terug

Speeddaten in coronatijd.

maandag 7 september 2020

Oftewel, snel even spieken bij een date-alternatief.
Ik heb de afgelopen maanden veel terughoudendheid bespeurd bij het live afspreken; dat is heel begrijpelijk, niemand wil het risico van besmetting oplopen. Nu de maatregelen wat versoepeld zijn (zelfs de dansscholen kunnen weer starten met dansen door vaste danspartners!) wagen verschillende leden van een datingsite zich weer aan een afspraakje. Een alternatief is deelname aan speeddaten.

Voor wie niet weet hoe deze manier van daten gaat even een beeld van de opzet: Langs de wanden van een zaal staan stoelen met de rugleuning naar de wand, tegenover elke stoel staat een tafel en daar is weer een stoel. De dames (er zijn bij voorkeur evenveel dames als heren) zitten op de stoelen di tegen de wand staan en de heren verschuiven na vijf minuten naar een ander tafeltje. Het vraagt veel discipline van de heren om het gesprek niet te laten uitlopen… Na elk gesprekje kunnen dames en heren bepalen of ze iemand nogmaals willen ontmoeten, door ja aan te vinken bij de naam op de matchkaart.

Ik was nieuwsgierig hoe dit nu zou gaan. Uit een mailtje wat ik daags tevoren ontving bleek al dat men wel degelijk rekening zou houden met de coronaregelgeving. Met pin betalen, afstand houden, bij gezondheidsklachten niet komen, zelf een pen meenemen, geen pauzes waardoor minder kans op ongewenst / onbedoeld contact. Even belangrijk was het hoe de deelnemers hier in mee zouden gaan. Spannend! En of iedereen zou komen opdagen. Daar schort het nog wel eens aan bij speeddaten…

Ik reed met de trein naar de plaats van bestemming. Een groot restaurant in het centrum van een grote stad. Daar aangekomen hoorde ik nog voordat ik naar de leiding was gestapt mijn naam roepen. Mijn “roem”(?) was mij al vooruit gesneld. Een vrouw waarmee ik jarenlang had gedanst had zich ook opgegeven. Zij en ik spraken af bij elkaar ja aan te kruisen om zo het systeem te testen. We stelden vast dat we derhalve allebei in elk geval één dubbelmatch zouden hebben.

Doordat er enkele deelnemers niet waren komen opdagen (door de last minute aangescherpte maatregelen?) moesten enkele dames een paar keer stilzitten. Opvallend was, dat er veel lady’s meededen, die op spontaniteitsafstand van mij wonen. Er waren ook veel verschillende beroepen bij, van maatschappelijk werker tot pedagogisch medewerker. De sfeer was heel gezellig, minpuntje was de abominabele akoestiek. Twee deelneemsters weken al snel uit naar een belendende zaal. De tafels waren niet zo strak geordend als aangekondigd was, de heren moesten na hun sessie van vijf minuten soms even zoeken naar hun volgende date…

Ik kon het niet laten enkele dames een compliment te maken over hun outfit. Vrouwen die aan zo’n bijeenkomst meedoen maken daar kennelijk meer werk van de mannen. Zo’n overigens welgemeend schouderklopje scoort overigens meer dan het oplepelen van je curriculum vitae.
Na afloop heb ik mijzelf nog getrakteerd op een aangekleed kopje koffie. Nu was het wachten op de mail van de leiding. Die zou ieder dezelfde avond nog krijgen. En die afspraak werd nagekomen… Chapeau!

Ik had één dubbelmatch. Maar, dat was met de dame waar ik jarenlang mee gedanst had. Er was dus niets nieuws onder de zon.. Tijdens de speeddate had ik stiekem al gezien dat veel dames maar bij de naam van één enkele heer ja op hun formulier hadden aangekruist. Om kort te gaan, het was een leuke middag, maar meer ook niet. Moet ik van zoiets van tevoren veel / iets verwachten? Hoe hoger de verwachtingen gespannen zijn, des te meer valt het tegen, als het niet datgene oplevert, waar ik op heb gehoopt… Niettemin is het bijzonder om ook een keer zo iets mee te maken… Maar ik maak mij vooraf geen illusies, dat ik de volgende dag een afspraak met het wow-gevoel zal hebben..

geplaatst door Aktivo1 - 2974 keer gelezen