Ik was zijn type niet
vrijdag 6 november 2020
Omdat ik al langere tijd blog kreeg ik een PB van een man die mijn blogs leuk vindt en dat aan me wilde vertellen. Altijd fijn om te lezen, dus ik stuurde hem een aardig bericht terug. In zijn volgende mailtjes werd er aangestuurd op een vrijblijvende ontmoeting, gewoon omdat hij mij een interessante vrouw vond en graag met mij wat van gedachten wilde wisselen in een persoonlijk gesprek. Ondanks dat hij niet in de zoekleeftijden van mijn profiel paste, hij was een stuk ouder, was ik best genegen om hem in een park bij mij in de buurt te ontmoeten om kennis te maken. Gewoon een gezellige middag en samen een stukje wandelen, geen echte date dus.
Eigenlijk was het te winderig en vochtig weer om op een bankje plaats te nemen, maar de horeca is nu gesloten, dus het moest wel zo. Hij wilde niet gaan wandelen in de mooie omgeving waar we hadden afgesproken. Okay, dacht ik, misschien als we 20 minuten gezeten hebben en we het allebei koud krijgen, komt het er nog van. Al in het begin van het gesprek bleek dat hij helemaal niet wilde wandelen. Lachend zei ik, ik weet niet hoe lang we het volhouden zo, maar we zien wel.
Ik bekeek hem eens goed, hij leek me nog ouder dan op zijn profielfoto. Zijn profielfoto klopte ook niet, toen ik ernaar vroeg vertelde hij dat die foto 5 jaar oud was. Bovendien had hij ook nog een paar jaar gesmokkeld met zijn leeftijd, dus hij was nog ouder dan ik dacht. Nou ja, het is toch geen echte date, laten we er gewoon een gezellige middag van maken, bedacht ik voor mezelf in stilte. Het viel me wel op dat hij niet echt die interesse in mij had die hij in zijn e-mails had aangegeven, want het gesprek ging vnl. over hem en zijn voorbije, arbeidzame leven.
Daarna begon hij over zijn echtscheiding na een lang huwelijk, waarover ik veel negatiefs te horen kreeg. Ik probeerde het gesprek enkele malen over een andere boeg te gooien, maar hij kwam via een omweg toch weer terug op dit onderwerp. Nu ging het over de zakelijke afwikkeling, waar hij het niet mee eens was. Ik zei : "ik heb nu een paar keer geprobeerd om het gesprek op iets anders te brengen, maar het lijkt wel of je het niet wilt horen". Klopt zei hij : jij bent mijn type helemaal niet. Ik keek hem verbaasd aan. Hij ging verder "deze ontmoeting is bovendien geen date, dus ik hoef mijn best niet voor je te doen". Aha, daar zat dus de kneep, begreep ik. Bij deze ontmoeting kon hij gewoon zijn frustraties kwijt, Ik was verbijsterd, maar ik voelde me ook boos worden. Maar ik bleef kalm.
Langzaam zei ik : ik ben ook gescheiden. Als ik mijn ex als een tiran zou willen afschilderen, zou dat makkelijk kunnen, want jij ontmoet hem toch nooit. Zo'n verhaal is dan door mijzelf ingekleurd en bovendien niet waar. Verder vind ik het niet netjes om zo over de vader van mijn kinderen tegen een date te praten. Wat ook de reden van mijn scheiding is geweest, dat is iets tussen ons beiden. Wij hebben bovendien nog contact met elkaar vanwege onze 2 zkinderen. met wie we gelukkig allebei een goede band hebben. Het werd ijzig stil. Vervolgens zei ik : dan ga ik nu weg, hier heb ik geen zin meer in. Fijne dag verder.
Op de terugweg naar huis dacht ik : had ik toch maar eerst met hem gebeld, ondanks dat deze ontmoeting geen date was. Of ik dan WEL achter zijn bedoelingen zou zijn gekomen, betwijfel ik echter. Ik ga iemand niet gelijk uithoren. Dat de ontmoeting zo zou aflopen, had ik echt niet verwacht. Ik had me verheugd op een middag, waar ik met plezier aan zou terugdenken en waar ik iets interessants van zou hebben opgestoken.
