar wie de te koppelen personen zijn, en wat hun achtergrond is. Het kan ook heel ontspannen gaan. Soms heeft het zelfs nog een positief resultaat!

In sommige culturen is koppelen juist dé manier, om een partner te krijgen. Dat gebeurt dan door de wederzijdse ouders. In dat geval spelen er op de achtergrond andere belangen mee. In het ergste geval is er sprake van uithuwelijken. Soms zien bruid en bruidegom elkaar zelfs pas op de bruiloftsdag. Voor hen is het allebei dan een blind date!

Mijn buurvrouw (34) meldde mij dat een eigenaar van een naaiatelier haar onderweg had aangesproken. Hij: “Ben jij getrouwd? Zij: nou, nee. Hij: Mijn zoon van 30 komt dit weekend uit Parijs, ik wil dat jij mijn dochter (moet natuurlijk zijn: schoondochter) wordt”. Ze heeft dat voorstel beleefd maar wel pertinent van de hand gewezen.. Okay, ze is dus vrij maar hier zat ze niet op te wachten.

Blind dates zijn dus van alle tijden. Eigenlijk is een positieve reactie op een uitnodiging via een datingsite altijd een beetje zo’n blinde afspraak. Je denkt wel dat je door het lezen van het profiel en het bekijken van de foto’s veel van de ander weet, maar de ontmoeting is pas het uur van de waarheid. Een telefoontje voor de date doet dan wonderen. Ik ben zelf geneigd een date steeds meer te relativeren. Natuurlijk kan het zijn, dat de ware liefde ditmaal ontstaat als resultaat van zo’n afspraak. Ik blijf hopen!

geplaatst door Aktivo1 - 4524 keer gelezen