terug

Een vos verliest zijn streken én zijn haren niet.

maandag 7 december 2020

Van alle dieren spreekt de vos zeer tot verbeelding van de mensen. Ook al omdat vossen hun leefgebied de afgelopen decennia behoorlijk uitgebreid hebben. De komst van de vos in de duinen en de invloed van zijn komst op andere dieren betekende veel onderzoek, verschillende biologen gingen kijken, of de vos werkelijk de oorzaak was van de terugloop van het aantal konijnen en vogelsoorten.

De vos heeft ook in de literatuur zijn sporen ruimschoots verdiend!
Van den vos Reynaerde is het Middelnederlandse Reynaertverhaal, het is echter in hoofdzaak gebaseerd op een Frans verhaal: Le Plaid, letterlijk vertaald 'het pleidooi'. Dit verhaal verscheen rond 1160 en was het eerste deel van een grotere verzameling vossenverhalen. Ook in de Griekse literatuur, o.a. bij Aesopus speelde de vos een rol. (Bron: Wikipedia).

Ik heb twee keer een ontmoeting gehad met een vos. Ooit fietste ik in het ochtendschemer door een woonwijk in Santpoort toen Reintje opeens mijn pad kruiste. Het was maar een korte kennismaking, snel was de viervoeter tussen de bosjes verdwenen. In diezelfde tijd fietste ik met een groepje op een dijkje in recreatiegebied Spaarnwoude, Het was een snikhete dag. Opeens riep iemand, dat onder de hoge dijk een vos liep. Het was een jong beestje, één van de fietsers pakte een flesje water en spoot daarmee naar de vos. Het leek een beetje op vosje plagen.

In mijn huiskamer hangt een bijzondere foto achter een glasplaat. De erfgenamen van Piet, een natuurfotograaf, die ik goed gekend heb schonken mij die foto; hij heeft die prent met een zelfontspanner gemaakt. Hij zit gehurkt op twee mater afstand van zijn camera op statief, terwijl een nieuwsgierige grote vos het statief beklimt, vol aandacht voor de camera en de fotograaf. Ik ben de erven nog altijd dankbaar voor de fijne herinnering aan deze man.

De eigenschappen die een vos toegedicht worden : sluwheid, slimheid zijn niet altijd positief. Het is zelfs zo dat als ik iemand hoor dat hij of zij Vos of De vos heet ik automatisch een beetje op mijn hoede ben. Terwijl daar natuurlijk geen enkele reden voor is.

Er zijn vier eigenschappen, die van een positieve beleving afdalen naar een minder aangename beleving: verstandig, slim, sluw en listig. De laatste drie worden vaak in verband gebracht met een vos, deze beeldvorming is vooral ontstaan door de verhalen uit de Middeleeuwse literatuur. Net als elk roofdier gaat een vos behoedzaam te werk als hij zijn prooi probeert te verschalken.

Hoe is dat met mensen? Nog wat dichter bij huis, hoe ga ik / gaan we te werk bij het daten? Als ik ouder word, als we ouder worden en sommige mannen hun haren verliezen, daten we dan anders dan toen we jong waren? Vaak heb ik gelezen, dat mannen jagers zijn, maar is dat op alle heren van toepassing? Dan worden we net als Lowieke de Vos uit de Fabeltjeskrant, die alleen maar aan lekkere hapjes denkt.

Vrouwen vinden, hoezeer de emancipatie ook ingeworteld is in onze maatschappij, toch fijn als ze met egards, hoffelijk dus benaderd worden. Vrouwen klagen er terecht over dat veel mannen heel recht op hun doel afgaan. Vergelijk een man eens met een vos, die zal toch ook anders gedragen als hij een wijfje tot de zijne wil maken als wanneer hij een prooi wil vangen.
Misschien vinden sommige dames de directe benadering juist wel prettig, dan weten ze waar ze aan toe zijn. Mogelijk is dit iets voor een stevige discussie… Als klap op de vuurpijl: De coördinatrice van het beetje vrijwilligerswerk dat ik nu nog doe heet… de Vos… Daarom heb ik ervaring met het omgaan met een vos…

De titel betrek ik even op mijzelf. Ik heb gelukkig nog behoorlijk wat haar op mijn bol. Af en toe doe ik wat doms, noem het een streek. Maar we vergaloppeert zich niet? Daarom ben ik ook wel eens een vos..

geplaatst door Aktivo1 - 2846 keer gelezen