geplaatst door sixty - 5444 keer gelezen
Vorige berichten
Opa
Een bekend fenomeen is dat veel mannen het fijner vinden om opa te zijn dan vader,en zo ook mijn vader. Groot voordeel was dat hij al op zijn 45ste voor de eerste keer opa werd en hij speelt deze rol nu al veertig jaar met verve:) Eerst natuurlijk voor mijn dochters, en mijn nichtjes. En inmiddels is hij ook al weer geruime tijd overgrootvader gelukkig. Maar een opa, dat hebben mijn kleinkinderen niet. Met mijn kleinzoon doe ik wel wat stoere dingen zoals samen varen met de kano of schatzoeken langs de geocaches. Maar niemand die met hem timmert of hem banden leert plakken en zo. Zijn vader doet dat ook niet met hem, die heeft een eigen bedrijf en altijd druk en weg. Zijn moeder heeft ook eigen bedrijven en als er iets stuk is, regelt ze iemand die het fixt
Maar hoe leuk is het, als er rolmodellen zijn in je leven waarvan je kan leren dat je heel veel zelf ook kan maken? Deze week zag ik een film uit Tokyo waarbij je familieleden kon huren. Best wel triest om te bedenken dat ook in Japan de familie verbanden al zo verwaterd zijn dat inhuur nodig kan zijn. Deze film had ook wel een vleugje humor en verhuurde geen opa's, maar wel vaders, echtgenoten en journalisten. Maar goed, wat heb je eraan om eenmalig een opa in te huren? Je wil toch dat je kleinkinderen iemand hebben die echt van ze houdt, en niet alleen deze week maar volgend jaar ook nog. Er zit niet veel anders op, ik moet ze maar zelf leren timmeren en banden plakken dan:)
Nieuwe 40/50+ Vrouw Fase
Een paar jaar terug kwam ik een artikel tegen dat ging over een nieuwe levensfase waar anno nu vrouwen doorheen gaat.
Voorheen werd –en vaak nog- de 3 fases ‘Maagd-Moeder-Oude Vrouw’ gehanteerd. Oftewel onvruchtbaar en jong, vruchtbaar, niet meer vruchtbaar en oud.
Maar omdat mensen zo ontwikkeld zijn, veranderd zijn, klopt dat plaatje niet meer. Heel veel vrouwen gaan rond de periode dat men voorheen als ‘oude/wijze vrouw’ werd bestempeld juist weer van alles ondernemen en doen.
Ik herken mij daar volledig in.
Een beter passend plaatje was nodig. De nieuwe fase heet "Maga".
De periode waar het over gaat is ongeveer gelijk aan de peri/menopauze tijd. De tijd waarin je je vruchtbare jaren van de “Moeder” fase achter je laat.
En je ziet inderdaad dat heel veel vrouwen dan weer gaan werken of meer gaan werken, of een eigen bedrijf starten. Veel fempreneurs zijn Maga’s!
En why not? Je kinderen zijn uitgevlogen, je bent nog jong, fysiek kun je doorgaans echt nog wel een grote ronde mee.
Zelf voelde ik me ook fantastisch toen ik 40 werd. Vol zelfvertrouwen, weten wie ik ben en waar ik voor sta, nog fris en fruitig en vol in het leven staand.
Ik voelde me zo goed dat ik bijna een feestje bovenop mijn verjaardagsfeestje zou hebben gegeven.
Het was dan ook even moeilijk toen mijn tienerdochter naar beneden kwam met iets van een grapje omdat ik nu ‘al’ 40 was en dus oud. Ik werd er niet boos om of zo, maar het strookte finaal niet met hoe ik het ervaarde, maar ik wilde toch haar haar pleziertje van een geslaagde grap niet laten mislopen.
Ook werd ik fempreneur toen ik 40 was. Met toch wel iets zenuwen liep ik de Kamer van Koophandel binnen om me in te laten schrijven. En daarna helemaal stralend en trots weer naar buiten.
Ik had mijn eigen webshop! Mijn eigen bedrijf!
Een Maga heeft een hoop levenservaring die ze desgewenst kan delen en uitdragen. Doorgaans meer zelfvertrouwen en daardoor een heel andere uitstraling dan voorheen. Ik schat zelf dat dit ook de reden is dat jongere mannen Maga’s aantrekkelijk vinden.
Er is meer tijd. De zorg en verantwoordelijkheid voor gezin is niet meer haar universum. Ze kan weer voor zichzelf dingen gaan doen en ontdekken. Hobby’s, nieuwe bezigheden, persoonlijke groei.
Ze staat veel sterker in haar zelfliefde, heeft sterkere & heldere grenzen, en ze laat dingen of mensen gaan die niet (meer) bij haar passen.
Ik vermoed, maar weet het niet zeker, dat in deze fase ook relatief veel relatiebreuken voorkomen. Wat niet gek is als een vrouw weer gaat groeien en ontwikkelen en de partner mogelijk niet.
Het is eigenlijk een soort hergeboorte.
