Aan het wachten...
zaterdag 21 november 2020
...op DHL, die mijn nieuwe printer moet brengen.
Ondertussen kijk ik op 50+ match naar de bezoekers van mijn profiel, naar mijn “nieuwe matches”, lees de drie nieuwe blogs en kijk ook even op T2S. En ja, natuurlijk zijn er weer muzieknummers gedeeld. Het worden onder de koffie, aardige wensen voor een goede morgen en een fijne dag doorgegeven. Gevolgd van de bedankjes en “insgelijkjes”. Het komen de diverse oproepen langs en de berichtjes erover dat en wie er een nieuwe blog heeft geplaatst.
Ik blijf vooral dezelfde gezichten zien, die op T2S iets mededelen, een muziekje delen, of een commentaar tot en op een gemaakte opmerking hebben.
Soms zitten er ook opmerkingen, commentaren erbij, die voor mij erop lijken, als of ze “de boel” een beetje wakker wilden schudden. Provocant?!
En dan zijn er weer van de opmerkingen, die ik als denigrerend, ja (bijna) beledigend ondervind.
Ook wordt er gebruik gemaakt van veel uitdrukkingen en hier komt dan mijn persoonlijke kruk. De een of ander Nederlandse uitdrukking begrijp ik gewoon niet of verkeerd. Pas met de mogelijke reacties erop, denk ik het dan ook te begrijpen.
Maar ja, redenen, hoezo ik zelf zo goed als nooit meer wat op T2S plaats. Ik zit soms alleen “hoofdschuddend” te lezen! Eigenlijk begreep ik T2S als een gezellige ontmoetingsplek op de site en heb ik met begin van mijn datingsite (be)leven(ing) graag me gedaan in het gezellige geklets tot ik door had, dat het vak roddelen en zeiken was, is. Dan toch liever “muziekkanaal”...?!
Met een kleine pauze onder het schrijven, zie ik mezelf schrijvend zitten zeiken over...? Ja, waarover gaat het hier eigenlijk?
De laatste dagen, tijd voel ik mijn machteloosheid, mijn moedeloosheid en de woede, die hiervan het resultaat lijkt te zijn. Ik zie me gezellig lachen, kletsen onder mensen, die ik leuk vind en die mij leuk vinden. Mensen, die ik tegen mocht komen en met die het wederzijdse leuk vinden uit mocht lopen tot een aanraking, tot een omhelzing... Ik mis ze zo zeer, de aanraking!
... en da is die dan, de nieuwe printer! Mijn woede wordt overwonnen door die op naar verluidt “makkelijke techniek”, die me dan de rest van de dag bezig heeft gehouden, grrrrr!
Digitaal stuur ik jullie even een lieve omhelzende groet!
geplaatst door Elli - 1437 keer gelezen
Vorige berichten
Het sterke geslacht
Al vanaf mijn 9e jaar weet ik dat een man het (bijna) altijd wint van een vrouw bij een lijfelijk gevecht. Dat komt omdat hij veel sterker is. Hij
Alene til Danmark
Ik zou met iemand naar Denemarken, maar het liep anders en dus ben ik maar in mijn eentje gegaan. Daar had ik wel een aanloopje voor nodig, ook al
Vastgeroest gewoontedier?
Vaak ben ik een gewoontedier. Ik sta ongeveer op dezelfde tijd op. De slaap uit mijn ogen wassen. Ontbijten, tandenpoetsen, scheren. Haren ka