terug

Bang voor een muisje?

maandag 23 november 2020

Als er één dier bestaat dat wel in onze huizen te vinden is maar dat geen huisdier in de ware betekenis van het woord is, terwijl iedereen het kent is het de huismuis. De meeste mensen zijn helaas niet blij met dit beestje. Het zorgt voor schade aan ons voedsel, het kan ziektes overbrengen en het kan (telefoon-) kabels doorknagen.

Ik heb een paar keer huismuizen ontdekt in mijn huidige en vroegere woning. Nadat ik in mijn huidige woning lokdoosjes gezet heb en ook nadat buurvrouw een kat had aangeschaft zijn ze niet meer in mijn huis gezien.
In mijn vorige woning heb ik angstige ogenblikken beleefd met een muis! Toen ik daar in de keuken zo’n grijs beestje zag plaatste ik snel twee emmers omgekeerd op de grond met een smalle ruimte er tussen. Ik stond achter die spleet, mijn eega joeg de muis op en hij schoot door die ruimte linea recta in mijn hand. Muis in een emmer gedaan, die kon er toch niet uitspringen. Maarrr..

Mijn eega gilde het uit, “Doe die muis weg”. Ik heel naïef, deed een greep in de emmer, maar de muis beet zich vast in een van mijn vingers. Dat is een pijnlijke ervaring, nu was het mijn tijd om terecht te gillen. Ik heb ‘m snel de tuin in geslingerd. Sindsdien pas ik beter op met deze kleine mormels…

Hoe komt het dat vrouwen heel anders reageren op muizen dan mannen? Iemand van een fobieëncentrum heeft daar onderzoek naar gedaan. Er bestaat namelijk een muizenfobie. Op elke tien mensen die met een muizenfobie bij hem komen zijn er negen vrouwen en slechts één man. Waar zou dat aan liggen? Een wetenschappelijke verklaring is er niet echt. Maar er valt wel wat te speculeren. Om te beginnen zijn vrouwen sowieso gevoeliger voor angstklachten. Dat is biologisch bepaald. „Vrouwen hebben meer dwarsverbanden in hun hersenen dan mannen”, legt de deskundige uit. „Het voordeel daarvan is dat ze beter details signaleren en sociale verbanden doorgronden. De keerzijde is dat ze sneller bang zijn.” Mannen zeggen vaak “Over en uit” maar vrouwen zullen heel onparlementair gezegd dingen nog wel eens “herkauwen”.

Sommige mensen zien overal muizen. Alleen geritsel of een piepje doet ze schrikken. Mijn ouders hadden mij ooit (volgens mij was ik een jaar of acht) meegenomen naar een zandbak aan de rand van een bos. Waar andere kinderen zandkastelen bouwden en met vormpjes zandtaartjes maakten was ik razend nieuwsgierig naar het geritsel uit de bosjes rond de zandbak. Geduld, geduld: daar zag ik bosmuizen scharrelen. Een prachtig beest, dat wilde ik als tienjarige wel eens in mijn knuistje voelen. Maar hoe? Bij de zandbak lagen een paar kleine bijna lege bekertjes (waar roomijs in gezeten had). Bingo, dacht ik. Ik legde een paar bekertjes in de bosjes en waar ik op hoopte gebeurde: een bosmuis kroop in een bekertje. Ik pakte muis en beker en ging er vol trots mee langs bij de moeders die met hun kroost bij de zandbak zaten. De kinderen vonden het prachtig, maar de reactie van de moeders kunt u wel raden…

In een relatie kan het zomaar gebeuren, dat er een muis opduikt. Hij schiet tussen mij en mijn partner. Het kan gebeuren dat iemand anders zo’n muis loslaat, of dat het beestje spontaan opduikt. Hoe reageren ik en mijn partner hier op? Schenken we er geen aandacht aan, gaan we samen op jacht of wordt een van ons beiden hysterisch? Zijn we voorbereid op de mogelijkheid, dat er een muis is die ons rustige leventje komt verstoren? Ik wacht nog steeds op die ene dame, die met mij ’s morgens een beschuitje zou willen eten, en daar mogen ook muisjes op…

geplaatst door Aktivo1 - 4263 keer gelezen