terug

De liefde van mijn leven

donderdag 10 december 2020

Vaak hoor je mensen verzuchten : hij/zij was de liefde van mijn leven. Ik kan daar weleens sceptisch naar kijken. Hoe weet iemand dat nou zo zeker, vraag ik me dan af? Je kan toch niet in de toekomst kijken? Is diegene dan klaar met de liefde en gaat hij/zij niet meer op zoek naar een geliefde? Ik kan die uitspraak wel begrijpen van weduwen en weduwnaars, die het grootste deel van hun volwassen leven lief en leed samen gedeeld hebben. Die band is uniek.

Ik ben op jonge leeftijd (32 jaar oud) gescheiden. Mijn ex-man heeft me 2 prachtige zonen geschonken, maar bleek uiteindelijk toch niet de liefde van mijn leven te zijn. Ik was nog te jong om alleen te blijven en ging dus naarstig op zoek naar "de liefde van mijn leven". Ik dacht na verloop van tijd wel 3 x die liefde van mijn leven gevonden te hebben. Achteraf was het "pure verliefdheid", meer niet. De eerste bleek uit een heel ander milieu te komen dan ik. Dat ging op den duur wringen, dus die liefde bloedde na enige tijd dood. De 2e kandidaat was een knappe en ook een veelzijdige man. Ik was straalverliefd. Maar hij bleek ook zeer aantrekkelijk voor een groot aantal andere vrouwen, dus hij bleef me niet trouw. De 3e man was echt een lieverd, ook nog zo trouw als een hond, maar geen familiemens. Zijn vrijgezellenbestaan was hem toch dierbaarder, dus die relatie hield uiteindelijk ook geen stand.

Zal ik hem nu nog tegenkomen? Ik moet erin blijven geloven, anders kan ik beter het lidmaatschap van deze mooie datingsite opzeggen. Op deze leeftijd ga ik niet meer in het weekend uit, in mijn kennissenkring zijn alleenstaande vrouwen volop in de meerderheid, dus daar kom ik hem zeker niet tegen. Bij alleenstaandenclubs, -wandelingen, -reizen struikel je over de single vrouwen, dus dat biedt weinig kansen. Waar vind ik dan mijn lot uit de loterij"

Vaak heb ik met een glimlach gekeken naar de reclame van de Postcode-loterij. Als ik niet mee zou doen, zou ik die enorme straatprijs mislopen. Echt? Met een beetje verstand kan ik toch bedenken dat loterijen geen filantropische instellingen zijn en de kans op dat miljoen zo klein is, dat ik daar beter maar niet aan kan beginnen? Maar ALS die straatprijs per ongeluk wel valt? Moet ik opeens denken aan dat bekende gezegde ; als de hemel naar beneden valt, hebben we allemaal een blauw jasje aan! Cynisch? Misschien, maar realistich blijven denken, is nooit verkeerd, toch?.

Er bestaat een bekend spreekwoord, dat zegt : op ieder potje past een deksel. Als ik dan mezelf eens goed bekijk, zie ik toch wel her en der een deuk in dat potje. Het schroefgedeelte is ook wat afgesleten geraakt in de loop der tijd. Weinig kans dat ik er een passend dekseltje op vind. En zijn die deksels dan nog in goede staat? Die zijn in het verleden ook op andere potjes uitgeprobeerd en daardoor misschien wel stroef in het gebruik geworden.

Wat is nou wijsheid? Een groter netwerk om me heen zien te krijgen, denk ik, zodat ik niet steeds in hetzelfde, vertrouwde kringetje blijf ronddraaien. Bovendien ligt de nadruk niet zo op het daten. Dan hoef ik niet te zoeken naar die beroemde klik. Wie weet komt de liefde van mijn leven op een dag, zonder dat ik erop voorbereid ben, zomaar opeens op mijn pad ...

geplaatst door sixty - 3037 keer gelezen