terug

Raad vragen, ja of nee?

donderdag 10 september 2020

We hebben in ons leven van alles meegemaakt, de een wat meer dan de ander. Gelukkige periodes gekend en mindere tijden. Daar kan ik blij om zijn, verdrietig van worden, soms ontroerd zijn, maar af en toe gaat er ook een alarmbel af.

Het zal me toch niet opnieuw gebeuren dat,.. Soms blijkt dat die alarmbel niet voor niks is afgegaan, Heeft het me behoed voor een ongeluk, beschermd tegen iemand met slechte bedoelingen, of me weerhouden iets te gaan ondernemen wat ik beter niet had kunnen doen. Een voorbeeld is, op een trap gaan staan in de tuin om vervolgens met kracht een te hoge of wat verderweg gelegen tak te snoeien van een uit de kluiten gewassen struik of boom. Nadat ik mezelf nog net heb kunnen vastgrijpen aan een tak of de stam, kon ik nog net veilig van de al gevaarlijk schuin overhellende trap afstappen. Enkele dagen later heb ik een snoeischaar op uitschuifbare steel gekocht. Daarmee kan ik nu makkelijk bij de hoge takken komen en veilig het benodigde snoeiwerk doen.

De weg vragen in een voor mij onbekende omgeving doe ik nu ook anders. Ik kijk nu of ik iemand zie die met boodschappen loopt, of bij de deur van een huis staat. In het verleden is het me meerdere keren overkomen dat een persoon die daar gewoon op straat liep me zelfverzekerd de weg wees, alsof die gisteren nog daar geweest was, maar me wel van de wal in de sloot hielp, Of zo uitgebreid allerlei straten opnoemde dat ik bij de 3e keer rechts of links al de tel kwijt was. Tegenwoordig heb je Google Maps op de smartphone, hoewel ik dat soms vergeet of uit gemak toch nog even iemand aanklamp.

Raad vragen aan bekenden over het daten maakt me alleen maar onzeker. Zoveel mensen, zoveel meningen en dat is maar goed ook, anders zouden we allemaal op dezelfde man(nen) of vrouw(en) vallen. Op mijn eigen gevoel afgaan werkt het beste, denk ik. Toch gaat bij het daten soms ook weleens een alarmbel af. Ik ben erachter gekomen dat dat veel te maken heeft met ervaringen uit het verleden. Ik denk een bepaald gedrag te herkennen, maar dat is vaak helemaal niet zo. Angst is een slechte raadgever, Toch ben ik wel voorzichtiger geworden en dus probeer ik via een omweg erachter te komen of die alarmbel nou terecht was of niet, Als die omweg me niet wijzer heeft gemaakt, heb ik weleens ronduit gevraagd hoe mijn date over een bepaald onderwerp dacht of wat zijn ervaringen daarmee waren. Zelden wordt me dat kwalijk genomen. Het geeft zelfs een gevoel van saamhorigheid en vertrouwen, als blijkt dat we beiden over de wat moeilijker onderwerpen heel eerlijk kunnen praten. Het maakt het ook makkelijker om uit te vinden of we genoeg overeenkomsten hebben en/of we een beetje bij elkaar passen.

Als de 1e date bijna als vanzelf gaat en het net lijkt of we elkaar al jaren kennen, geeft me dat een fijn gevoel. Dan hoop ik echt op een vervolgdate...

geplaatst door sixty - 5451 keer gelezen