De Maga wordt soms ook “Wild Woman” genoemd. En misschien zien sommigen het zo als de vrouw daadwerkelijk flink veranderd. In die zin misschien een tikje negatief.
Ik zie het zelf juist als mega positief. Ook de titel “Wild Woman” spreekt mij aan. Ik zit met een grote glimlach nu ik dit type.
En niet iedereen zal zich even sterk hierin herkennen. Het ligt ook een beetje van welke ‘lichting’ je bent, schat ik. Bij wat oudere generaties past het oude model misschien beter.
Maar de Maga is echt iets wat anno nu correct is. Vrouwen gaan over het algemeen niet meer van de vruchtbare moeder fase door naar ‘oude vrouw’ zijn.
Daar ligt een heel groot stuk tussen van dik 20 jaar.
Dus ik vind het echt super dat de Triple Goddess fases (Drievoudige Godin) uitgebreid zijn naar een beter passend plaatje.
En de man dan, hoor ik sommigen denken.
Dat is toch weer heel anders. De levensfases bij de vrouw zijn gedreven door haar hormonale cyclus die non-stop fluctueert tot ze menopausaal is.
Mannen hebben niet die heftige hormonale veranderingen. Daarmee zijn de verschillende fases van een vrouw door het leven heen ook sterker wisselend en intenser dan bij een man.
Hoe dan ook, ik vind het een mooi iets.
Van mij mag de Maga fase gevierd worden!
Ik ben er zelf trots op. Want ik ben dan geen vruchtbare vrouw meer, maar ik ben absoluut nog lang geen ‘oude vrouw’.
Dus draag ik met vreugde de titel ‘Maga’.
Veel of weinig vrienden?
Is het erg als je niet veel vrienden hebt? Een standaard antwoord is meestal : geen probleem, als het maar goede vrienden zijn. Tja, wat zijn goede vrienden? Ikzelf hecht er veel waarde aan dat een goede de vriendschap tegen een stootje kan. Ik heb weleens gezien dat EEN faliekant verkeerde opmerking een vriendschap een ernstige deuk kan geven of zelfs het einde daarvan kan betekenen. Het is natuurlijk belangrijk dat je de ander niet beledigt, daarmee kan je iemand ernstig kwetsen, maar een verschillend inzicht over maatschappij kritische zaken als politiek, geloof, of een grote fan van die andere "verkeerde" voetbalclub zijn, zou toch mogelijk moeten zijn.
Het klinkt zo eenvoudig : accepteer iemand zoals hij of zij is, maar wat als je uit elkaar groeit? Ik heb een vrouw in een serieuze gespreksgroep weleens horen zeggen : vriendschap is als een treinreis. Je stapt bij een halte zomaar bij elkaar in, reist een tijdje met elkaar mee, maar je hoeft niet per se bij dezelfde halte uit te stappen. Dat vind ik toch wel erg kort door de bocht. Als je veel interesses met elkaar deelt, is dat heel waardevol.
Maar mensen kunnen ook zomaar opeens het roer omgooien als ze in de ban raken van iets of iemand. Een goed voorbeeld daarvan is, de eigen status verhogen door opeens liever met andere mensen om te gaan. Vertrouwen opbouwen in een vriendschap is daarom zeer waardevol. De vriendschap zal van twee kanten moeten komen en zal ook stand houden als het even wat minder gaat met de ander. Het kost tijd om daar achter te komen, maar dan groeit ook de kwaliteit van de vriendschap.
Je vindt over het algemeen toch wat meer oppervlakkige vriendschappen bij verenigingen. Dat kan heel lang stand houden. Maar als je van de club of sportvereniging afgaat, verwatert vaak ook de vriendschap, zeker als je elkaar nooit thuis ontmoet. Wat kun je daaraan doen? Toch contact onderhouden met iemand die je graag mag, ook al zie je elkaar niet meer regelmatig. Uiteraard is eenrichtingsverkeer niet de bedoeling, maar weer gedudig, na een tijdje kom je daar vanzelf achter.
Ingesleten rolpatronen kunnen ook invloed op een vriendschap hebben. Het is logisch dat man of (klein)kinderen vaak voorgaan. Om irritaties daarin te voorkomen, kun je elkaar beter niet in de weg gaan lopen. Ook geen duit in het zakje doen als je vriend(in) bij jou zijn/ haar hart wil luchten over de familie. Luister dan vooral en meng je er niet in met je eigen mening : het hemd is nou eenmaal nader dan de rok. Na een tijdje voorzichtig over iets anders beginnen, doe ik trouwens ook zo bij een date, helpt vaak enorm...