Video bellen... digitale mogelijkheden
dinsdag 17 november 2020
Had men mij vorig jaar rond deze tijd voorspeld, dat ik deel zou nemen aan online meetings, cursussen, of intervisie gesprekken had ik wel de mogelijkheid overdacht, maar niet verwacht, dat de digitale communicatie zo snel zou veranderen. Hier op deze site werd het videobellen in het voorjaar aangeboden, of was het al eerder? De tijd gaat zo snel, dat ik het juiste moment ben vergeten. Tijdens het begin van de uitbraak van het virus kondigde het kabinet een intelligente lockdown af, (wat een uitdrukking ’intelligente lockdown’). Daar was over nagedacht. Je kunt je er alles bij voorstellen. In elk geval was de conclusie, dat wij, het volk, niet veel meer mochten. Nou ja, de beperkingen zijn ons nu bekend en door de gehele periode heen worden al die maatregelingen ons met de paplepel ingegoten. We weten al niet beter, al zijn we er niet blij mee en willen we er zo snel mogelijk vanaf. Het was in de eerste periode, dat er door gebrek aan contact tussen grootouders en kleinkinderen, het videobellen en het skypen in opmars kwamen. Steeds meer mensen raakten ermee vertrouwd, ook de ouderen.
50plusmatch is een datingsite, de naam zegt het al, vanaf vijftig jarigen. Er is geen leeftijdgrens naar boven. Er zijn zelfs tot ver in de tachtigjarigen hier aanwezig. Al deze leden zijn dus bekend met het digitale gebeuren.
Onlangs nam ik digitaal deel aan een informatief programma, verzorgd door de GGD in Zuid Holland Zuid. Dit was bedoeld om een regiobeeld, betreffende zorg en behoeften van ouderen, in kaart te brengen. We werden opgedeeld in breakout rooms om enkele thema’s zoals, eenzaamheid, zelfredzaamheid, levensbestendig wonen, enz., te bespreken. Het aantal ouderen in deze omgeving, maar ook landelijk, zal met de komende jaren nog steeds toenemen. Wat o.a. ook aan de orde kwam was of ouderen wel de mogelijkheden hadden om digitaal te handelen. Niet alleen wat betreft de kennis, maar ook de financiële mogelijkheden hebben om een smartphone, een computer, of laptop aan te schaffen. Over 10 jaar zullen er steeds minder ouderen zijn die zonder digitale middelen zullen en kunnen communiceren. Er zullen altijd mensen blijven die al dat computergedoe en smartphones maar ver van hun bed show vinden. Maar dat percentage zal in de toekomst ook steeds kleiner worden. De jongere generaties weten al niet anders meer.
Aan het video bellen zitten, behalve het plezier en gemak, ook gevaren. Het dient versleuteld en met een wachtwoord beveiligd te zijn, zodat anderen niet kunnen inbreken met schokkende beelden, of jouw gegevens kunnen inzien. Een ervaring die ik zo’n 6 jaar geleden heb meegemaakt door te communiceren met beeld via Skype. Ik zat op dat moment in ons huis in Frankrijk. Was al een tijdje via de mailbox van 50plus match in contact met iemand. Hij stelde mij voor om te gaan skypen. Het was in de zomer en in Nederland, zowel als in Frankrijk was het smoor heet. Eenmaal beeld hebbend zat hij voor de camera in zijn witte Opa hemd. Nu ben ik al helemaal niet zo enthousiast over dit kleding genre, maar goed… dat even terzijde geschoven, het was uiteindelijk bloedheet. Ik was ook luchtig gekleed, maar niet overdreven zodat er ook maar iemand aanstoot aan kon geven, of zich er ongemakkelijk bij zou voelen. Al gaande werd het gesprek pikanter en werden mij fantastische beelden voorgesteld van een wit zandstrand, een handdoekje en twee naakte lichamen. “Of ik niet wat kleding uit zou kunnen doen met deze hitte”. “Ik kan mij dan beter inleven in dat beeld van ons beiden op dat strand”, was zijn uitleg. Ik heb meteen skype uitgezet en was zo verontwaardigd, geschokt en boos, dat ik deze mogelijkheid lang niet meer durfde te gebruiken.
Videobellen wordt in deze corona tijd steeds meer gedaan. Het is leuk en handig, maar het blijft opletten met wie. Het is geweldig om mijn kinderen en kleinkinderen in beeld te zien. Voordat ik hier op deze site van de mogelijkheid gebruik maak om ook op deze manier contact te maken, zal ik daarover eerst nog heel goed moeten nadenken. De meegemaakte ervaring indachtig.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 3003 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.